Oceaandagboek met foto's aangevuld


Oversteek Cabo Verde naar de Azoren, dag 1

Maandag, 11 april 2016 vertrek Mindelo


Het vertrek ging dus knudde en je bent al zo moe die dag, er moet op het laatste

moment altijd nog zoveel gebeuren. De maritieme politie had een printer die niet

wilde werken en we zaten daar dus een uur te knikkebollen, voordat we ons

uitklaringsbewijs hadden, dan nog een half uur bij de immigratie en dan mogen we

het eiland verlaten. In alle onrust van de werkzaamheden zijn we (lees "ik") nog niet

eens naar het strand geweest, dat kan gewoonweg niet. Het is hier vlak bij, dus we

lopen er nog even naar toe. Wauw een helderblauwe zee, mooi wit strandje, snik!

Wel nog even schelpen gezocht en zand voor de verzameling meegenomen.



Roderick heeft het lumineuze idee om de bus terug te pakken, slim, het is niet zover,

maar alle beetjes helpen. Dan naar de supermarkt om een lading broodjes, ham, een

stuk Hollandse Fricokaas en gehakt te kopen, daar bak ik voor we weggaan nog een

grote lading pittige ballen van, die we tijdens onze wacht weg kunnen knabbelen.

Roderick loopt vooruit naar de haven, ik maak nog een stop bij de grote

groentemarkt. Als Roderick met zijn kaart door het hek wil bij de haven, blijft het hek

geblokkeerd. Hij ragt er wat aan, want hij denkt dat het klemt, tenslotte is hij een

uur geleden er ook uitgekomen. Er komt een office medewerkster naar buiten, die

vraagt of hij van plan is het hek te vernielen. Huh? Zijn kaart werkt niet, want hij

moet eerst betalen. Dat schiet Roderick aardig in het verkeerde keelgat, we hebben

al 10 dagen vooruit betaald en de laatste 1 of 2 dagen betaal je altijd voor vertrek.

Zij heeft gewoon zijn toegangskaart geblokkeerd, omdat hij anders weg vaart zonder

te betalen! Zo antwoordt Roderick dus u denkt dat ik een dief ben. Nou heel simpel hij

moet nu afrekenen, anders krijgt hij geen toegang tot de steigers. Maak je echt vrienden mee met dit gedrag. We hebben ook nog een deposito op onze kaarten

staan, maar dat kunnen we pas om 15.00 uur terugkrijgen, als het kantoor weer

open gaat. Dat gaat lekker. We gaan de watertanks afvullen en ook alle lege 5l

flessen, die dan ook weer een veilig plaatsje aan boord moeten krijgen, dan de

laatste spullen wegstouwen, de dinghy moet nog afgedekt en goed vastgezet, die

hadden we gisteren al schoongeschrobt en aan dek gehesen, dan zijn we klaar. Moe!

Hee daar staat ook nog een tasje met wat biertjes en een Hollands boek, verrassing

van Rob, die is langs geweest, dank je wel, heel attent. Dan weer naar kantoor, we

hadden gevraagd om het deposit in euro’s terug te krijgen, omdat je niet voor

vertrek Kaap Verdische Escudos wil krijgen. Dat was geen  probleem. Alle zakjes

van andere boten bevatten euro’s en dat van Roderick natuurlijk Escudos. Het heeft

nog heel wat voeten in de aarde voordat ze bereid is, deze om te wisselen. En ach als

Roderick er dan toch is: bij aankomst is ons uitgelegd dat de ligplaats incl electra is en

excl water. Okay, waarom staat er dan een bedrag voor electra op de rekening? Ja,

zegt de dame, Power is free, electra is dus gratis, maar dit bedrag dan? Ja dat moet

u iedere dag betalen! Het zal wel aan ons liggen, we gaan weg, laat de marinero’s maar komen. We liggen los, de lijnen zijn zo stijf van het zout, dat je ze bijna kan

breken. Hup naar de dieselsteiger. Vandaag is er geen diesel zegt de marinero lachend. Hoezo, we hebben afgesproken voor vanmiddag! Ja, ha ha, maar vandaag

niet! Zoals gemeld, Roderick ontplofte, we varen ijzerenhijnig naar de dieselsteiger

en leggen aan. Ja kijk, kunnen zij er wat aan doen, het is een machine hoor! Zonder

diesel kunnen we niet vertrekken. Zijn er al monteurs gebeld, vraagt Roderick. Ja,

weten zij veel, dan moet je bij Enacol, de dieselmaatschappij zijn. Jij bent toch van

Enacol! Nee hoor zegt de jongen. Roderick pakt hem bij zijn shirtje, waar keurig

Enacol opgedrukt staat. Wat staat hier dan? We komen hier niet verder mee, shit,

shit, shit. Maar dan hebben we toch nog geluk, daar komen twee mecaniciens van

Enacol aan, die maken de pomp zodanig, dat we kunnen tanken. He he. Bekaf zijn

we, om 16.30 uur gooien we los, dan als de wiedeweerga naar het Canal de Sao

Vincente, want we moeten voordat de stroom kentert daar door heen zijn, anders

krijgen we hetzelfde probleem als op de heenweg. In het kanaal staat een

gigastroming met brekers achterop komend. Als we nu maar op tijd er door zijn!

Nou daar hoefden we niet bang voor te zijn, we gaan zo hard. 6,8 knopen alleen op

de gereefde genua. Je gaat zo ontspannen mogelijk erbij liggen, des te minder last

heb je van de beweging van het schip. Het eiland Antao is door de zandwolken al weer bijna niet te zien.


 


Om 19.00 uur zijn we net voor donker ten zuiden van het eiland Sao Antao. Gelukt.

Het is alleen jammer, dat we nu direct de donkere nacht in gaan, niet even lekker in

kunnen draaien. Er staat wel een sikkeltje maan, maar binnen 10 minuten is het zo

dichtbewolkt, dat we geen hand voor ogen kunnen zien. Het is niet anders. Er is een

enorme onrust in het water, het is opkomend hoog water, dat tegen de windgolven

in loopt, dat geeft botsende golven. We moeten dus even wennen, we gaan

behoorlijk hard, het wachtsysteem gaat in en daar zit je dan in je eentje buiten.

Maar eerlijk is eerlijk, het gaat prima, beetje ruig dat wel, maar we schieten lekker

op en dat blijft zo. Dinsdag om 12.00 uur hebben we er notabene al 101 Nm opzitten,

na 19 uren varen op zeil. Dat geeft de burger moed. Onze positie is om 12.00 uur LT

(UTC -1) 17 49.03N 026 17.32W.


Dag 2 oversteek Cabo Verde naar Azoren. Dinsdag, 12 april 2016.


Het gaat hartstikke lekker, we kunnen makkelijk meer noordelijk varen dan

verwacht, met golven van opzij in plaats van op de neus. Dat is een meevaller, nu

hoeven we minder uit te wijken naar NW, dat scheelt weer een aantal Nmijlen. We

houden met een gereefde genua en een derde grootzeil flink de vaart erin, continue

tussen 5 en 6 knopen. Dinsdag middag, 12 april 2016, een nieuwe mijlpaal voor ons,

we hebben net boven de Cabo Verde ons eigen kielzog gekruisd, dus nu is de

circumnavigation een bewezen feit. We kunnen op huis aan!



Dinsdagnacht was nog ruw qua golven, maar nu op woensdagochtend is het luxe,

we zouden in windstilte terecht komen, de wind is inderdaad afgenomen, maar we

gaan nu op ons gemak nog steeds om en nabij 5 knopen, wat een luxe. Lekker even

bijkomen. Het is nu 12.00 uur LT en we hebben na een etmaal van 129 Nm nu al

230,4 Nm op de teller, onze positie is 19 41.19N 027 22.67W Van ons mag het zo

doorgaan. Groetjes R&Y.


 


Dag 3, oversteek Cabo Verde naar Azoren. Woensdag, 13 april, 2016


Woensdag bleef een lekker dagje, niet zulke ruwe golven, wel steeds de goede kant

op. In de nacht nam de wind af en de golven werden golfjes, we gaan nu maar 3

knopen maar wel heel relaxed. We willen de motor nog niet starten, zolang we met

3 knopen vooruit gaan. Donderdag bleef dit doorgaan, we nemen er een beetje ons

gemak van. Het zonnetje schijnt, er kwamen wat dolfijnen langs, morgen weer een

dag. Onze positie om 16.30 uur LT 21 21.85N 028 05.36W, met 341 Nm op de teller.

Tot volgende keer. R&Y



Dag 4 en stukje 5 oversteek Cabo Verde naar de Azoren. Vrijdag, 15 april 2016


Dagje relaxen werd wel heel erg relaxen, de wind zakt steeds verder en de oceaan

is als een spiegel, je kunt de wolken in het water fotograferen. De hemel gaat zo

ongemerkt over in de zee, heel apart.



Er kwamen een aantal Portugese Oorlogsschepen, zeilende kwallen voorbij, waar

onder een groot aantal hele kleintjes, die je al van verre aan kon zien komen, zo

glad was het water, maar ook best wel grote van zo'n 30 cm. Deze foto hebben

van Internet afgehaald, het is ons niet gelukt er een zo mooi te nemen.



Na de nacht volgt een bewolkte dag, de zon licht achter een dikke sluier er is

ternauwernood wind, dit kan onze energie huishouding niet meer trekken. Straks

moet toch echt motor aan. Nu we zo langzaam gaan driften we te ver naar het

westen, dus ga ik nog een keer overstag of probeer het tenminste, de genua

ingerold en dan 70 graden afvallen en aan de andere kant weer uitdraaien, maar

dat wordt geen succes. Ik stuur nu wel Noordoost tot Oost, maar we missen

het beetje stroming mee van ongeveer 1 knoop als we deze richting opvaren, dus

de koers is wel goed, maar we gaan wel al vooruit zeilend achteruit, niet helemaal

de bedoeling. Dan wil ik proberen weer op koers terug te komen, dat valt niet mee,

zo zonder wind, maar het is mijn eer te na en na een half uur klooien met de zeilen

en een rondje van de zaak, gaan we weer de juiste kant op. Tijd om de motor erbij

te zetten om in ieder geval uit het centrum van het hogedrukgebied te raken. We

hebben 3 uur de motor aan gehad, de accu’s hebben ook weer wat meer plezier en

nu gaan we met een vaartje van 3,5 kn verder. Om 17.38 LT zijn we in positie

22 05.66N 028 56.24W met 410 Nm op de teller. R&Y.


Wonderschone zonsop- en ondergangen hebben we de laatste dagen.



Dag 6 en 7 oversteek Cabo Verde naar de Azoren.

Zaterdag en Zondag, 16 en 17 april 2016


De wind kon zaterdag nog verder inzakken en wel tot 2,1 kn. Dat betekent drijven

op een spiegelgladde zee. We hebben de stuurautomaat uitgezet, het maakt niet uit

welke kant we opvaren, als het de verkeerde kant op gaat, gaat het ook maar zo

langzaam, dat het ook niet uitmaakt. De dure windmeter maakt driemaal een

compleet rondje binnen een halve minuut, die weet ook niet meer waar hij de wind

zoeken moet.


Zo hadden we de zeilen graag gehad, maar zo zijn ze momenteel in werkelijkheid.


 


360 graden zicht van horizon naar horizon en geen walvis te zien, Dat is echt

frappant, we zijn dit jaar zolang op zee geweest en langs zoveel gebieden waar veel

walvissen komen, dat we er best een paar ( in de verte graag) hadden mogen zien.

Maar je ziet het al met die Walvishaaien, de tourboot wist precies in welke baaien hij

zoeken moest en dan kruisen we ook een aantal keren heen en weer met overal

mensen op de uitkijk, hier kunnen ze overal opduiken en meestentijds zijn ze

natuurlijk onder water. Die ene die met zijn kop boven water kwam kijken wie of wat

er langs kwam, was natuurlijk wel heel gaaf. We hebben de dag klussend

doorgebracht, want als het water zo rustig is, ligt het schip natuurlijk ook heel rustig.

Ook weer brood gebakken, ik had geen zin om de weegschaal uit de kast te graven,

die is helemaal achter onder terecht gekomen, dus volkorenmeel, tarwemeel en de

rest uit de losse pols gemengd en het zijn wel zulke schitterende broden geworden.

Om 20.00 uur zaterdag hebben we toch de motor 3 uur gedraaid in de hoop uit de

windstilte weg te komen. Daarna met 2 tot 3 knoopjes door de nacht, halve maan en

talloze sterren. Nu is het zondag, sinds zonsopgang hebben we wind, eerst 8 knopen

uit WZW een volkomen nieuwe richting voor ons, maar wel heel gunstig want wij

varen Noord. Nu is het 15.00 uur en we hebben al uren tussen 15 en 20 knopen wind,

we gaan als een speer, 6 knopen over de grond in de juiste richting. De zon schijnt,

uiteraard is de zee meteen een stuk onstuimiger, golven van 1,5 m -2m van opzij.

We zitten wel met lange broeken en truien aan, het water is hier beduidend kouder

en wind over water dus ook. We leven weer in UTC tijd, de Azoren hanteert UTC-1

net als de Cabo Verde, maar daar is de zomertijd ingegaan, dus ook daar is het UTC

tijd, maakt het voor ons wel gemakkelijk, want alle radionetjes, weerberichten enz

zijn in de standaard UTC ( de tijd die geldt op de 0 meridiaan, die over Greenwich

loopt). Om 15.00 UTC is onze positie 23 59.713N 028 43.597W en er staan

inmiddels 531 Nm op de teller, gisteren is er ternauwernood wat bijgekomen.

Groetjes en tot volgende keer, R&Y


 


Dag 8 en 9 oversteek Cabo Verde naar de Azoren.

Dinsdag, 19 april 2016


Het is nog steeds een beetje pierewaaien met de wind, die weet echt niet wat hij wil,

daarbij is hij sinds maandag ook weer zwak, dus dan kom je haast niet een andere

richting op, we varen 30 graden noord maar door de golven worden we, omdat we zo

langzaam gaan, enorm opzij gezet af en toe tot 96 graden, dat is door Oost heen.

Dus we proberen het meest slimme gemiddelde te vinden. Nu zijn we veel te ver

oostwaarts geraakt en vanochtend zijn we overstag gegaan en nu maken we een

koers van 291 graden, bijna Noordwest, dat is ook de bedoeling, er komt morgen, de

20e een depressie voorbij, waar we niet in willen komen, nu blijven we laag varen tot

maximaal de 29e breedtegraad, dat kost geen moeite want de wind is vandaag ook

weer bijna op, dan laten we het windveld passeren en varen onderlangs mee op de

ZuidWesten wind weer naar boven naar het NoordOosten. Zo hadden we het gedacht,

nu kijken wat er van terecht komt. Dennis dank je weer voor het meekijken, jij

beschrijft precies, wat wij zelf ook al dachten, vandaar onze omleiding. Straks gaat

de broodbakkerij weer aan de gang, in Afrika en de latere plaatsen was er nergens

geroosterd brood te koop of crackers en daar zijn we nu doorheen. Die waren

makkelijk als aanvulling. Met de wind morgen verwachten we ook hogere golven, dus

vandaag maar even wat voorraad maken. Zo dadelijk pannekoeken en eind van de

middag brood, kunnen we er weer tegen. Om 12.00 uur vanmiddag is onze positie 25

33.80N 026 58.744W 685 Nm op de teller. Wordt vervolgd.


Dag 10 oversteek Cabo Verde naar Azoren, woensdag 21 april 2016.


Gisteren schreef ik dat we onder de breedtelijn van 29 graden Noord wilden blijven,

dat moet zijn 27 graden, gewoon een typefout. In het begin kwamen we nog een

beetje de richting op, maar allengs blies het allerlaatste beetje wind ook zijn laatste

zucht uit. Door de golven schommelt het schip en de slap hangende zeilen raggen

tegen de verstaging aan, daar word je zo zat van, maar je hoopt altijd dat de wind

weer terug komt. Niet dus. Eerst de hele handel klein gedraaid, om nog een beetje

grip op alles te houden, maar er was geen beginnen aan. Dan alles helemaal maar

weggedraaid en zien waar we uitkomen. Als ik als eerste in bed lig, wacht me bij het

opstaan een verrassing: we zeilen, en wel met 2kn. (3,5 km per uur) Wauw, in ieder

geval is de herrie dan opgehouden. Het feest mocht niet zolang duren, de snelheid

neemt af naar 0,8 kn, (1,5km) dan ben je gewoon onbestuurbaar, maar geen risico

om boven de 27e graad te geraken. Waar we wel komen, zal de tijd ons leren. Mijn

hele wacht ben ik bezig geweest met zeilen zetten, veranderen, indraaien, uitdraaien,

losser, vaster en met de hand sturen om ieder zuchtje te vangen, je kunt het gewoon

niet uitstaan, dat je er geen vat op krijgt. De enkele zuchtjes wind van 3 kn komen

de ene seconde invallend op 60 SB en het volgende op 185 gr. en dan valt alles weer

bak. Ik heb tot 6 keer toe een rondje van de zaak moeten maken om weer een

beetje op koers te geraken. Het was volle maan, de zee helder verlicht, meteen

handig voor de uitkijk, hoewel we het laatste en enige! schip een aantal dagen

geleden hebben gezien. Maar je weet nooit! We houden altijd zelf nog uitkijk, niet alle

schepen voeren AIS, zeker de vissers niet. Je wordt wel flauw van dit gedobber, het

kost een hoop energie en levert niets op. Op het radionetje vanochtend beloofde

Warren van de Nightfly dat wij om 12.00 uur 10 knopen wind gaan krijgen. Daar

houd ik hem aan. Ik was toch al jaloers, zij liggen 200 Nm achter ons en hadden een

lekkere wind (vorige keer was het omgekeerd, zeilden wij lekker en gingen zij op de

oceaan de onderkant van de boot maar afkrabben, ze lagen toch stil), zij zeilden er

nu lustig op los en ineens waren er 2 walvissen naast hun schip, ze konden niet meer

uitwijken en gingen er tussendoor! Warren zei al: Maria zit te juichen op de boeg.

Bofkonten! Maar nu genoeg geklaagd, om 10 uur kwam er wind en direct 9/14

knopen, blij!!! Als de sodemieterij de zeilen aangepast, genua indraaien en naar de

andere kant, grootzeil vol, bulletalie erop en daar gaan we. Dan ziet de wereld er

ineens veel plezieriger uit. De wind bleef vrijwel constant uit dezelfde richting, dus ik

lag heerlijk op de kuipbank te soezen, terwijl Roderick de wacht hield. En we gaan

nog steeds. Om 15.00 UTC, woensdag, is onze positie 26 04.84N 027 36.94W. Nu

verder het windgebied afwachten, dat vannacht moet gaan passeren tot

morgennamiddag en dan kunnen wij met de ZuidWestenwind mee naar het Noorden.

Het leven is weer zonnig, we hebben net lekker warm gegeten en sparen onze

energie voor de komende dagen. Tot de volgende keer. R&Y.


 


Dag 11 oversteek Cabo Verde naar Azoren, donderdag, 21 april 2016 12.00 uur.


De truc met het zware windfront is prima gelukt. Gisterochtend kregen we al een

gedeelte van de wind mee, daardoor konden we de hele dag lekker zeilen. Vanaf

18.00 uur zou het front overkomen, dus we hebben gezorgd beneden de 27 graden

Noord lijn te blijven. Het zwaarste gedeelte zou in de nacht komen, dat is altijd nog

spannender, maar het was bijna volle maan en die deed zijn best ons bij te lichten.

Tot 03.00 uur ging het echt prima, 24 knopen wind uit ZW, koers prima alleen wordt

de zee steeds onstuimiger. Als ik ga slapen, krijgt Roderick het nog even flink te

verduren, 37 knopen wind bij hoge golven, de uitloper, die we al gezien hadden, was

denken we toch nog wat naar beneden gekomen. Om 06.00 uur varen we nog steeds

zwaar gereefd, de wind is 27 kn mee, geen probleem, maar de golven komen uit 2

richtingen, ZW en West en dat laatste is van opzij, dat is altijd riskant, dus varen we

minder hard. Nu is het na 12.00 uur, we hebben het gehad en zijn er dus heel goed

doorheen gekomen. Dennis ook goed gedaan, onze samenwerking gaat perfect. We

varen nu met ruim 5 knopen, er is minder wind en de zeilen staan weer bijna vol.

Onze positie is 27 45.33N  027 33.669W. Waarschijnlijk varen we eerst naar het

eiland Santa Maria, als dat beter uitkomt. Op de teller staan inmiddels 841 Nm,

alweer 1500 km. We jagen de mijlen er wel doorheen dit jaar.

Liefs van Roderick en Yvonne.


Dag 12 oversteek Cabo Verde naar de Azoren.


Vrijdag, 22 april 2016, tja de dagen verstrijken, na de passage van het front was

het met de wind ook weer direct gedaan. Niet te geloven, zit je midden op de Noord

Atlantische Oceaan is er nauwelijks een zuchtje wind. Vannacht hadden we minder

dan 3 kn ( nog geen 4 km) wind, eigenlijk af en toe een zuchtje, de hele nacht liet de

maan z’n lichtje schijnen, maar het was nat, nat, nat. Ook binnen in de boot, in de

kussens en de bekleding is natuurlijk ook zout terecht gekomen in de loop van de tijd

en letterlijk alles was drijfnat. Nou hebben we natuurlijk die dure kachel gekocht voor

dit soort gelegenheden, maar het is buiten waterkoud, maar binnen nog altijd 24

graden. We hadden ons geld beter in onze zak kunnen houden, het plan was goed, we

kunnen met mijn luchtwegen geen risico’s nemen, maar de uitvoering deugde al aan

geen kanten en nu maken we er ook al geen gebruik van. Spijt! Maar in Holland komt

onze kachel zeker wel weer van pas. Nu op vrijdag drijven we er een beetje op los,

richting NO met 1,5 kn per uur, dus het kan nog even duren. Zojuist kregen we wat

windvlagen en gingen we zowaar met 2,7 kn, wij blij! Voorlopig houden we die

zwakke wind en straks komt er weer een windveld aan met harde wind en hoge

golven en dan moeten we weer een andere kant op om dat te omzeilen. Het leven

van een paar zeilreizigers op de oceaan gaat niet altijd over rozen, dat is maar goed

ook, want we houden liever water onder de kiel. Om 12.00  utc vrijdag is onze positie

28 35.315N 027 10.762W met 897 Nm op de teller. Liefs Roderick & Yvonne


Iedere keer weer zie je weer die lage donkere wolken, je zou toch zweren daar een

eiland lag. Wat moeten vroegere zeevaarders het daar moeilijk mee gehad hebben.



Dag 12 oversteek Cabo Verde naar de Azoren, zaterdag, 23 april 2016


In de namiddag gisteren kregen we eindelijk een zuchtje wind, zal tijd worden. Dat

geeft meteen zo een rust, de zeilen klapperen niet meer, het schip stabiliseert zich,

dan gaat het gewoon weer lekker. De zeilen staan weer uitgeboomd als melkmeisje

en later gaan we zelfs met 4 kn de juiste richting op, de golven werden golfjes, de

maan scheen fel, wat een luxe allemaal. Vanaf 04.00 uur kregen we ineens regen,

flink wat water maar nog steeds geen ruwe wind, dus het schip is nu weer een beetje

toonbaar, de regen bleef tot wel 10.00 uur vanochtend. Om 12.00 uur is onze positie

met 966 Nm op de teller 38 35.43N 026 42.33W  van hieruit varen we zoveel

mogelijk Noord rechtstreeks naar Ponta Delgada, Sao Miguel. We doorkruisen dan de

25e een wat heftiger golvengebied, maar daar zit niet zoveel wind in, ongeveer

12-15 kn zoals het er nu uitziet en een beetje wind kunnen we wel gebruiken. Als we

dit nu niet pakken, krijgen we daarna weer te maken met wind uit het Noorden en

later weer bijna niks. Zoals het er nu naar uitziet komen we op 29 april aan in Ponta

Delgada. We kregen email van Mirella, dat zij en Bart misschien daar naar toe komen,

dat zou natuurlijk hartstikke leuk zijn, kijken of het lukt. Wij zijn in ieder geval op

weg daar naar toe. Tot hier, mijn broden moeten uit de oven, bakkerij Yvonne is

iedere derde dag in werking. Groetjes en veel liefs van Roderick en Yvonne.


Dag 13 oversteek Cabo Verde naar Azoren.


Vannacht gingen we als een speer, zonder enig probleem met 6 kn of meer over de

grond, tegen de ochtend hebben we zelfs de zeilen gereefd, we houden er niet van

om en erg hard en schuin door de nacht te sjezen. De nachten zijn erg koud en nat

van de waterdamp. Nu is het prachtig helder, de hete zon heeft alles weer gedroogd,

sinds 12.00 uur is de wind weer aan het uitrusten, maar we gaan toch nog met 3

knopen dobberend de goede kant op. Met deze snelheid komen we de 29e aan op

Sao Miguel en als straks de wind weer doorzet, waarschijnlijk een dag eerder. We

kregen net een email van Mirella binnen, ze komt volgende week op bezoek in Ponta

Delgada, van 3 tot 9 mei, in haar eentje. Hartstikke leuk, we verheugen ons er erg

op. Verder weinig nieuws te vertellen. Lieve groeten van R&Y


Dag 14 Cabo Verde naar de Azoren, maandag 25 april 2016.


Vannacht zou een groot golvenveld ons kruisen, eerst wilden we het proberen te

vermijden, maar dan moesten we weer zo een eind omvaren, bij nadere bestudering,

bleek het langzaam uit te sterven, dus we gaan er doorheen, dan krijgen we meteen

profijt van de 12 kn wind die het met zich meebrengt. Dus onze koers blijft pal noord.

De truc lukte maar gedeeltelijk, om 0.00 uur zou het onze positie benaderen. De

golven kwamen al om 22.00 uur en ja, ze waren wat hoger en dwars op, maar geen

enkel probleem, wat wel een probleem gaf, was dat de wind op juist dat moment er

helemaal mee ophield, dus geen wind meer in de zeilen. Bij iedere golf op en iedere

golf af klappen dan de zeilen tegen de verstaging, dat dreunt door het hele schip.

Alles direct heel klein en strak ingerold en dan maar afwachten. Na een uur kwam er

weer wat wind, weliswaar blies deze ons recht naar het Oosten, maar alles beter dan

dat gedreun. Zo hebben we de nacht aangemodderd. Vanochtend een stralend

zonnige dag, zwakke wind, die allengs in de middag toenam, dus nu gaan we weer

met redelijke snelheid richting Noord. Momenteel worden we aardig door elkaar

gehusseld door de opkomend hoogwatergolven die recht van opzij met energie ons

proberen om te gooien. Dat gaat ze niet lukken! Vanochtend koffie in de kuip metů.

Wel 100 dolfijnen om ons heen! Zo gaaf! Daar doe je het toch voor, zooo speciaal! We

gaan weer lekker verder. Onze positie om 12.00 uur 32 30.03N 026 37.62W, 1144

Nm bij elkaar gesprokkeld. Nog ongeveer 317 Nm te gaan naar Ponta Delgada. Liefs

van ons. R&Y



Dag 15 oversteek Cabo Verde naar de Azoren, dinsdag, 26 april 2016.


Niet zoveel te vertellen, vannacht gingen we door het grote golvenveld vanuit het

westen met de meeste golven tussen de 2,5 en 3 meter. Er stond een constante

wind van rond de 12 knopen en tussen de golven zat een interval van 11 sec.

daardoor was het heel goed te doen. Een beetje boel wakkelig maar verder niet. De

wind is nog wat toegenomen en we gaan de hele dag al met een snelheid van tussen

de 4,5 en 5,5 knopen zonder iets aan de zeilen te moeten veranderen. Af en toe

stellen we de stuurautomaat een graadje bij, dat is het wel zo’n beetje. De zon staat

te stralen, maar even zo goed hebben we lange broeken en fleecejacks aan. Is onze

positie  Nog een paar dagen dan zijn we er als het goed is. Om 12.00 uur was onze

positie 34 04.35N 026 22.82W met op de teller onderhand 1240 Nm. Het gaat lekker

zo, groetjes van Roderick en Yvonne.


Dag 16 oversteek Cabo Verde naar de Azoren, woensdag 27 april 2016.


Vannacht hebben we lekker door gehaald, wind vanuit WZW tussen 12 en 16 knopen,

dat gaat natuurlijk prima. Tijdens mijn nachtwacht kreeg ik zelfs een tijd 24 kn wind

en gingen we met bijna 7 knopen door de donkere nacht dwars op de golven, dus dat

werd reven, daarna nogmaals reven om met een vaart van 6 kn door te kunnen

varen. Het werd actief zeilen om zo hoog mogelijk aan de wind te blijven, de golven

gooien continue de koers in de war. Je blijft goed wakker op die manier. Hoe

noordelijker we komen, hoe kouder het wordt. Vannacht was het 18 graden, maar

met een continue wind over het water, voelt het echt koud. Maar dit is een lachertje

voor jullie natuurlijk met een Koningsdag met hagel. De hele verdere dag konden we

ook goed opschieten, om 21.00 u ur is onze positie 36 36.87N  025 35.78W met op

de teller 1399 Nm. Morgen aankomst??? Groetjes R&Y.


Ontbijt met worstepannekoekjes met blatjang. Mjammie.


 


Dag 17 oversteek Cabo Verde naar de Azoren, donderdag 28 april 2016.


Woensdagavond om 21.00 uur moeten we nog 67 Nm, dus de aankomst op

donderdag moet lukken. We zeilen met 3,5-4,5 knopen bij een wind tussen 9 en 11

knopen, heel relaxed dus. We kunnen de lichten van het eiland Santa Maria al zien,

het eiland is 28 Nm van ons verwijderd. Het is buiten erg donker, de maan komt pas

om half een vannacht op. De wind draait steeds verder naar het Noorden, we

proberen zo hoog mogelijk aan de wind te varen, later staat de wind recht op onze

neus en moeten we verschillende slagen maken. Omdat de wind zwak is en de golven

sterk kunnen we niet met de boeg door de wind komen en maken we telkens een

ererondje om op die manier door de wind te gaan. Doordat we de koers met 100

graden veranderen moeten we steeds goed opletten en opnieuw orienteren, want in

de buurt van de eilanden zijn er wel verschillende schepen. Om 6.00 uur ’s ochtends

gaan we nog met 1,6 kn. Dat schiet niet op. We dobberen een poosje en vanaf 8.00

begint er weer een zacht windje te blazen en gaan we weer.


   


We zeilen heel actief, ieder zuchtje wind pakken we en we sturen heel sterk op.

Het gaat goed tot 15.00 uur, dan zijn we al vlak bij de marina, in feite voeren we

er recht op af, dan is het gedaan met de pret. De wind valt weg en de stroming

neemt ons mee naar de oostkant van het eiland. Tja en dan komt nu die aap uit de

mouw, eigenlijk twee apen. In mijn verslagen geef ik weer hoe wij de tocht ervaren,

ik hoef niks aan te dikken of te overdrijven, we vinden het zo allemaal wel avontuur

genoeg, dus ik ben er eigenlijk erg eerlijk in, maar soms laat ik wel even wat weg. Er

is nieuws wat het thuisfront erg kan verontrusten, terwijl wij er zelf goed mee om

kunnen gaan en dit was zo een situatie. We hadden ons op de Cabo Verde erg

uitgesloofd, er moest veel met het schip gebeuren, we waren dan ook goed moe,

vooral ook omdat we een zware tocht achter de rug hadden. Nu was er een heerlijk

rustig weatherwindow en daar hadden we zin in. Het vertrek ging al niet helemaal

soepel, dat hebben jullie kunnen lezen, maar rustig weer, zon en zee, daar kunnen we

wel wat mee. De Happy Bird was weer in prima staat, we waren er helemaal klaar

voor. Alleen kreeg Roderick de tweede dag op zee heel erg last van zijn arm.

Waarschijnlijk een zenuwontsteking in zijn polsgewricht. Nou een paar dagen rust,

dan gaat het wel weer, dacht hij. Niet dus, hij kreeg een hele opgezwollen hand

hangend aan een lamme arm, heel veel pijn en niets meer kunnen doen. Doodzielig

en heel ellendig als je net weer aan een oversteek begonnen bent. We hebben er

voor gekozen om door te varen, met een hele hoge dosis Ibuprofen samen met

maagtabletten hebben we geprobeerd om de ontsteking af te remmen. Dat is

uiteindelijk ook gelukt, zal ik alvast melden. Op een schommelend schip moet je je

altijd met een hand vast blijven houden, bij de trap op met twee, hij was dus

letterlijk gehandicapt, want hoe kun je iets pakken als je je vast moet houden en de

andere hand niet kunt gebruiken. Dat was dus geen pleziertje. Hij kon zich niet meer

aankleden, niet meer wat te eten pakken, ik maakte alles van te voren in hapklare

brokken, maar hij kon de kom niet vasthouden met zijn lamme vlerk, dus uiteindelijk

diende ik het eten op in een popcornemmertje, dat hij tussen zijn elleboog en zijn

lichaam kon klemmen. Dat soort dingen.


 


Gelukkig kan ik zelf het schip goed de baas, dus probeerde ik de zeilen goed te

zetten voor hem zodat hij in ieder geval een paar uur wacht kon houden om mij af

te lossen. Gelukkig kon hij wel de radio bedienen, weer ophalen mails verzenden,

want dat kost veel tijd, dat zou ik er niet meer bij kunnen hebben. En toen kreeg

de motor een probleem met het koelwatersysteem. Roderick heeft liggend op de

grond geprobeerd het op te lossen, ik de klemmen los draaien, alles aanreiken, hij

klooien en dan kreeg hij de slangen weer niet los, totdat sterke Bertha met de

spierballen er weer bij kwam. Kortom geen succes, hij had daardoor zoveel pijn en

dan weer vanaf de vloer uit de kreukels komen op een slingerend schip, terwijl je

jezelf niet kunt opduwen. Dus hebben we de motor gelaten voor wat hij was, zeilend

komen we er ook wel. En zoals jullie gemerkt hebben, dat is ook zo gegaan. De pijn

werd zo hevig, dat hij ook de nachtwacht niet meer kon waarnemen, dus heb ik een

bedje buiten gemaakt, de wekkers gezet en iedere twintig minuten rondgekeken.

En eigenlijk ging het allemaal best, we waren alleen allebei hondsmoe natuurlijk. Na

een paar dagen rust, begon de zwelling heel langzamerhand af te nemen, maar hij

mocht absoluut niks doen en de medicijnen hebben we heel hoog gehouden. Overdag

lagen we lui op de kuipbanken met een stapel kussens, het was lekker zeilen en later

kon hij ook steeds meer meedraaien met de wachten Overdag kon ik dan lekker een

beetje bijkomen en wat liggen soezen.


 


En dit was dus de reden dat wij gewoon lagen te dobberen en wegdreven met de

stroming. Jammer, we hadden diesel genoeg, we hadden binnen een paar uur binnen

geweest. Maar goed, dat was dus niet zo, dus donderdag drijven we langzaam weg,

de zon ging onder, stikdonker tot 02.00 uur, als er eindelijk een streepje maan

opkomt. We drijven het hele eiland langs, helverlicht, je kunt de straten zien, zo

dichtbij zijn we. De nacht was heel koud, natuurlijk balen wij ook op zo’n moment, we

moeten wacht houden voor de scheepvaart, we hebben nu al twee nachten niet

normaal geslapen, niet leuk dus.


 


Maar om 04.00 uur vrijdagochtend komt de wind weer aangeblazen en zeilen we

weer, dan is meteen een groot deel van het leed geleden. We maken een groot

aantal slagen en zowaar zijn we tegen 08.00 uur weer vlak voor de haven, op 6 nm

afstand, 10.6 km. En toen kregen we een harde draaiende wind, recht uit het

noorden, precies waar de haven ligt, dus maken we een grote slag, maar de wind

draaide ook weer, dus dat schoot niet op. Je kunt ook overdrijven, we hebben de

haven opgeroepen en gevraagd om ons naar binnen te slepen. Voor de havendinghy

bij ons was, kregen we nog een grote boost van de wind, waardoor we in

sneltreinvaart richting haven gingen, begeleid door een dertigtal dolfijnen, een grote

rode zeeschildpad en een haai.


 


Daar kwamen de heren al aangevaren, maar wij gingen nog zo lekker, dat we zo

ver mogelijk doorgezeild hebben, het laatste stukje hebben ze ons tussen de pieren

de haven in gesleept.


 


Om half 12 vrijdag lagen we afgemeerd. De trip is uiteindelijk 1525 nm geworden

en op 3 nm na helemaal op zeil volbracht in 17 dagen. Onze positie is 37 44.28N

025 39.93W op het eiland Sao Miguel. Ponta Delgada ziet er heel aantrekkelijk uit.

Evaluatie: het was jammer dat Roderick zo een pijn had, dat is afschuwelijk om te

zien ook, daar hebben we beide onder geleden, maar verder hebben we ons weer

prima geweerd en was het eigenlijk qua zeilen ook een prima overtocht. En we zijn

in de Azoren en wederom trots op onszelf.



We gaan verder met het hoofdstuk Azoren, er is genoeg te vertellen over het

mooie eiland Sao Miguel.