Woensdag, 12 maart 2015, Nederland.


Na een prima vlucht met KLM, wel lang hoor, 13 uur vastgepind op je stoel, veilig

geland op Schiphol. Met onze 80 kilo bagage weer goed door de douane heen, we

krijgen nu toch echt wat ruimte in het schip. Daar staat ze weer om half 6 's

ochtends bij de uitgang, onze dochter Mirella, compleet met bruine boterham Old

Amsterdam kaas. We rijden eerst naar Aalsmeer, daar zien we nog net Bart,

voordat hij naar school fietst, op koffietijd verschijnen zus Netty en Cor,

krakkemikkig met gebroken rib vanuit Limmen, zuster Anita belt vanuit Duitsland,

schoonzus Henny vanuit Almere, zoon Ivar komt ergens uit Amsterdam, die is

inmiddels al weer 2 keer verhuisd. Wat een heerlijk begin van ons Nederlandse

verblijf. Als verrassing komt vriend Rene ons oppikken met alle bagage om ons naar

Ermelo te brengen, waar we een auto gekocht hebben bij de ons vertrouwde en

betrouwbare garage van ACE. Als we daar om 14.00 uur aankomen staat er een

blinkende lichtgroene Nissan Primera Tino op ons te wachten. Hester van de garage

gaat de overschrijving regelen, terwijl wij lekker aan de koffie zitten, dan via hun

computer de verzekering regelen, wat zijn nou ook alweer onze loginnaam en

wachtwoord? Alles geregeld en om 16.00 uur zijn we alweer op weg naar Anjum in

onze eigen auto.


 


Gelukkig schijnt het zonnetje, dat geeft ons landje toch altijd een vrolijker aanzien,

het is wel koud, zeker voor ons, we zijn meer dan 20 graden in temperatuur

gedaald. Het houdt ons wakker en actief, we zijn al meer dan 30 uur in touw, met

nauwelijks 2 uur slaap in het vliegtuig. Anjum we komen eraan.

Als we bij ons huisje aankomen, komen de buren ons direct verwelkomen, aan de

overkant staan ze met beide armen boven het hoofd naar ons te zwaaien, de

verwarming brandt, er staat een mooie bos rozen met welkom thuis op tafel.

We hebben het huis zo keurig achtergelaten, het ziet er geweldig uit, Mirella heeft

nog een tas verse boodschappen mee gegeven, zodat we er niet meer uit hoeven.

We ploffen op de bank met een portje, TV aan, nog even een hap eten maken en

dan storten we neer in bed. Gezellig weer eens tegen elkaar aanliggen, op de boot

roepen we al gauw: Ga weg met die warme hand! Een echt dekbed, een bed dat stil

staat, we hoeven er niet uit om te checken, maar wel om tig keer te plassen. We

drinken nog steeds dezelfde hoeveelheid, maar zweten het niet uit natuurlijk.

Wij zijn Thuis!


 


Donderdag, 12 maart 2015, Anjum


Om 6.00 uur zijn we al een paar uur klaarwakker, we zijn 7 uren tijd naar voren

gegaan. We drinken een kop koffie en om 8.00 lopen we al naar de supermarkt.

We hebben al ontbeten, maar als je hier rondloopt, met al die heerlijke dingen, loop

je te kwijlen. We halen allemaal verantwoorde zaken, maar wel heel lekkere. Daar

lopen we dan met onze bruine koppen tussen alle witte smoeltjes. We worden wel

direct herkend: U woont toch in de Foarstrjitte? Je woont in een dorp of niet, leuk!

Er wordt gebeld, buurvrouw Mieke komt een paar bossen tulpen brengen.


Vrijdag, de 13e maart 2015, Anjum en Dokkum.


Vandaag een ritje Dokkum, telefoonkaart kopen, even naar de Kringloopwinkel,

kijken of ze nog tweedehands boeken naar onze smaak hebben, bij het Kruidvat

een electrische tandenborstel terugbrengen, we krijgen zonder problemen een

nieuwe, nou dat gaat lekker. Dan nog langs de Lidl, wat een sortering delicatessen

hebben die in het assortiment, we kijken onze ogen uit en laden onze kar vol. En dat

is het wel zo'n beetje voor vandaag.


 


Zaterdag, 14 maart 2015, Anjum, Lelystad en Amsterdam.


Om 8.00 uur stappen we al weer in de auto. We hebben om 12.00 uur in Aalsmeer

afgesproken, maar willen nog onderweg een stop maken in Lelystad, bij onze

opticien. Roderick zijn dure bril kleurde van de ene dag op de andere niet meer mee.

Heel vervelend in het felle licht van de Tropen. Er worden nieuwe glazen voor hem

besteld. Dan door naar Mirel voor de lunch, Netty is ook al gearriveerd, ik ga met de

dames naar Gerschwins opera Porgy and Bess in de Rai in Amsterdam. Het is de

originele American Stage opvoering met stersolisten van de New York Metropolitan

Opera, dat kun je wel horen ook.  Roderick brengt ons en zet ons recht voor de

deur af, het is genieten, geweldige muziek, prachtige stemmen, goed gespeeld,

mooie decors en belichting en natuurlijk het beste gezelschap om zoiets mee te

gaan kijken.


 


Na afloop staat onze chauffeur al weer te wachten voor de deur, dan halen we

Chinees eten op om op te smikkelen bij Mirel en Pas en dan stappen we weer in

onze voiture richting Anjum. We wilden het rustig aan doen, maar eigenlijk staan

we nog steeds in de "ren- modus". Twee en half uur later zijn we weer thuis en het

is nu koud geworden...nachtvorst, we bibberen.


Zondag, 15 maart 2015, Anjum


Roderick gaat Formule 1 kijken en ik ga wat aan de administratie doen, dat moet

helaas ook weer eens gebeuren. Verder met een warm stokbroodje op de bank.

We kunnen ons wel redden. Buiten koud, binnen gezellig en warm.

Wat een verschrikkelijk bericht over die cycloon over Vanuatu. Wat een ravage,

Vanuatu ligt vlak boven New Caledonia, tussen New Zealand en Australie.


Maandag, 16 maart 2015 en volgende dagen in Anjum.


Hee er zit een rare plek in de keukenvloer, je zakt helemaal door, dat ziet er niet

best uit. Roderick gaat kijken, daarvoor moet de laminaatvloer een stukje open,

maar die zit helemaal vastgelijmd. Wat raar. Dan wordt het echt breken, shit. Dan

krijgen we de schrik van ons leven: Water! Dat betekent dat de vloer nog verder

open moet.


 


De balken onder de vloer zijn drijfnat en door en door verrot. Hoe kan dat nou?

Het gat wordt groter en groter, dan zien we steen, we snappen het nog niet.

Als we de halve vloer eruit hebben, zien we wat het is, een waterput vol water.

Onafgedekt!!! We kunnen onze ogen niet geloven.


 


Dit is niet best, we kunnen niet overzien, wat er nu precies aan de hand is.

Roderick rijdt naar Dokkum om een dompelpomp te kopen. Uiteindelijk pompen we

3000 liter water af. De put loopt door onder de hele keuken, maar schijnt aan de

zijkanten niet door te lekken, want de kelderkast is helemaal droog. De vloerbalken

hier zijn helemaal verrot, Roderick kan er met zijn hand happen uittrekken en

uitknijpen als een spons. De vorige eigenaar heeft het laminaat op een soort

boardplaat gewoon over het water heen gelegd. Geen afdekking niets. Als wij echt

door de vloer gezakt waren, zou je verdrinken, je kunt er nooit meer uitkomen en het

waterniveau staat boven je hoofd. Echt levensgevaarlijk, we zijn helemaal

overdonderd hierdoor. Gatverderrie, een hoop zorgen, een hoop rottigheid, een hoop

troep en een hoop werk. We nemen geen risico, we breken de hele vloer hier weg.

Tot onze stomme verbazing vinden we onder het laminaat, gewoon op de vochtige

grond liggend, een plastic electra buis met bungelend aan twee draadjes, fase en

nul, 2 inbouwstopcontacten, ongeaard dus en nog volop onder stroom. Gewoon

onder de vloer weggemoffeld na het wegbreken van de tussenmuur. Die vent is echt

gek!


 


Nu wil Roderick de hele vloer eruit hebben, wie weet wat er nog meer voor

verrassingen liggen. Iedere dag is hij er mee bezig en 's avonds dekt hij de hele

handel weer af met vloerplaten. Het eerste wat hij gaat doen is de boel weer

ondersteunen en een veilige deksel fabriceren. Tot nu toe komt er geen nieuw water

naar boven, het zou dus een wateropvang kunnen zijn in plaats van een wel. Van de

buren horen wij dat hij, voordat wij in het huis kwamen, enorme wateroverlast

veroorzaakt heeft vanwege een gesprongen waterleiding, misschien is dit wel een

overblijfsel hiervan.. Het blijft spannend en heel naar.


 


En dit is wat er zoal uit komt, totaal verrot spul.


 


Zondag, 22 maart 2014, Anjum.


Niet alleen de keukenvloer is gesloopt, helaas ook Roderick. Op zijn hurken de boel

openhalen, in moeilijke hoeken kracht moeten zetten, dat heeft zijn tol geeist.


 


Hij heeft nu zo'n zere pols, dat hij niets meer kan doen. Hij kan niet slapen van de

pijn. Verder protesteren zijn voet en zijn knie. Ik kan de vorige bewoner wel

wurgen. We zenden hem een aangetekende brief over verborgen gehouden

gebreken en kosten. Maar of dat resultaat heeft? Van een kale kikker kun je geen

veren plukken. De zon schijnt, we rijden even met de auto naar Oostmahorn aan

het Lauwersmeer om een kop koffie bij de jachthaven te drinken. Het is helder en

zonnig, hier op de foto de Lauwersmeersluizen.


 


En dan ren ik nog even de trap op naar boven op de Waddenzeedijk. Je kunt

Schiermonnikoog duidelijk zien. Ook zijn er weer duizenden Brandganzen, hele

akkers zien zwart van de ganzen.


 


We wonen in een heel mooi stuk van Nederland.


Donderdag, 26 maart 2015, Anjum.


We hebben de vorige eigenaar een aangetekende brief gestuurd, waarin we hem

aansprakelijk stellen, maar die krijgen we onbestelbaar terug, hij is met de

noorderzon vertrokken. Nu daar staan we niet van te kijken. De afgelopen dagen ben

ik druk bezig geweest, Roderick is out of order, die heeft zo'n pijn in zijn pols, zielig.

Het zit op de bank en het zapt, iets anders kan hij niet. Vanochtend stappen we al om 7.00 uur in de auto, we hebben een afspraak met onze huisarts in Harderwijk,

we hebben een nieuwe voorraad medicijnen nodig voor aan boord. De afspraak

hadden we vorige week al gemaakt, dat komt mooi uit, kan hij meteen naar Roderick

zijn pols kijken. De arts vermoedt arthritis in het gewricht, welke nu door de

overbelasting helemaal gezwollen is, het gewricht zelf gloeit ook, nu moet Roderick

zeker nog 2 weken rust houden. Tja het is niet anders. Intussen probeer ik thuis puin

te ruimen, allerhande zaken te regelen, ik heb alle papieren voor de accountant

netjes verzameld en uitgerekend, die kunnen dan ook meteen mee naar Harderwijk.

Vorige week hebben we al een afspraak gehad bij onze bank in Amstelveen. Omdat

Mirella onze zaken behartigt als wij onderweg zijn, hebben wij alles bij de bank in

Amstelveen onder gebracht. Dus even heen en weer, natuurlijk plakken we daar dan

meteen een bezoek aan Ivar aan en eind van de middag gaan we op bezoek bij broer

Fred en schoonzus Henny in Almere, waar we een heerlijke zalmtagliatelle

voorgeschoteld krijgen. Vandaag hebben we ook een rits aan adresjes, eerst dus

naar dr Cohen, die altijd weer blij is om ons te zien, dan even ons gezicht laten zien

bij de bioscoop, even bijpraten met Thallein en Jan Pap, leuk om die ook weer eens te zien. Dan langs de accountant de papieren afgeven en natuurlijk een praatje met

iedereen, vervolgens langs Jachtwerf Roelofsen, waar we ook weer aan de koffie

gaan en met 10 man een praatje maken, nog even langs de electronica zaak van

Teun, die heeft altijd wel een handigheidje voor ons, intussen zijn we "sufgeluld". Nu

we toch in deze kontreien rondrijden wagen we ook nog een kansje en bellen onze

opticien in Lelystad of de nieuwe glazen voor Roderick zijn bril al aangekomen zijn.

Ja, ze zijn net binnen gekomen, dus we kunnen direct naar Lelystad door en een

uurtje later loopt Roderick weer met nieuwe glazen in zijn bril, zijn mijn ogen

opgemeten en is er voor mij een bril besteld. We gaan als een speer. En dan weer

twee en half uur terug rijden, ook dat moet ik zelf doen, want Roderick kan ook niet

rijden. Afgeknoedeld zijn we als we weer thuis zijn. Maar op de keuken na, gaat alles

gesmeerd. We hebben de nieuwe paspoorten al in huis, een nieuw rijbewijs voor

Roderick, nieuwe pinpassen, nieuwe creditcards, nieuwe bril, de voorraad medicijnen

is besteld. Prima toch.

 

Vrijdag, 27 maart 2015, Nederland.


Vandaag is er een gigantische stroomstoring in het hoogspanningsnet. De hele

Randstad, Noord Holland en Flevoland liggen helemaal plat, Schiphol ligt stil, banken

dicht, winkels dicht, geen telefoonverkeer, geen koelingen, liften vast, onmogelijk de

parkeergarages uit te rijden, treinen stil in de weilanden, het Metronet in Amsterdam

ligt plat, de trams staan ook midden op straat, ziekenhuizen lasten operaties af.

Kortom een chaos van jewelste. Wij in wereldstad Anjum hebben nergens last van.


 

Stroomstoring legt deel Randstad plat

Een grote stroomstoring heeft vrijdagochtend delen van onder meer Noord-Holland,

Flevoland en Utrecht platgelegd. Verschillende ziekenhuis zijn getroffen en draaien

op noodaggregaten. Mensen zitten vast in liften, treinen en trams. Onder meer

tussen Amsterdam Centraal en Hilversum, Sloterdijk en Utrecht rijden geen treinen

meer. Ook de radio- en televisieuitzendingen op het Media Park in...

 

Geen vluchten Schiphol door storing

Het vliegverkeer rondom Schiphol is stilgelegd vanwege de stroomstoring vrijdag.

De luchthaven heeft hier onder meer toe besloten omdat er geen treinverkeer van

en naar Schiphol meer mogelijk is, liften het niet doen. Ook is inchecken niet

mogelijk in terminal 3.

 

Brandweer bevrijdt mensen uit liften

Gepubliceerd: 27 maart 10:44 Update: 27 maart 14:36

Door de stroomstoring zitten veel mensen vast in liften. De Amsterdamse

brandweer werkt hard om iedereen te bevrijden, liet een woordvoerster weten. De

meldingen komen vanuit diverse plekken in de stad.

De stroomstoring heeft een groot deel van Noord-Holland en Flevoland getroffen.

ANP

 

Maandag, 30 maart 2015, Anjum.


In de keuken ligt nu een laag underlayment als vloer en een provisorische deksel

over

het gat. Zo kunnen we de keuken ten minste gebruiken, iedere avond heeft Roderick

de vloerplaten weer teruggelegd als vloer, dus we kunnen nu wel gewoon leven. Nu

ligt het hele gedoe al de hele week stil en dat zal nog wel even zo blijven.

We schuiven de kast en de piano naar een veilig plekje, het staat niet mooi zo, maar

alla. We kunnen er toch niets aan veranderen, dan kunnen we maar beter gewoon

genieten van onze tijd in Holland. En dat doen we, we leven heel relaxed met een

grote goed gesorteerde supermarkt om de hoek met allerhande heerlijke Hollandse

dingen, het is Tom Hanks week op de televisie, dus Forrest Gump kijken met een

kopje koffie en een glaasje port, we mailen met mensen over de hele wereld, we

spreken iedereen over de telefoon, we hebben nog een vracht aan afspraken te

gaan. Leuk hoor. We hebben stromend water (plus nog wat extra onder de

keukenvloer), genoeg electriciteit, centrale verwarming, buiten stormt het als een

gek, maar wij liggen lekker onder ons dikke warme dekbed in een bed, dat stilstaat.

Wat een luxe.


Dinsdag, 31 maart 2015, Anjum.


Het kan nog harder waaien, langs de kust en Groningen en Friesland geldt nu code

oranje, voor de rest van het land code geel. De Ketelbrug is gestremd vanwege een

omgevallen vrachtwagen, snelwegen zijn afgesloten ook van wege op hun kant

liggende vrachtwagens, een groot containerschip gestrand bij Vlissingen, enz enz.

Wij blijven lekker thuis.


di 31 mrt 2015, 07:04

|

Code oranje voor Friesland en Groningen

DE BILT - 

Het KNMI heeft dinsdagmorgen voor de provincies Friesland, Groningen en het

noordelijk deel van Drenthe en de Waddeneilanden code oranje (extreem weer)

afgegeven in verband met de hevige wind. Het weerinstituut verwacht daar zware

tot zeer zware windstoten. Voor de rest van het land blijft code geel (gevaarlijk

weer) van kracht. In de gebieden met code oranje kunnen windstoten voorkomen

tot 120 kilometer/uur. In de rest van het land komen de hele dinsdag zware

windstoten voor. Landinwaarts hebben deze windstoten een kracht van 75 tot 90

kilometer/uur. De windstoten verdwijnen landinwaarts in de nacht naar woensdag

en langs de kust woensdag in de ochtend. ANP

 

Zo maken we nog eens wat mee.


Donderdag, 02 april 2015, Anjum, Harderwijk, Lelystad


Tja we maken weer een rondje, dit keer om de bestelde medicijnen op te halen, we

zijn weer klaar voor voorlopig. Nieuwe anti bioticakuren, epipen, medicijnen voor de

luchtwegen en oren. We kunnen er weer helemaal tegen, denken we. Als we voor

een voorrangskruising staan te wachten, komt stomtoevallig onze vriendin Rina voor

ons langs fietsen. Wat leuk, zij is ook altijd druk en toevallig nu vrij en op weg naar

huis. Dan gaan we natuurlijk even mee voor een kop koffie. Op tijd weer op weg,

want mijn nieuwe bril is binnen, dus meteen door naar Lelystad. Mooi brilletje, ik ben

er blij mee. Terug naar huis. We hebben nu alles binnen, wat we nodig hebben, dat

ging gesmeerd. Roderick zijn pols knapt gelukkig op, hij heeft echt al die tijd rust

gehouden. Nog even volhouden zo. We hebben een aantal van onze zeekaarten,

Pacific, Austalie en New Zealand, op Marktplaats te koop gezet, plus een aantal

pilots, die hebben we nu niet meer nodig. Zaterdag komt er een koper.


Vrijdag, 03 april 2015, Anjum.


Lente in Anjum! Dikke hagel! Brrr!




Zaterdag, 04 april 2015, Anjum


Vanmiddag om 13.00 uur kwamen Steven en Gerrie de kaarten en pilots ophalen, zij

hebben een Colin Archer, de Wandelaar, en willen over niet al te lange tijd hun

wereldomzeiling aanvangen, maar dan via Patagonie. Wij hebben een aantal tips en

zij op hun beurt een hoop vragen, het is hartstikke gezellig. Als om 18.30 uur onze

loge's binnen komen, vinden zij het hoog tijd om ook op te stappen. Mirella, Pascal

en Bart komen bij ons Pasen vieren en uiteraard een heleboel spelletjes spelen.

Mirella heeft voor ons een beeldschoon Monopoly spel in elkaar geknutseld, met

allerhande foto's van onze reis op chronologische volgorde, aangepaste kans- en

algemeen fonds kaarten en fotostandaards in plaats van pionnen. Heel gaaf.


 


 


Zondag, 5 april 2015, 1e Paasdag, Anjum.


Vrolijk Pasen, dat wordt het zeker, eerst uiteraard een heerlijk Paasontbijt, dan gaan

Mirel, Pas en Roderick even naar Groningen, dat is hier 35 km vandaan, om een

bezoek aan de kattententoonstelling te brengen, waar Mona ook met haar kat aan

meedoet en een prijs wint natuurlijk! Mona was helemaal verguld met hun komst.

Zelf durf ik het toch niet aan, mijn luchtwegen krijgen hier al zo op hun donder en

katten en Yvonne is een slechte combinatie. Geen probleem, kan ik mooi kleinzoon

Bart de fijne kneepjes leren van het spel Ruimtevaarders van Catan, wat ik hier voor

hem op de kop getikt heb via Marktplaats.


 


Woensdag, 08 april 2015, Anjum.


En weer vieren we Rodericks verjaardag in Nederland, al zou je dat zo niet denken.

Hij heeft de keukenvloer weer opengehaald en gaat voorzichtig aan beginnen de boel

echt af te maken. 's Avonds gaan we lekker met zijn tweetjes uit eten.


 


Vrijdag, 10 april 2015, 2015, Anjum.


We hebben even stug doorgehaald, de vloer is veilig en stevig, we hebben er een

stuk houtkleurig Novilon er over heen gelegd, de kast en de piano staan weer op hun

plaats, het zaagsel is weer uit alle kieren en naden gedweild, dus we kunnen weer

visite ontvangen. Netty & Cor en Fred & Henny komen gezellig op

verjaarsvisite. Natuurlijk wandelen we ook weer even naar de Waddendijk, altijd

leuk. En de hele dag binnenzitten is ook niks.


   


Vrijdag, 17 april 2015.


De tussenliggende dagen brengen we in gepaste haast door, we bezoeken een

aantal scheepswinkels op zoek naar de juiste scharnieren, een nieuwe handmarifoon

enz. Het is een Icom M 91 D geworden, met DSC, ziet er goed uit.

Dagje Harlingen, dagje Muiderzand, eten met Rene in Harderwijk en natuurlijk

ook nog langs Woudsend om het nieuwe schip van Netty en Cor te bewonderen. En

mooi is t'ie nu al, terwijl er nog druk getimmerd wordt.


 


Zaterdag, 19 april 2015, Anjum.


Roderick kan er niet genoeg van krijgen, maar niet heus. Er zit een slechte plek in

het raamkozijn, die steeds openknapt. Daar moet dan toch iets aan gebeuren.

Buurman Jan komt helpen en heeft zijn maat Jan de timmerman voor advies

ingeschakeld. Eenmaal begonnen is het eind zoek natuurlijk. Rot klus. Ze besluiten

een gedeelte weg te hakken en dan uiteindelijk te vervangen door een nieuwe balk.

Terwijl Roderick verder zit te hakken, hij is onderhand bijna binnen aangeland, pakt

Jan de ladder en geeft de daklijsten een nieuwe laag verf.


 


Na een paar dagen ploeteren zitten de nieuwe kozijnen er in, ze moeten alleen nog

netjes af geschilderd worden. Weer een klus geklaard.


Maandag, 27 april 2015, Koningsdag in Anjum en Dokkum.


En weer zijn we met Koningsdag in Nederland. Vanwege de orkaanseizoenen in

Azie zijn we meestal juist deze tijd in Anjum. Eerst de vlag uit natuurlijk, al snel

horen we de muziek aankomen met daarachter de optocht van versierde fietsen.

Dus gauw onze oranje hoeden van zolder gehaald, we zijn er klaar voor.


 


En daar hebben we buurman Jan weer, een man met vele talenten, hij bespeelt de

schuiftrompet.


 


Daarna rijden we naar Dokkum om daar even rond te kijken. Het is loeidruk,

beregezellig en er loopt een fantastisch spelende percussieband rond, die vol

enthousiasme de boel op stelten zet. De hele binnenstad is vrijmarkt, meter na

meter zitten ze op hun kleedjes met uitgestalde spullen. Leuk hoor, zo oer Hollands.

Ook wij hebben onze slag geslagen, het bordspel Carriere voor 50 cent en set met

2 speciale bekers voor warme chocolade. Verder heel veel leuks gezien en heel

verstandig laten liggen.


Donderdag, 30 april 2015, Anjum.


We hebben een paar heel gezellige dagen achter de rug. Dinsdag kwam ons neefje

Dennis (47jr) logeren, direct na het ontbijt woensdag hebben wij hem naar zijn werk

in Leeuwarden gebracht. Kort maar krachtig. Direct op dezelfde woensdag opgevolgd

door Mirella en Ivar, die wilden vertroeteld en gevoederd worden en spelen met Pa

en Ma, nou dat hebben we dus gedaan. We hebben Mah Jongh gespeeld, Kolonisten

van Catan en Domino Mexican Train, vergezeld van heerlijke hapjes natuurlijk. Leuk

hoor en hele dag met ons eigen gezin. Ze zijn blijven slapen en de volgende dag

hebben we op dezelfde wijze doorgebracht. Topdagen, heel warm en ontspannen, op

deze herinnering kunnen we weer heel lang teren.


Intussen hebben we van de Leaseplanbank te horen gekregen, dat zij stoppen met

de zakelijke rekeningen, dus moeten we op stel en sprong gaan kijken waar wij ons

laaste restje geld gaan onderbrengen. We gebruiken het lieft 2 verschillende banken

om risico's met betaalpassen of Internetstoring bij een bank af te dekken.

Bij de SNS moet het mogelijk zijn om binnen 5 dagen de rekening rond te hebben,

dus daar gaan we voor. Alleen omdat het een zakenrekening is, moet er weer van

alles en nog wat aangeleverd worden, onder andere de statuten van de oprichting

van de BV. En waar zijn die nu ook alweer, we hebben ze 6 jaar geleden voor het

laatst in handen gehad. Alle dozen op de vliering doorgekeken, niks. Na een paar uur

zwoegen een helder idee: ze liggen bij Mirella in de kluis. Gelukkig kwam ze dus net

naar ons toe en kon ze de statuten meenemen. Alles gekopieerd en snel op de bus.

Nog eerst overleg gehad met de bank of het hoe dan ook zou lukken om dit op tijd te

regelen, maar ze beweren van wel, dus dat is de moeite van het proberen waard.


Zondag, 03 mei 2015 Neven en Nichten reunie in Aalsmeer.


Om kwart over 8 zitten we alweer in de auto op weg naar de reunie in Aalsmeer,

speciaal nu georganiseerd, zodat wij er bij konden zijn. Het was weer zo'n dag met

een gouden randje. Lekker kletsen en lachen over vroeger. De neven en nichten zijn

inmiddels allemaal al Oma's en Opa's. Ook tante Cor van 97 jaar is van stal gehaald.


 


Roderick hield een praatje over de verdere planning van onze reis.


   


Iedereen was lief voor elkaar en er is heel wat afgeknuffeld.

 


En tot besluit hebben we heerlijk gegeten met z'n allen.

 


Kortom een topdag weer! Wij konden fijn bij Mirella en Pascal blijven slapen, dus

binnen 5 minuten waren we al op plaats van bestemming.


Maandag, 04 mei 2015, Aalsmeer en Den Helder.


Om 10.00 uur verwachten we al bezoek van onze vrienden uit New Zealand. Mirella

en Pascal hebben aangeboden om hen in hun huis in Aalsmeer te ontvangen. Het

gaat om Lydia en Hans de Jong, van to Windwards, die we in Curacao hebben leren

kennen en waar we in Auckland een nacht gelogeerd hebben. Zij zijn ook een paar

dagen in Nederland en slapen in Hoofddorp, vlakbij Aalsmeer, morgen vertrekken zij

naar hun boot in Griekenland, dus dit is de enige mogelijkheid. De dag begint met

druilerige regen, maar gelukkig komt later de zon door en kunnen we heerlijk in de

tuin kletsen en uitgebreid lunchen. Om 15.00 uur zwaaien we hen weer uit en

vertrekken we naar Den Helder, waar we met onze zuster en zwager afgesproken

hebben. Mirel en Bart rijden er ook naar toe en blijven ook een nachtje slapen.


 


Dinsdag, 05 mei 2015, Julianadorp.


Het wordt vandaag code geel, zegt Roderick, die net de weersverwachting bekeken

heeft. Ik denk: Ha lekker zonnetje dus, want hij neemt me toch altijd in de maling,

maar nee, het gaat echt hard waaien. 's Ochtends wandelen we dus direct even naar

het strand. Het waait al behoorlijk, maar we gaan toch niet verder dan de strandtent,

want Rolf heeft net een nieuwe knie en Mirella heeft haar teentje gebroken. Maar

Anita ik snakken naar een stuk langs zee lopen, dus we laten de rest achter aan de

koffie en rennen er vandoor. Even uitwaaien. Als Mirella in de namiddag naar huis

terug gaat, gaan wij gevieren nog even naar Grote Keeten, ongeveer 7 km verderop,

daar logeren een andere tante en nichtje van ons in een appartement aan zee. Ze

zijn niet thuis, Anita en ik nemen onze kans waar, de mannen gaan met de auto naar

huis en wij lopend. Het stuift als een gek, maar eenmaal op het strand krijgen we

wind in de rug. Wind mee lijkt comfortabel, maar het waait zo hard, dat we

achterwaarts tegen de wind moeten leunen voor de balans, waardoor het lopen nog

best vermoeiend is. Het is meer dan een uur lopen over een geheel verlaten en

schoongeblazen strand, langs een schitterend wit schuimende zee. We hebben ons

hart weer op kunnen halen.


Woensdag, 06 mei 2015, Julianadorp en Anjum.


Direct na het ontbijt vertrekken we uit Julianadorp weer naar Anjum, er is weer code

geel voorspeld voor de windverwachting van vanmiddag en we zijn bang dat de

afsluitdijk misschien voor verkeer afgesloten wordt en dan zouden we helemaal naar

het zuiden om het IJsselmeer moeten rijden. Maar we hebben een prima rit.

Eenmaal thuis zijn we uitgevloerd, nu even niets meer.


Zondag, 10 mei 2015, Moederdag in Anjum.


Er wordt aangebeld door Alida van het Pakhus, of we naar de overkant willen komen.

Daar staat een tafel gedekt voor ons met een High Tea, die heeft Mirella stiekem

besteld voor Moederdag, wat een verwennerij.


   


Dinsdag, 12 mei 2015, Anjum, Harderwijk, Aalsmeer, Schiphol.


De afgelopen dagen zijn we druk bezig geweest met het huis klaar te maken voor

ons vertrek. De truc met de SNS bank is niet gelukt, toen we informeerden of de

digipassen al opgestuurd waren, beweerden ze doodleuk dat onze papieren niet

aangekomen waren. Na wat telefoontjes met de back-office: Nee er is niets

aangekomen, stuurt u het nog maar een keer op. Wij balen, de kopie van de statuten

zat erbij, onze paspoort kopieen. Overnieuw sturen doen we dus niet meer. Volgende

dag krijgen we een mail: Dank u wel dat u voor SNS gekozen hebt, hierbij sturen wij

u de contracten, wilt u die terugsturen.... Een keurige mail teruggestuurd met kort

gezegd: Laat maar.

Alle kleren die we eens gedragen hebben, moeten gewassen, alle kasten

nagekeken en gesopt, alle levensmiddelen eruit, spullen verzameld voor Malaysia,

koffers gepakt, gewogen en weer opnieuw ingepakt. We hebben weer allerhande

moeilijke spullen bij ons, veel medicijnen als aanvulling op de boordapotheek, een

grote scheepstoeter met compressor, vele pakken koffie, wat Hollandse kruiden,

kortom niet echt een vakantiekoffer. Zal wel weer feest worden bij de douane. Om

8.15 uur drinken we nog een kopje koffie bij onze buren, nog een laatste was

opgehangen van handdoeken en theedoeken, dan kan Roderick gaan laden. Intussen

hebben we het allebei in onze rug. Nog even volhouden. Onze eerste stop wordt

Ermelo, waar we onze auto bij de garage achterlaten, daar treffen we onze vriend

Rene, dus alle bagage en doosjes levensmiddelen voor Mirella weer overhevelen, de

auto wordt direct overgeschreven, nu maar hopen dat hij voor een redelijke prijs

verkocht kan worden. Het was een heerlijke auto, die ons probleemloos overal naar

toe gebracht heeft. Volgende stop Mirella in Aalsmeer, daar hevelen we de bagage

over in haar auto, want zij brengt ons in de namiddag naar Schiphol. Dus we hebben

nog een paar uurtjes ten afscheid. Netty en Cor komen nog snel uit Limmen gereden

voor een laatste afscheidsknuffel. Mirella heeft nog een heerlijke shoarmaschotel in

elkaar geknutseld en om 17.30 uur rijden we naar Schiphol. En tegen 21.00 uur gaan

we op weg naar Kuala Lumpur (12 uur vliegen), waar we dan om 15.00 lokale tijd

aankomen. We hebben dit keer een hotel geboekt voor 3 dagen, om rustig te

acclimatiseren en nog even Kuala Lumpur te bezichtigen. Dan kunnen we redelijk

uitgerust weer naar de boot, waar we ook direct weer aan de slag moeten. De zeilen

zijn eraf, de watertanks moeten 3 keer gespoeld, want die zijn gevuld met

bleekwater, Roderick moet de mast in ter controle enz enz. Maar dat is van later

zorg. Eerst nog een flinke reis te gaan.


   Dag allemaal, we zijn weer op weg...


Verder met Malaysia de laatste keer.