Dinsdag, 11 maart 2013, op weg naar Nederland

 

Gisteravond nog even de koffers omgepakt en daar staan we dan om 10.00 uur

met onze mooie koffers op de stoep voor het Ibis Hotel op de Shuttle bus te

wachten, die ons naar de International Terminal zal brengen.

 

 


We moeten ons om half 12 pas melden, dus we hebben nog een uurtje over, we

zoeken een bankje buiten, de komende 30 uur zitten we verder binnen.

Prima plekje om lekker even een boekje te lezen, een broodje te eten. Er is van

alles te zien.


   


Ons vliegtuig heeft een uur vertraging, als we ingechecked zijn, zoeken we een

plaatsje in de mooi vormgegeven vertrekhal, vol mooie banken, lekkere stoelen,

uitzicht op de vliegtuigen, de obligate winkeltjes, zelfs een rad van avontuur en

overal stopcontacten om de computer in te pluggen. Prima geregeld, we gaan om

beurten even rondkijken en daarna een spelletje Risk op de computer spelen. Zo

komen we de tijd goed door.


 


 


Het boarden gaat heel soepel, ze hebben even tempo gemaakt en van het uur delay

is alweer een kwartier ingehaald. Het vliegtuig van Malaysian Airways is uitgevoerd

in mooie kleuren, de stoelen zijn prima en de zit is ruim, zelfs Roderick zit prima. We

worden verwelkomd door een charmante stewardess in lange jurk, mooi

opgemaakt, superbeleefd en behulpzaam. Net in de lucht komen ze langs met

dienbladen koude Jus d'orange, even later met kleine glaasjes koud bier en direct

daarna met een maaltijd lekkere kipcurry. Koptelefoons en zeker een 30 tal films

gratis. Niks mis mee, een uurtje later komen ze langs met bekertjes lemon ijs, nou

dat gaat goed. Dekentje, kussentje, hele vliegtuig in rust. Iedereen doezelt of zit

film te kijken. We vliegen over Australie en Indonesie naar Maleisie, waar we in

Kuala Lumpur een tussenstop maken, het is hier midden in de nacht en 30 graden

warm. Een super de luxe vliegveld, alle zaakjes nog open, overal prachtig

aangeklede mensen. Je weet niet wat je ziet. Deze luchthaven verwerkt 64 miljoen

mensen per jaar, dat is dus 1,2 miljoen per week. Schoon, levendig, luxe.


   


Er rijdt een speciale snelle electrotrein naar de verafgelegen terminals. Die komt

langs zoeven. We lopen langs de winkels, maar hebben geen idee van de prijzen, we

weten zelfs niet eens de munteenheid. Dat gaan we eerst maar eens vragen, dat is

de Rihe. We willen ergens een kop koffie halen, dus daar gaan we eerst maar eens

achterheen. We betalen met Visa en zien op het bankafschrift wel of we ons

verrekend hebben of niet. We hebben een rustig uurtje in de koffieshop en geven

onze ogen goed de kost. Er komen bemanningen voorbij van de Emirates, Japan,

Indonesie, ze zien er allemaal tiptop uit, prachtige, vaak zijden, jasjes, haren en

make up perfect, de Japanse dames met stokjes in hun haar. Er is blijkbaar een

vliegtuig uit de buurt van Indonesie geland, allemaal mensen met batikkleding en

de dames met hele mooie witte kanten ronde sluiers. De bewakingsdienst hier in

Kuala Lumpur mag er ook wezen, af en toe komt er een horde langs, heren en

dames in zwarte uniformen met geborduurde emblemen, getailleerde jasjes, de

dames met een korte moslima hoofddoek en daar boven op een kittig hoedje.

Genoeg te zien. En dan gaan we weer door de volgende controle voor de

vervolgvlucht van 12 uur.


  


Deze wordt verzorgd door KLM. De crew komt aanbanjeren en is absoluut de minst

verzorgde van alle die we zagen. De plaatsen in het vliegtuig zijn echt nauw, zelfs ik

zit al met mijn knie tegen de voorstoel, je kunt je amper bewegen. Gelukkig

verandert de man naast ons van plaats, waardoor we drie plaatsen voor ons zelf

hebben, maar even zo goed blijft het erg nauw. De vlucht op zich ging prima en na

ruim 12 uur vliegen komen we op de minuut nauwkeurig aan op Schiphol. Knap

hoor. We zijn gevlogen via India, Afganistan, Oezbekistan, Kazachstan, Rusland,

Polen, Duitsland. Bij de douane kunnen we door de automatische pascontrole,

gewoon luxe metropoortjes, voeten op de juiste plaats, paspoort neerleggen, naar

de juiste kant kijken en dan gaat het hekje weer open. Bij de bagageband komt

onze zware tas al aan, Roderick weet hem te grijpen, wil zich omdraaien, maar daar

is onze koffer ook al. Binnen 5 minuten lopen we naar buiten, vrolijk de douane

goede morgen gewenst en klaar. Al met al een prima reis gehad. En dan komt de

verrassing. Als we de aankomsthal binnenlopen staan daar Mirella en Bart, Netty en

Cor, Natasja, Mona en Rene.


Het ontvangstcomitee.



WAUW, wat lief, die moeten allemaal om 4 uur opgestaan zijn en koud dat het is, er

ligt sneeuw en het is een aantal graden onder nul.

Knuffelen en op naar de Starbucks koffie.


  

      

   


   


 


Bij Mirella vinden we een lekker warm bed, met kruiken erin gelegd, stripboeken en

een nieuwe Libelle ernaast, volkoren boterhammen met Old Amsterdam, wat een

verwennerij. 's Avonds boerenkool samen met Ivar en Eline. Wat een ontvangst. 

De bloemen van Netty en Cor komen direct prachtig uit.


   


Vrijdag, 15 maart 2013, Ouderkerk, Ermelo, Harderwijk, Biddinghuizen.


Gisteren even bijgekomen, maar nu weer aan de slag. Om te beginnen is het open

dag op Barts school, dus daar gaan we meteen even kijken.


   


Daarna brengt Mirella ons naar Station Arena, waar we de trein naar Ermelo nemen

om de huurauto op te halen. Overstappen in Utrecht, daar zien we nog net de

achterlichten van de trein, Grrr en Brrr, want het is ijzig koud. We hebben thermo

ondergoed onder onze kleren, maar we lopen echt te rillen. Dan gaan we onze

bezoekronde starten. Ook zijn we aan het kijken naar een huisje voor ons.


Zaterdag, 16 maart 2012, Julianadorp.


Gisteren lang in de koude rondgelopen, we zijn nog bekaf, ook natuurlijk nog erg

vermoeid door de lange reis. Vandaag is de bestemming Julianadorp, bij Den Helder,

ook niet echt naast de deur. Mijn zusje Anita is 70 jaar geworden en dat wordt

vandaag gevierd, dus dat is boffen, dat we daar net bij kunnen zijn.

Nou ik denk dat ze er mogen wezen, die zusters van mij, Anita en Netty.


   


Zingen en dan is het tijd voor het kado natuurlijk.


 


's Avonds gaan we lekker uit eten in het Duinpannetje, waar Netty en ik de beste

menukeuze hebben gemaakt. Een drie gangen verrassingsmenu met het

allerheerlijkste voorgerecht. Een kreeftepootje op een bedje van appelsalade,

bietengelei en een zachte mousse. Mjammie.


 


   


Zondag, 17 maart 2013, Julianadorp.


Wij zijn bij Anita en Rolf in Julianadorp blijven slapen. Leuk nog een dagje even met

zijn vieren bijpraten. Zij vertrekken van de week al weer naar hun huis in Duitsland,

dus voorlopig zien we elkaar niet meer. We zijn allevier flink moe, dus een beetje

rustig aan, Roderick zit lange tijd nog op Internet, we zijn op zoek naar een huisje

hier. 's Middags gaan we even naar het strand, er is een beetje zon, maar verder is

het berekoud. We hebben met Sonja en Sylvia, Cristo, afgesproken in de strandtent

Paal 6. Na een wandeling langs zee gaat de cappucino met warme Apfelstrudel er

grif in. Helaas kon Sonja niet meekomen. Koud, Koud, Koud.


 


 


Na de wandeling wil Anita direct even naar bed en eigenlijk vind ik dat ook wel een

heel goed idee. In een mum van tijd is het hele huis ter ruste.


Maandag, 18 maart 2013. Julianadorp, Dronten, Lelystad, Ouderkerk a.d. Amstel


Om 6.00 uur staan we al ingepakt, nog eenmaal een gezamenlijk ontbijt en dan

gaan we weer op weg. We willen naar de Gemeente Dronten om te informeren naar

de bestemmingsplannen en de mogelijkheid van permanente bewoning op park de

Boschberg. Er worden daar heel veel bungalows permanent bewoond. Nou vergeet

het maar, absoluut niet toegestaan, ook al zeiden ze eerst van wel. Pech gehad. We

gaan in Lelystad langs de makelaar en kijken wat rond. Maar niets van onze gading.

Bekaf en koud en onverrichterzake komen we weer in Ouderkerk aan.


Dinsdag, 19 maart 2013, Ouderkerk aan de Amstel.


We blijven speuren op Internet naar een geschikt huisje. We willen een  bescheiden

huisje, omdat we ook nog willen blijven zeilen. Maar we willen in het vervolg met

wat regelmaat in Nederland verblijven. We zoeken en zoeken tot we er scheel van

zien. Het mag niet te duur zijn, niet te groot, niet te veel grond om te onderhouden,

en natuurlijk moet het ook nog goed aanvoelen. Midden Nederland en in een grote

kring om Amsterdam blijft ook in deze tijd van recessie tijd onbetaalbaar. We

besluiten om eens in Friesland te kijken. En ja hoor, daar zijn ze de huisjes. Ach

waarom niet? Geen kinderen meer die naar school moeten, niet meer voor ons

werk heen en weer, wonen in het buitengebied heeft ons altijd al meer

aangetrokken. Eentje heeft direct ons hart gestolen, daar gaan we morgen naar

kijken, samen met nog wat andere.


Woensdag, 20 maart 2013. Ouderkerk, Munnekezijl, Holwerd, St Jacobi Parochie.


Nou goed dat we veel reiservaring hebben, komt goed van pas, we komen door

gehuchtjes waar we nog nooit van gehoord hebben. Kijken, Koukleumen,

Bezichtigen, Rijden, Kijken, Koukleumen, Bezichtigen, Rijden.

Dit rode huisje in Munnekezijl heeft onze voorkeur. Direct naast de kerk. Morgen

gaan we een bod uitbrengen en dan maar afwachten.

  


We hebben vandaag 450 kilometer gereden, onze ogen goed de kost gegeven en

onze hersens op volle toeren laten draaien. Helemaal afgedraaid komen we terug in

Ouderkerk aan de Amstel.


Vrijdag, 22 maart 2013, Ouderkerk, Harderwijk


Vandaag een bezoekje aan onze huisarts gebracht, die was erg blij ons weer eens

te zien. We zijn in opvallend goede gezondheid, ik heb alleen nog steeds veel last

van de plaats in mijn buik, waar ik in Nuku Hiva aan geopereerd ben. De dokter

heeft daar mogelijk een oplossing voor, ik krijg een aantal injecties in gespoten.

Dan bij Mona op kantoor van de bioscoop een kop koffie halen, vervolgens naar de

accountant om de zaken door te spreken. We gaan in hoog tempo. Het is wel leuk,

dat als je ergens langs loopt en je wordt herkent, de mensen naar buiten komen

om je even te begroeten. Het voelt een beetje als Celebraties. Dan nog even de

binnenstad in voor wat boodschappen, Roderick heeft eindelijk zijn Smartphone

gekocht en weer bij tijds terug naar Ouderkerk, want het is onze beurt om te

koken. Met Mirel hebben we afgesproken om bij toerbeurt te koken en de

boodschappen te doen, dat werkt prima.


Zaterdag, 23 maart 2013, Ouderkerk aan de Amstel

Niet te geloven het is lente, de te verwachten gevoelstemperatuur buiten is

voorspeld op -8 tot -15 Celsius. We treffen het niet.

Bart moet voetballen, Mirella gaat mee en Roderick begeleidt hen (groot)vaderlijk.

Ze hebben allemaal zes lagen kleding aan. We zaten er al over te denken om nog

een seizoen in de Pacific te blijven, dat neemt nu serieuze vormen aan. Hoe zou dat

nou komen?


Maandag, 25 maart 2013, Ouderkerk aan de Amstel, Anjum.


We lopen nog steeds op Internet te speuren voor een huisje. Nu hebben we een

klein huisje op het oog in Anjum, Friesland. Dus we gaan al weer vroeg op pad.

's Ochtends om 9.00 uur rijden we al op de Afsluitdijk. Het is zo ijzig koud en je

waait uit letterlijk uit je hemd. Roderick heeft gewoon moeite de auto in bedwang

te houden, de wind staat loodrecht op de dijk. Door het overstuivende water

ontstaan er prachtige ijsplanten. De visstokken zien er uit als zeilbootjes.

Ja, het is lente. Mooi is het wel.





Na twee uur rijden (188 km) komen we aan in Anjum. Een oud Fries dorpje, 5 km

van het Lauwersmeer, een prachtig natuurgebied. Het huisje staat vlak bij de kerk

(waar anders) midden in het dorp. Het is een hoekhuisje zonder tuin, twee

slaapkamers boven, dus eigenlijk precies wat we zoeken.


 


 


We gaan na de bezichtiging het dorp eens bekijken. Een bakker, een slager, een

paar kroegen en restaurantjes en een supermoderne grote supermarkt. Op 5 km

afstand een jachthaven en op 8 km de vissershaven Lauwersoog. Dat ziet er prima

uit.


   


Onderweg naar huis praten we alle voors en tegens nog eens door. We stoppen in

Limmen, waar we bij Netty en Cor gaan eten. Roderick belt de makeliaar met een

bod en binnen een half uur krijgen we van de verkoper een tegenbod, waar we ons

wel in kunnen vinden. En nu hebben we dus een huis gekocht.


 


De makelaar heeft begrepen, dat we graag een beetje de vaart er in zetten en

woensdag gaan we alweer naar Anjum om het voorlopig koopcontract te tekenen.

Dan gaan we maar eens even in wat woonwinkeltjes kijken, wat er zo al te koop is.

In geen 10 jaar ben ik daar mee bezig geweest. In de winkel gaat mijn mobiel af:

de notaris heeft de stukken al van de makelaar gekregen en geeft het banknummer

door waar wij alvast kunnen storten. Dat is echt tempo. De officiele overdracht kan

nog niet plaats vinden, omdat de verkoper zijn hypotheek netjes afgewikkeld moet

worden. Voor ons geldt nog een bedenktijd van 3 dagen, maar vanwege het

paasweekeinde en Goede Vrijdag, is die periode pas de 4e april voorbij, dan hebben

we een afspraak voor de sleuteloverdracht, dan mogen we alvast erin om dingen na

te meten en dozen neer te zetten en zo. Prima geregeld door een prima

meedenkende makelaar.


 


Zondag, 31 maart 2013, Pasen, Zomertijd, Ouderkerk aan de Amstel


Wat doen we zoal verder, spulletjes kopen om mee te nemen naar New Zealand,

spulletjes kijken om eventueel te kopen voor Anjum, vrienden bezoeken, familie

bezoeken, kindjes bekijken, opgeslagen dozen ophalen, spullen uitzoeken, bij het

schermen van Bart kijken, Bart en Opa naar de film, een paar behandelingen

manuele therapie, omdat mijn nek bij de val op Fatu Hiva een opdonder heeft

gehad, spelletjes doen en nog veel meer.


   


Heel veel email ontvangen en beantwoorden. Van cruisers in Australie, in New

Zealand, van bevriende zeilers terug in Europa en Amerika, van familie overal in het

land, van de diverse makelaars, van de notaris. Alles loopt door elkaar. Intussen is

het Pasen geworden, de zomertijd is ingegaan en vanochtend sneeuwde het weer,

's nachts is het -3 graden. We worden de kou zo zat. Al die lagen kleding, we dragen

zelfs nog ons thermo ondergoed.


 


 


Maandag, 01 april 2013, Tweede Paasdag, Ouderkerk, Geitenboerderij.


Vandaag hebben we zo iets leuks gedaan, we hebben van een heerlijk Paasontbijt

genoten in de geitenboerderij in het Amsterdamse Bos. Heerlijk met warme

croissants, vers fruit en natuurlijk geitenkaas, geitenyoghurt enzovoort, in de serre

met uitzicht op de geiten rondom. Zo leuk!


 


Na het ontbijt de lammetjes een flesje geven.


 

 

en als toetje mag Bart nog even kipknuffelen.... Toppie!


 

 

April 2013, Ouderkerk, Anjum en alles er tussen in.


Donderdag 04 april is de sleuteloverdracht, dus rijden we wederom naar Anjum.

Het is vanaf Ouderkerk zo'n 200 km, de ene keer rijden we rechtstreeks naar

boven door Noord Holland, dan via de Afsluitdijk, Leeuwarden, Dokkum,

de volgende keer doen we de rit over de A6 via Lelystad, Emmeloord, en dan

afwisselend over Drachten of Dokkum, de terugweg doen we dan via Heerenveen,

Zwolle, onder langs de Randmeren, over Harderwijk, Amersfoort naar Ouderkerk.

Niet alleen om de route af te wisselen, maar ook om bij iedere route spullen op te

halen, afspraken af te werken. Zo zien we nog eens wat van Nederland. Natuurlijk

nemen we op de heenweg dozen en kleding mee, dus bijna alles wat van ons in

Nederland was (dat was niet zoveel), maar ook 4 koffers vanuit New Zealand is al

naar Anjum vervoerd, tot en met mijn piano aan toe. Pascal had hem van mij

gekregen, maar doet er eigenlijk niets mee, dus ik heb hem weer terug gekregen

en blij dat ik daarmee ben! Hij heeft hem helemaal gedemonteerd, dus die is ook

nog in ons kleine autootje vervoerd, achterbank gedeeltelijk neergeklapt, Roderick

een beetje in de knel en ik daarachter, ook helemaal ingebouwd op een piepklein

plekje. Maar nu staat hij daar al mooi te wezen. Intussen moeten we ook spullen

voor het schip bestellen en ophalen. Gelukkig hebben we daar niet veel voor nodig.

Wat kleine slimmigheden en een lummel voor aan de giek. Die moeten we in Muiden

ophalen, geen straf, het is net heel helder weer, wel nog steeds berekoud. Het

leverde ons dit mooie plaatje van het Muiderslot op.


 


Verder hebben we een serie medicijnen besteld als aanvulling voor de verdere reis.

In Nederland kan ik daar overleg met onze eigen huisarts hebben, dat voelt toch

wel zo vertrouwd. Dus die moeten dan weer in Harderwijk opgehaald worden.

Eenmaal weer in het hoge noorden aangeland willen we een begin maken met de

schoonmaak, maar dat is makkelijker gezegd dan gedaan. We hebben hier dus bijna

niets, dus eerst maar eens groot inkopen, dweilen, doekjes, afwasborstel,

afwasbak, theedoeken, handdoeken, spons, zeem, borstels, vegers, stofzuiger,

verder heeft Roderick totaal niets aan gereedschap, dus een kar vol schroefjes,

boutjes, spijkers, schroevendraaiers, hamer, zaag, beitels, boormachine enz.enz. In

Dokkum is een woonwinkelgebied met een Gamma, Karwei, Kwantum,

Electroworld. Dus het meeste is wel te vinden. Tussendoor zoeken we nog voor

mooie bedbodems, matrassen, kussens, dekbed. We slagen bijna voor alles, we zijn

bekaf van het bedenken, maar schieten lekker op. Eenmaal terug in Anjum zijn we

gesloopt, maar we gaan nog even door, al die kleine spullen moeten uit hun

blisterverpakking gehaald worden, het afval keurig gescheiden. Dan is de dag

alweer om. We gaan weer op de terug reis.


08 april 2013, Rodericks verjaardag in Dokkum, Anjum, Ouderkerk.


Vandaag is Roderick jarig, een leuke datum om ons in te schrijven bij het Gemeente

huis van Dongeradeel in Dokkum, dus gaan we weer op pad voor een kleine

wereldreis. Anjum vormt met een aantal dorpen de Gemeente Dongeradeel.

Dokkum is echt een sfeervolle oude stad, veel mooie gebouwen, veel water en

groen, een goed geoutilleerd stadscentrum stikvol winkels. Niet alleen alle keten

winkels, zoals de Hema, Kruitvat, Blokker, Xenos, maar ook veel aparte winkeltjes.

Dokkum ligt maar 12 kilometer verwijderd van Anjum, dus dat is in de toekomst

goed te doen.



 

 

We raken eerst nog verdwaald in het verkeerde Gemeentehuis, dit blijkt het

Stadhuis te zijn. Het Stadhuis is van de stad Dokkum, het Gemeentehuis is voor de

Gemeente. Logisch toch. Overal afbeeldingen en beelden van Bonifatius, tenslotte is

die man in 794 te Dokkum vermoord. Hij houdt de bijbel boven zijn hoofd om de

slagen op te vangen, het mocht hem niet baten.


   


Een aardige mevrouw begeleidt ons naar buiten om ons de weg te wijzen en daar

zijn we dan eindelijk goed aangeland. De dames van de burgerlijke stand helpen

ons allervriendelijkst en wensen ons hartelijk welkom in de gemeente. Ze vinden

het dubbelleuk, dat we ons juist op Rodericks verjaardag laten inschrijven, we

krijgen een tas vol informatie over de gemeente en ook nog een Suske en Wiske

stripboek in het Fries. Dat is aan Roderick goed besteed.


 


Dan gaan we het centrum van Dokkum verkennen, daar slagen we voor een nieuw

boek uit de serie Duin en een Wat en Hoe in het Fries boekje. Goed geslaagd dus.

En jarig zal hij wezen vandaag... 's ochtends meldt de Duitse familie zich luid

zingend aan de telefoon, wandelend door Dokkum heeft hij een zingende Fred en

Henny aan de lijn.


 

 

We gaan langzaam aan richting westen. Eerst nog even in Lelystad een boodschap

ophalen, dan naar de Apotheek in Harderwijk voor de medicijnen, helaas is niet alles

er, morgen komt de rest binnen mevrouw, arghh, moeten we nog een keer terug.

Dan op weg naar Mijdrecht, daar wonen onze zoon Ivar met zijn vriendin Eline. Wij

gaan hen oppikken om met het complete gezin uit eten te gaan. Wij zijn daar nog

nooit geweest, maar ook hen hebben we gevonden en dan op weg naar het Chinese

Restaurant in Amstelveen, waar Mirella, Pascal en Bart al zitten te wachten. De

kadootjes liggen al klaar er wordt heftig gezoend. Van Bart een mooie foto, van

Mirel en Pas het getekende reisverhaal van Eelco Kazimier, die in 1976 met zijn

zeilboot de wereld rond ging en en in de collectie ontbrekend Robbedoes album, van

Ivar en Eline een nieuw spel van Civilisation. Allemaal hartstikke leuk, het is moeilijk

genoeg om nog iets geschikts te vinden voor deze jarige. We was een supergezellig

samenzijn, het eten was verrukkellijk, het Friese boekje een geweldig succes, op

een gegeven moment kwamen de serveersters met ijssorbets voor de hele tafel,

met voor Roderick brandende sterretjes er in, luid lang zal hij leven door de

speakers van het restaurant en alle andere gasten mee klappen en Hoera roepen.

Echt feestelijk. Ook Eline had een topavond, iedereen had al veel eten op, dus die

grote sorbets kregen we niet helemaal op. Geen probleem, Eline ontfermde zich

over al het overgebleven ijs. Die bleef maar door smikkelen. Een verjaardag met

een gouden randje.


 


 


   


De volgende dag doen we even rustig aan, we zijn afgeknoedeld en dan is het

alweer woensdag, 10 april, wederom een Anjum dag.

Vandaag worden de tafel en de stoelen bezorgd en de bedbodems en matrassen,

dus daar gaan we weer.

   

 


 


Er is verder nog meer dan genoeg te doen, de uitbouw heeft een flinke

schoonmaakbeurt nodig en de ommuring van het plaatsje achter heeft echt

aandacht nodig. Verder begint het er al op te lijken.


 


Het wordt steeds meer ons eigen huis. Het voelt in ieder geval heel goed.


 


We wandelen iedere dag een half uurtje om, rondje om de kerk, of even door het

dorp. Meteen na de kerk loop je alweer in de weilanden. Dit is de St Michaelskerk

een Hervormde gemeente.


   


We maken hier en daar een praatje met de andere dorpsbewoners, we worden erg

aardig bejegend. Iedereen komt even kennis maken of op straat een handje geven.

We raakten in gesprek met Dirk, die als hobby schapen houdt in een schuur bij zijn

huis. Vol trots toont hij ons zijn nieuwe aanwinsten. Een hele serie lammetjes.

 

 


 


En daarna moet er weer gewerkt worden.


 


Donderdag, 18 april 2013, Feanwalden, Anjum.


Eindelijk de dag van de officiele overdracht van het huis. Om 11.00 uur bij notaris

Bek in Feanwalden. Alle papieren getekend en bekrachtigd. Nu zijn we de trotse

eigenaren van ons pandje te Anjum. Ons Friese leven kan beginnen.


Vrijdag, 19 april 2013, Anjum


Ja nu moet er echt aangepakt gaan worden. Roderick gaat eerst naar het dorpje

Quatre Bras, daar zit een bedrijf dat handelt in tweedehands dakpannen. Dus met

een dakpan in je hand het hele weiland vol stapels pannen door. Goed geslaagd, we

hebben er maar 5 nodig, maar hij neemt er 20 mee voor de zekerheid. Het zijn Oud

Hollandse dakpannen, die niet meer gemaakt worden. Volgende klus, op een oude

deur, die we niet meer willen gebruiken, bouwt hij een grote spiegel. Een berg werk,

maar met fantastisch resultaat. De woonruimte lijkt meteen stukken groter.

   

 


 


Zaterdag, 20 april 2013, Anjum


Vandaag krijgen we hoog bezoek, Netty & Cor en Fred & Henny komen ons stulpje

bewonderen. Het is wel makkelijk bezoek dat 2 uur onderweg is, dan wordt je nooit

's ochtends vroeg verrast. Op het moment dat zij van huis vertrekken, kan ik nog

rustig even langs de supermarkt. Daar zijn ze.... Natuurlijk hadden we de vlag

uitgehangen, we zijn er klaar voor.


 


 


We maken er een echt Fries dagje van met koffie met Fries Suikerbrood, Fries

Roggebrood, Friese droge worst, Friese kruidkoek en ga zo maar door. Daarna

natuurlijk de omgeving verkennen, er is vandaag een beetje zon, hoewel nog

steeds ijskoud, we gaan eerst bij de Waddendijk kijken, Ameland, de

Engelsmanplaat en Schiermonnikoog zijn duidelijk te zien. Daarna stappen we weer

in de auto voor een tocht van 6 minuten naar het aan het Lauwersmeer gelegen

Esonstad, een Landal recreatiepark helemaal in de stijl van een oud dorp, allemaal

verschillende huisjes, zelfs een Gemeentehuis, waarin een groot restaurant is

gevestigd.

 

 


  


Dan rijden we nog even langs de jachthaven vlakbij, de zon geeft een beetje

warmte, het is nu 12 graden, daar zijn we zo blij mee, dat we buiten op het terras

een kopje koffie nemen. Daarna gauw weer terug naar ons warme huisje.


 

 

Natuurlijk zijn we ook nog even bij schapenboer Dirk de lammetjes wezen

bewonderen en daarna maken we nog een rondje om de kerk, dan heb je zo'n

beetje het hele dorp gezien. We nemen nog een lekker drankje en dan is het punt

van vertrek alweer genaderd, ze hebben nog een flinke rit voor de boeg. Maar dat

gaat mooi niet door. Er wordt aangebeld, Dirk, zijn laatste schaap moet lammeren

en of wij dat willen zien. Nou natuurlijk, dus op een holletje naar de schapenschuur.

Binnen no time komt nummer 1 er al uit. Wat bijzonder om daar bij te mogen zijn.


 


 


Wat een humpie! Moederschaap is direct zo lief voor het lam, ze ruikt er aan, likt

het helemaal schoon en een paar minuten later spoort ze de baby met haar poot

aan om te gaan staan.


 


Nummertje 2 geeft meer problemen, die ligt niet goed voor de geboorte. Dirk is

lang bezig om het lammetje in de baarmoeder in de juiste positie te draaien. Wij, de

verzamelde pers met de fototoestellen in aanslag, zijn allemaal muisstil en staan

gespannen te kijken. Een half uurtje later is het zover, het tweede lammetje wordt

ook geboren. Het is een stuk kleiner en duidelijk uitgeput van al deze inspanningen.

Nummer 1 staat al bij zijn moeder te drinken.


 

   

Het was super! De visite kan naar huis.


Zondag, 21 april 2013, Aalsmeer


Vandaag maken we weer een trip naar Noord Holland. We gaan ons nichtje Aafke

opzoeken, die ernstig ziek is. Tevens hebben we nog een afspraak met (neef) Peter

n Ria voor een lekker dinertje. Op hun voorstel combineren we alles, we gaan met

zijn allen naar Aafke en Andre en Ria gaat daar lekker voor ons koken. We hebben

een heel gezellige dag, we hebben allemaal een hoop te vertellen, Aafke ligt op bed

in de kamer, dus die kan lekker meeluisteren. En topkok Ria heeft me daar toch

een superdiner in elkaar gedraaid, om te smullen. Gegrilde kabeljauw op een bedje

van veldsla, vers gemaakte uiensoep met kaas"chips" verse asperges met

ossehaas in rode wijnsaus en als toetje, als we al bijna ploffen, verse hangop met

gewelde zuidvruchten. Poeh, we zitten mudvol. Complimenten Ria, het was niet

alleen verrukkelijk, maar ook een hele prestatie om dit in je eentje in andermans

keuken in elkaar te draaien. Peter ook bedankt, jij hebt zeker ook je aandeel gehad

in de logistiek en in de financiering. De reden van ons bezoek was triest, maar we

hadden met zijn allen een geweldige dag. 's Avonds hebben we ons bedje in

Ouderkerk opgezocht, morgen hebben we weer vervolg afspraken.


Maandag, 22 april 2013, Ouderkerk aan de Amstel, Harderwijk, Anjum.


Na het ontbijt ga ik naar mijn laatste sessie manuele therapie. Mijn hoofd kan weer

netjes niet alleen naar links, maar ook weer naar rechts draaien. Roderick gaat in

de tussentijd naar de bank, onze adressen moeten gewijzigd naar Friesland, maar

met een correspondentie adres bij Mirel. Dat is mogelijk, dat wordt ook uitgevoerd,

maar wanneer, vragen wij ons af. Dan nog een kop koffie met Mirel, een paar

boodschappen en dan naar Harderwijk, de laatste medicijnen voor op reis ophalen,

het uiterste redmiddel in noodgevallen, de Epipen. Vervolgens hebben we dan een

koffie afpraak met Rene D op de Boulevard en dan gaan wij op huis aan. 's Avonds

eenmaal in ons eigen huisje, zijn we toch wel bekaf. Zoveel indrukken, zoveel te

regelen, maar de kachel brandt, we hebben TV met Nederland 1,2 en 3, dus lekker

een beetje op de bank hangen. We zijn via de actualiteitenrubrieken weer goed op

de hoogte van wat er in Nederland speelt. Prettig om weer eens wat achtergrond

informatie te krijgen.


De volgende dagen houden we ons bezig met schuren, zagen, schilderen en heen en

weer crossen naar Dokkum voor kwasten en dingetjes. Het huisje ziet er al gezellig

uit, het wonen voelt echt goed. Op de TV zijn continue programma's over de op

handen zijnde kroning. Een interview met Burgermeester van der Laar van

Amsterdam. Eigenlijk wil ik ook nog een dagje naar Amsterdam. Op de dag van de

kroning durf ik dat niet, al die ongelofelijke mensenmassa's, maar toch ook wel

benieuwd naar de versieringen en de voorbereidingen. Maar Amsterdam is niet

bepaald naast de deur en onze tijd begint een beetje te dringen. Waar praten we

eigenlijk over, in ieder land zoeken we alles op en gaan we van alles bekijken, dus

hup op weg naar Amsterdam.


Zaterdag, 27 april 2013, Amsterdam, Anjum.


Snel eerst de weekend boodschappen halen, het ziet er lekker uit, maar het is 6

graden! Dan op weg naar het westen. We hebben nu weer een koffer bij ons met

allemaal spullen, die naar New Zealand meemoeten, boeken, weekbladen, nasi

kruiden, lummel, 3 nieuwe Nederlandse vlaggen enzovoort. Die koffer parkeren we

vast bij Mirella, vanuit haar huis vertrekken we naar Schiphol volgende week. Mirel

is jammer genoeg is slechte doen, ze stort regelmatig van vermoeidheid compleet

in elkaar. We blijven dus even rustig theedrinken en een praatje maken. Onze

mooie staande lamp krijgen we meteen mee naar huis, die stond nog daar, die kan

dan nu weer mooi met ons mee. Logistiek doen we het fantastisch slim. De lamp in

een oude dekbedhoes gewikkeld, zodat het niet een auto inbraak object wordt,

in tegendeel het lijkt eerder een oud ingepakt lijk, dus we maken een goede kans

dat ze daar van afblijven. Dan vertrekken we naar het centrum, de auto ergens ver

achter het Scheepvaartmuseum geparkeerd. De parkeertarieven in het centrum

liggen al op 5 euro per uur, als je buiten de ring parkeert, betaal je meestal 3 euro

per uur. Dus dat loont en daarbij willen we ook graag een stuk lopen door het

centrum, dus dat komt goed uit. Eerst stappen we even bij de scheepskaarten

winkel van Datema binnen om gedag te zeggen, na een kop koffie verder via de

Prins Hendrikkade richting Centraal Station en Damrak. We benaderen deze tour

door Amsterdam als reizigers, alleen hoeven we niet eerst naar de Tourist

Information, want we kunnen zelf wel bedenken, welke plaatsen nu het meest

interessant zijn om te bekijken.


 


Overal banieren en speciale kroningsvlaggen. Het Shell gebouw aan de overkant

van het IJ is helemaal ingepakt en van verre al te zien.


 


Langs de Schreierstoren en de Sint Nicolaaskerk komen we aan op het Damrak.

Wat een mensen... en ze komen letterlijk overal vandaan.


 


   


De winkeltjes puilen uit van de Oranje spullen, overal oranje versiering, de

restaurants hebben oranje planten op de tafeltjes staan. Roderick is ook goed 

geslaagd, die heeft een warme bont kroon gevonden. Prima voor de komende

koude kroningsdag.


 

 

We wandelen door naar de Dam, de Bijenkorf spant letterlijk de kroon.


 


C&A had ook een ludiek logo in de etalage.


 


Het paleis op de Dam is door hekken omgeven, er is een overkapping gebouwd om

droog naar de Nieuwe Kerk te kunnen lopen, verder is het hermetisch afgesloten.

Maar omdat dit paleis volop in de bloemdecoraties komt, wordt dat pas op het

laatste moment gedaan, denk ik. Aan de kant van het monument staan tribunes

voor de pers, er zijn in de hoogte constructies gebouwd voor rijdende camera's,

overal zijn televisieploegen zich al aan het installeren, overal worden interviews op

genomen. Er is niet alleen een parkeerverbod met wegsleepregeling voor de auto's

in het centrum er is ook een fietsparkeerverbod in de belangrijkste straten voor

maandag en dinsdag, met een losknipregeling.


 


Over de Nieuwe Dijk wandelen we terug richting station. Er zijn op cruciale punten

routeborden geplaatst.


 


We knagen een beetje van de honger, tijd om onszelf te tracteren op een grote zak,

het is al jaren geleden, dat we zo'n onbetamelijk grote zak frites gekocht hebben.

Natuurlijk bij Fritesbakker No 1, Manneken Pis. Daar moet je wel voor in de rij

staan. Een slimme ambachtsman, hij verkoopt nu frites met Wietsaus (weedsauce)

met 0% THC. Succes verzekerd.


 


Even flink dooreten, we willen nog een rondvaart door de grachten maken. Een

aanrader, als je toch al moe bent, lekker een uur zitten en de hele stad aan je

voorbij zien komen. En wat is Amsterdam toch mooi vanaf het water.


   


Het is onderhand al 19.00 uur, maar het is beredruk. De boten varen iedere 20

minuten af. We kopen alvast kaartjes, maar de boot die nu vertrekt is al vol, maar

mazzel er zijn nog 2 plekjes helemaal voorin, direct naast de kapitein, die het wel

gezellig vindt om Nederlands te kunnen praten. Er speelt niet alleen een bandje met

in 3 talen de toeristische informatie, zelf geeft hij regelmatig sappig commentaar op

zijn Amsterdams in steenkolen Engels. Over de naakte man voor het raam in de

woonboot, over de auto's die de gracht in kukelen en nog meer van dat soort

verhalen tot grote hilariteit van de toeristen.


 


 


We draaien het IJ op met zicht op het Shell gebouw en Eye het nieuwe filmmuseum.



En tot mijn grote vreugde mag ik het roer overnemen en een flink stuk sturen.

Gaaf, mijn dag kan niet meer stuk.



Dan varen we weer richting Damrak en vervolgen wij onze wandeling. Amsterdam

heeft 1.2 miljoen fietsen, die worden gebruikt, gestald en gestolen. Dus de meeste

fietsen zitten met dikke kettingen aan de brugleuning vastgeketend. Ook zijn er

parkeergarages voor fietsen gemaakt, niet dat dat helpt. Alle grachten zijn al sinds

mensenheugenis omzoomd door fietsen.


 


 


Dan natuurlijk nog even langs de Gelderse Kade no 10. Daar woonde Roderick, de

twee onderste verdiepingen werden gebruikt door de Toonder Studio's, daarboven

woonde de familie van der Meulen. Hier hebben Roderick en ik elkaar leren kennen

en wel op 12 februari 1966, een eeuwigheid geleden dus. Ja we zijn al wat ouder,

Ja we waren er erg jong bij, maar nog steeds blij met elkaar.




Dan stappen we weer flink door, het is nog een hele tippel naar de auto. We komen

al in de buurt, hier is het Scheepvaartmuseum met het schip de Amsterdam.


 


He, he we zijn er, zet eerst de verwarming maar eens hoog, het is nu 2 graden en

er wordt voor vannacht nachtvorst verwacht. We gaan over de A6 door de polder

naar huis. We maken nog even een tussenstop in Almere om Sven op de zaak te

begroeten. Die is wat blij zijn oude Oompje en Tante te begroeten, we eten bij hem

nog een lekker kroketje en gaan dan weer gauw verder. 01.00 uur 's nachts zijn we

weer thuis. Hoe komen we toch zo moe? (Volgens mij heb ik me dat al eerder

afgevraagd, maar ik denk niet dat ik ooit wijzer wordt. Veel te bang om iets te

missen).


Dinsdag, 30 april 2013, Kroning koning Willem Alexander.


Heerlijk voor de buis met een lekker gebakje. We hebben de hele plechtigheid

gevolgd. Wat een fantastisch visite kaartje heeft Nederland afgegeven! De

plechtigheid was puur, indrukwekkend, hartverwarmend en feestelijk met de

duizenden toeschouwers op de Dam. Het Koningspaar was een plaatje, de

prinsesjes waren vertederend.


 


Luid gejuich bij de balkonscene.


 


's Middags is het tijd om een statement te maken in Anjum, we waren duidelijk

aanwezig. Iedereen hoorde je vragen: Wie zijn dat? Ons aan de diverse mensen

voorgesteld: Wij wonen in het huske van Hylke. Nou dan weet iedereen meteen

waar dat is.


 


 


Dan lekker weer verder kijken. Wat zijn ze mooi, Wat doen ze het goed...


 



Nou we hebben dus nu een koning, dan is het nu tijd voor de versierde fietsen tocht.


 

 

En als we dan weer verkleumd thuis komen, leggen we een lekkere pizza in de

oven, glaasje wijn erbij en dan verder voor de buis voor de Koningsvaart over het

IJ. Wat een geweldig spektakel. We zijn blij, dat we onze terugreis uitgesteld

hebben tot na de kroning. We hebben genoten.

's Nachts op de bank naar het concert van Andre Rieu kijken, lekker glaasje erbij,

de volgende dag weer aan de slag. Deuren schilderen, lijstjes accentueren.


 


Vrijdag, 03 mei 2013, Mirel en Bart in Anjum.


Vandaag komen Mirel en Bart onze aanwinst bewonderen, ze blijven het weekend

logeren. Ze voelen zich hier wel thuis.


 


Zaterdag wandelen we even door mooi Dokkum, eindelijk zien we bloeiende tulpen.


 


's Middags gaan we natuurlijk even naar de dijk om de Waddeneilanden te

bewonderen en even naar Esonstad. Bart boft er staat vandaag een bungy

trampoline, dus hij mag er even op los springen en salto's maken, terwijl wij een

kop koffie op het terras nemen.


   


Langs de sloot zit een grote zwaan op haar nest, terwijl vader waakzaam heen en

weer zwemt.


 


Zo weer thuis, even lekker bijkomen en dan is het tijd om weer een groot bordspel

te spelen, ze hebben uit voorzorg een tas vol spellen meegebracht.



Woensdag, 08 mei 2013, Schiphol, Kuala Lumpur, Auckland


We zijn heel druk geweest natuurlijk, huis schoonmaken en afsluiten, inpakken,

auto inleveren, nog een keertje uit eten met Rene, nog hier en daar een laatste

knuffel, naar Mirella's (eventueel) nieuwe huis kijken, dan nog een feestelijk

afscheidsetentje tot besluit. De kilo's zijn er aan gevlogen, maar het was allemaal

wel heel lekker. We zijn door iedereen ontzettend verwend en we hebben een

heerlijke tijd gehad. Nu zitten we weer op Schiphol en over 2 dagen gaat ons

bootleven weer beginnen. Ook daar moeten we even flink aanpakken, binnen 12

dagen moeten we daar het land verlaten hebben. Dus Roderick gaat nog wat

onderdelen monteren, die we nu nog in de koffer hebben en ik ga voor een maand

eten inslaan. Vanuit New Zealand gaan we in principe naar het Noorden richting

warmte en heerlijk zwemwater. De eerste stop wordt dan waarschijnlijk New

Caledonia, ongeveer 14 dagen varen. We houden jullie op de hoogte, eerst nog

even de halve wereld rondvliegen.


Door met Down Under again