Maandag, 13 juni 2016, Anjum


We starten maar direct, het schip moet leeggehaald, we hebben

bereslecht weer gehad de laatste weken, alles is doordrongen met

vochtige zoute lucht, dus letterlijk alles moet gewassen worden.

Dit is de eerste lading hierna volgen er nog zes zulke ladingen.


 


's Middags krijgen we weer leuk bezoek, zoon Ivar met baard.




Dinsdag, 14 juni 2016, Anjum en Leeuwarden.


We hebben een gezellige avond gehad, Ivar is blijven slapen, die brengen we

straks weer naar het station. Omrop Fryslan belt voor een interview, aan het eind

volgt de vraag of we vanmiddag in een live TV uitzending van Bynt aan tafel willen

aanschuiven om wat te vertellen. Daarvoor moeten we wel naar Leeuwarden.

Okay, doen we. Alles gaat in het Fries, dus we moeten ons goed concentreren,

uiteraard antwoorden wij zelf in het Hollands. Het is leuk geworden.

We zijn direct ook naar de Mediamarkt gegaan, we willen graag een grotere TV,

we moeten een Internet aansluiting, een TV abonnement, een nieuwe Smartphone.

Dus even orienteren kan zeker geen kwaad.


Woensdag, 15 juni 2016, Anjum.


Weer een boot leeghaaldag en aansluitend wassen, wassen, wassen. En het blijft

maar regenen. Jakkes.


Donderdag, 16 juni 2016, Anjum, Ermelo, Aalsmeer, Anjum


We gaan vandaag achter een auto aan. Bij onze dealer  ACE in Ermelo, hebben ze

een leuke inruilauto voor ons staan. Een Opel Meriva, MPV, die lijkt ons wel,



Yes verkocht, aan ons dus!



dus een paar uur later rijden wij nu met 2 auto's naar Aalsmeer om Mirella's auto

terug te brengen. Weer een klus geklaard.

Dus iedereen die denkt dat wij lui op onze bank hangen, die heeft het goed mis.

Je moet dit zien als een grote verhuizing. Er moet eerst nog flink aangepakt worden.

Afspraken bevolkingsonderzoek, verzekeringen moeten veranderd worden van

werelddekking naar Nederland, dat scheelt flink wat geld, dus meteen doen allemaal.


Vrijdag, 17 juni 2016, Anjum, Leeuwarden.


Roderick bedenkt ineens dat we beter de TV uit de aanbieding direct kunnen halen,

Zondag is het Vaderdag en straks zitten we er naast. Dus daar gaat hij weer.

Uren later komt hij pas terug, voordat alle abonnementen etc doorgesproken zijn.


Zaterdag, 18 juni 2016, Anjum.


Nou daar hangt hij dan, kamerbreed TV met extra geluid. Eerlijk is eerlijk, het is

hartstikke mooi. Boven in de slaapkamer hangt nu de kleinere TV. Wat een luxe.

Jaren vrijwel geen TV of films gekeken, met ons bioscoopverleden vonden we het

toch niks om op een klein computerschermpje te kijken.



Zondag, 19 juni 2016, Anjum


Het achterlijk van ons grootzeil was in het midden losgescheurd in de laatste week.

Het zeil moet dus naar een zeilmaker. Alleen het nu uit de mast zien te krijgen. Bij

het oprollen is het dubbel gegaan, doordat het achterstuk loshing, we zijn uren bezig

geweest om het zeil uit de mast te krijgen. Stuk uitdraaien, stukje terug, overnieuw

enz. Wat een klus. Het zeil moet eerst helemaal uitgedraaid zijn, voordat we het van

boven naar beneden uit de mast kunnen trekken. De bevestigingen zitten ook nog

eens muurvast. Bekaf zijn we.


Maandag, 20 juni 2016, Anjum, Dokkum, Harlingen.


Eerst naar het bevolkingsonderzoek in Dokkum dan meteen door naar de zeilmaker

in Harlingen. We hebben intussen alweer een flink stuk Friesland doorgecrossed de

laatste dagen.


Dinsdag, 21 juni 2016, Anjum, Harlingen


De zeilmaakster (Sonja Wehner) heeft ons verwend, het zeil is al gerepareerd, dus

weer naar Harlingen.

Al avonden bezig met onze papieren te ordenen en de website netjes af te maken.

Nu de hele dag daarmee doorgegaan, anders komt het nooit klaar. Meneer belasting

had ook nog wat problemen. Meteen maar afwerken allemaal.


Woensdag, 22 juni 2016, Anjum


Om 06.00 uur weer begonnen met de foto's voor de website. 16.00 uur, hehe,

de website is weer bij. Phoe.

Net bericht gekregen van de bootverzekering, we krijgen nu 800 euro terug. Kassa!

En dan de rest van de maand juni, het blijft zulk pokkenweer, regen en wind, wind en

regen. We blijven maar spullen uit de Happy Bird naar ons hol slepen, er komt geen

einde aan. Wat een hoeveelheid is er in de vakken onder het bed gestouwd. Iedere

dag gaan we naar het schip, graven daar de spullen uit, maken de vakken schoon,

dan brengen we het tussen de hoosbuien door naar de auto, thuisgekomen laden we

de auto tussen de hoosbuien door weer uit, slepen alles naar de bovenverdieping,

vallen dan doodmoe neer, boterhammetje eten, even een uurtje pauzen. Dan gaan

we aan de grote sorteer en schoonmaaktruc. Alle fleecejassen, handschoenen, wollen

mutsen, kleding, beddengoed etc moet gewassen, niets kan naar buiten, het regent

voortdurend. Boven in het kamertje hangt alles op rekken te drogen, zodra er weer

een rek wasgoed droog is, gaat de volgende lading in de machine, intussen is

Roderick bezig zijn gereedschap te ordenen en schoon te poetsen. De eerste lading

hebben we al naar de kringloopwinkel in Dokkum gebracht. Zo blijven we lekker

bezig. Nog even volhouden, met dit vochtige weer komt er in no time schimmel

overal in en dat zou zonde zijn. Gewoon even doorploeteren, blehhhh! 's Avonds

hangen we lekker voor onze grote TV, dat is voor ons echt nog luxe, het is nog steeds

erg koud, we hebben zelfs de kachel aangehad, het was binnenshuis 16 graden.


Zondag, 03 juli 2016, Delfsail in Delfzijl.


Op TV noord zagen we de beelden van Delfsail, het Tall ships evenenment wat

gehouden wordt in Delfzijl. De toeschouwers lopen te baggeren in de regen.

Zondag wordt er wat beter weer verwacht, we zijn net weer terug van een lading

ophalen uit ons schip, we zijn er wel zat van. Weet je wat, we gaan lekker naar

Delfsail morgen. Het is maar 63 km van ons vandaan, een leuke rit door het

Groningse land. Aanvankelijk lopen ook wij door de modder te baggeren op de grote

parkeerplaats ver buiten de stad, maar er is een prima pendeldienst naar het

haventerrein, ook daar lopen we in de regen.



Het is echt groots opgezet en goed georganiseerd, de weg door de stad is vol

kraampjes, veel muziekpodia, steltlopers, zangers, erg leuk. En de echt grote

zeilschepen liggen er, waaronder de viermastbark de Kruzenstern, de Mir, de

Alexander Radich en nog vele andere, verder is er een groot gedeelte van de

Nederlandse bruine vloot present. We zijn tamelijk vroeg en vanwege de regen is

het nog niet zo druk, dus we kunnen lekker rondkijken.


 


 


Het evenement wordt gehouden in de grote Eemshaven, als je tussen de loodsen

doorloopt naar de andere kant zie je de Eemsmonding met aan de ene kant

Nederland en de andere kant Duitsland.


 


We blijven de hele dag, gelukkig laat zelf het zonnetje zich later zien, wat een luxe.

Alleen liet Roderick bij het maken van een foto even zijn paraplu onbeheerd aan het

hek hangen en die is meteen door iemand weggenomen, dat is balen, het was een

hele mooie, we hebben nog lopen speuren maar tevergeefs. In Thailand hebben we

(ik dus) laatst een tas met onze papieren op straat laten staan en na een uur stond

die nog netjes op ons te wachten, nu in Nederland is ons eigendom in twee minuten

verdwenen. Gelukkig hebben we hem naderhand niet meer nodig gehad.

Om 13.30 uur startte het Admiraalszeilen van het Nederlands Erfgoed. We stonden

vlak bij het Admiraalsschip, dus eerste rang, daar brengen de schepen bij het

langsvaren de groet, door de fok te laten zakken en opnieuw te hijsen. Leuk die

verscheidenheid van allerhande platbodems.



We zijn gebleven tot het vertrek van de Tall Ships om 15.00 uur.




We hebben intussen geen voeten meer over, we hebben nog geen minuut gezeten,

maar wat een imposant gezicht.



We strompelen terug naar de stad en bij het Chinees restaurant daar gaan we

heerlijk binnen zitten, ahhh onze voetjes, we kiezen voor een lunch met een

verrukkelijke loempia, Babi Pangang en een Tjin Tao biertje erbij. Daarna wandelen

we door de stad, waar nog steeds van alles te doen is terug naar de opstapplaats

van de pendelbus. Er staat een joekel van een rij, maar er rijden flink veel bussen

en een half uur later lopen we op het parkeerterrein onze auto te zoeken. Wat zijn

er veel zilvergrijze auto's! Het was een superleuke dag, leek wel vakantie! Of is

dit nu het leven van een paar pensionado's? De tijd zal het leren.


We zijn inmiddels al een maand thuis en we zijn nog steeds druk met ruimen,

schoonmaken en organiseren. En niet te vergeten het regent nog steeds, niet te

geloven wat een pokkenweer. Intussen hebben we een TV verbinding, Internet, er

moest dringend een nieuwe computer komen en dat moet allemaal geinstalleerd en

overal moeten kabels naar toe worden getrokken, zeeen van tijd kost dit. Verder

blijven we bezig met het Happy Bird project. Het is voor ons een groot verhuis-

gebeuren. Gelukkig doen we af en toe ook nog wat leuks.

Zaterdag 09 juli 2016 is zo een dag. Mirella heeft als verrassing kaartjes gekocht

voor het 40 up festival in Amsterdam. Optredens en muziekvideos van bands die

iedereen boven de 40 zal herkennen. Er staat een grote festivaltent op het grasveld

tegenover de Arena, naast het Heineken Music gebouw.



Erom heen overal eettentjes, een enorme toileteenheid, bankjes, een ouderwetse

zweefmolen, veel ludieks en natuurlijk overal muziek. In het begin is het nog erg

rustig, de mensen die binnenkomen, verspreiden zich over het hele terrein.



Er is zowaar voor vandaag droog weer voorspeld, maar natuurlijk begint het

toch nog te regenen en in een klap is de grote tent mudvol. Wel heel gezellig, de

sfeer is heel relaxed. Een vriendin van Mirel, Jose, is ook mee, die past goed bij

het gezelschap, want we zijn allemaal al moe voordat we beginnen. We volgen

een prima strategie: bij de optredens swingen we mee en bij de discjockeys gaan

we lekker buiten liggen, want inderdaad, het zonnetje is terug.



Het was mijn eerste festival en zonder meer hartstikke leuk om mee te beleven.

Na het optreden van de Tramps, swingende oude knakkers, gaan we langzaam

aan afsluiten. We zijn bekaf, het gaat nog uren door, maar dat gaan we niet

redden. Jammer dan missen we Sisters Sledge.


  


Mirel en ik maken de laatste muntjes op in de zweefmolen en dat is een

reuze succes. We zitten er maar met 4 personen in en we dienen dus tegelijkertijd

als lokaas. De medewerkers grijpen ieder rondje ons bakje, geven ons een geweldige

zwieperd en dan stuiteren we weer door de lucht. Ze werken zich werkelijk in het

zweet, ze zijn helemaal rood aangelopen. Er komt geen einde aan. Gaaf!!!

Tijd om de bus naar Aalsmeer te nemen, we zijn afgeknoedeld, direct naar bed.


Zondag, 10 juli 2016, wereldreis over de weg van Aalsmeer naar Anjum.


's Ochtends wil ik eerst nog een bezoekje brengen aan Tante Cor, die is inmiddels

98 jaar en een van onze grootste volgers tijdens onze wereldreis. Zij woont in het

bejaardenhuis in Aalsmeer. Ze verwacht mij niet, dus ik moet even uitleggen wie ik

ben maar even later is ze het alweer kwijt. We babbelen wat over het verleden, want

daar weet ze nog alles van. Twee jaar geleden konden we nog met elkaar emailen,

jammer aan alles komt een end. Dan wil ik linea recta naar Anjum, vandaag is het

onze trouwdag en die willen we graag samen doorbrengen. Dat is makkelijker gezegd

dan gedaan. Eenmaal onderweg, krijg ik een mail van Mirella dat de A6 afgesloten is,

vanwege een ongeluk en politieonderzoek. Nou dan ga ik via Noord Holland over de

Afsluitdijk. Als ik bijna bij de Coentunnel ben, komt er een verkeersbericht, dat deze

afgesloten is vanwege een ongeval. Dat gaat lekker. Ik ga snel van de snelweg af,

rijd een recreatiecentrum in om Roderick te bellen of hij nog een slimme route weet.

Ga over de A! en dan over Harderwijk, dat is wel weer ruim 60 km om. Okay, dan

maak ik een stop bij Bioscoop Atlantic voor een kop koffie. Ik heb nog niet het stuur

gedraaid of er volgt een nieuwsbericht, dat Harderwijk uren zonder water zit, er is

iets mis met de waterleiding. Nou dat plan kan ik dan ook wel vergeten, ik ga over de

ringweg om Amsterdam naar de A6 en zie dan wel wanneer ik door kan. De ringweg

is mudvol, met 10-15 km per uur rijden we 4 rijen dik in de brandende zon. Na twee

uur ben ik bij de A6 aangekomen, die is inmiddels ook weer vrijgegeven. Bij Lelystad

moet er net vandaag geasfalteerd worden, daar staat ook de hele handel stil, verder

krijg ik iedere brug en omleiding, die maar kan. Vijf uur later kom ik thuis, bekaf!

Je moet er wat voor over hebben. s' Avonds gaan Roderick en ik lekker samen uit

eten bij Koto Radja in Dokkum, 10 minuten rijden van hier, tja, hier geen files.

Toch nog een feestelijk besluit.


De volgende dagen verlopen zoals in ieder ander huishouden, bezig met van alles

en nog wat. Met dat verschil, dat bij ons het avontuur in het Friese zit.

We wonen een bouwvergadering bij, er komt een groot project hier midden in het

dorp, maar daar moet eerst voor gesloopt worden. De leider van de voorlichting komt

vragen of wij Fries verstaan, maar wij willen geen uitzondering vormen, dus als het

altijd in het Fries gedaan wordt, moet dat nu ook. Anders krijgt iedereen zoiets van:

Daar heb je die Hollanders ook weer. Nu staan we nog positief bekend als Die

Wereldreizigers. En ach als je weet waar iets over gaat, kun je de grote lijn wel

volgen en na afloop kunnen we altijd nog iets vragen. Dat werkt prima. In de

supermarkt worden we ook al in het Fries aangesproken. En waar we nu

achterkomen, de echte dorpsbevolking heeft behoorlijk moeite met het Hollands.

We leven hier dus tweetalig, ze spreken Fries met ons en wij antwoorden in het

Hollands. Het leven hier in ons dorp bevalt ons verder prima.

Intussen hebben we meneer Belasting verblijd met onze jaarrekening, zijn we ook

weer een hele dag in Harderwijk/ Ermelo geweest om in de eerste plaats afscheid te

nemen van onze huisarts dr Cohen, die voor ons altijd via email standby was.

Gelukkig hebben we daar nauwelijks gebruik van hoeven maken, alleen bij twijfel

konden wij hem om advies vragen. Eigenlijk zijn wij altijd selfsupporting op alle

vlakken. Daarna hebben we een bezoekje gebracht aan de nieuwe bioscoop in

Harderwijk van Kok/Cinemaxx. Op internet hadden we al gezien, dat zij er mee bezig

waren, het is een concurrent voor Bioscoop Atlantic. De electriciteitsvoorziening in de

hele regio is uitgevallen, dus het gebouw werd ontruimd, we hebben ons voorgesteld

en kregen toen een rondleiding door het hele gebouw, tenslotte is er ook overal

noodverlichting. Het ziet er echt mooi uit, gezellige zitjes, een restaurantgedeelte,

pooltafels, lasergame en een speelparadijs. Heel compleet. De eigenaren zelf kennen

we niet, alleen zijdelings, maar zij weten veel over ons, want alle leveranciers vanuit

de filmwereld wisten wel iets over ons te vertellen. Grappig. Daarna gaan we onze

auto ophalen, die heeft meteen een grote beurt en een APK keuring gehad.

Nog even koffie drinken en zoenen bij Bioscoop Atlantic, ook daar zijn ze druk aan het

schilderen geweest. Sate eten op de boulevard bij de Admiraal en dan is deze dag vol

nostalgie de afsluiting van ons oude leven daar ten einde. We gaan naar huis!


17 juli 2016, Ketelhaven


Vandaag komen onze cruisersvrienden Warren en Maria met hun schip Nightfly aan

in Ketelhaven. Ook zij hebben een wereldreis gemaakt. Die gaan we dus inzwaaien.

Ook hier staan familie en vrienden ze op te wachten.



Daar zijn ze. Goed gedaan jongens!



Na afloop rijden we door naar Swifterbant, hier niet ver vandaan. Daar wonen mijn

vriendin Ankie en haar man Frans. Ankie en ik werden vriendinnen in de eerste

klas van het Hervormd Lyceum, inmiddels meer dan 50 jaar geleden. Heerlijk in de

tuin bijgepraat (ik natuurlijk), daarna ging Frans chinees eten halen voor de hele

familie, dochter, schoonzoon en kleinkinderen zijn inmiddels ook geariveerd.

Heel leuk om zo bij vlagen elkaars leven te volgen. En vooral dat gedeeld verleden

blijft leuk. Zij kent mijn familie en ik de hare. Haar kleine broertje Rinie is intussen

ook al 55 jaar, die ken ik alleen als kleuter. We gingen vroeger samen naar

Zandvoort naar ons tenthuisje en bleven daar dan slapen met zijn twee.

Nu zijn we beide pensionada's. Bijna niet te geloven.


Woensdag, 20 juli 2016


Tussendoor wordt er nog steeds hard gewerkt. De bekleding van de kussens

is gewassen en zonodig van nieuw klittenband voorzien. Wat een werk.



We worden er een beetje zat van. Het is vandaag mooi weer, we varen naar buiten

en gaan dan op het Lauwersmeer voor anker. Lijkt het net een dagje uit, terwijl er

toch nog stug doorgewerkt wordt. Het ziet er weer prima uit.

Dan nog lekker een uurtje uithangen. Goed het weer in de gaten houden, het is

heet en er wordt onweer verwacht. Het waait trouwens flink, 22 knopen op de

meter, dat had ik niet verwacht. Hebben we eindelijk een hogedrukgebied boven

ons, waai je nog uit je hemd.



We gaan ook niet te laat terug. We moeten afmeren via nauwe doorvaarten in de

jachthaven, dus maar geen risico nemen. De afmeerlijnen moeten hier door ringen

gehaald worden, de harde wind dwars op de steiger maakt het lastig. Uit voorzorg

hebben we een lijn op de steiger vast laten zitten, dan kunnen we die simpel

oppakken. Als we aankomen, ligt die keurig losgehaald en opgebost op ons te

wachten, dus dat werkt niet echt. Een jongetje komt trots vertellen, dat hij dit voor

ons gedaan heeft. Nou dank je wel hoor. Natuurlijk redden we ons best, maar het is

een hoop moeite om in die laatste box van de steiger terecht te komen zonder

iemand te raken. We liggen weer, het was toch wel heel lekker zo'n dagje.


Nu we een goede televisieontvangst hebben, zien we natuurlijk ook al het wereld-

nieuws. Rellen in Amerika, de moorden op politiemensen, de verkiezing van Donald

Trump als presidentskandidaat niet te vergeten, de terroristische aanslag in Nice, die

gek in de Duitse trein, die met een bijl om zich heen slaat, en nu weer de aanslag in

Munchen. De wereld is gek geworden en oppassen dat wij er niet in mee gaan. Als

tegenwicht hebben we de hele vrijdag naar de mega uitzending over de intocht van

de avondvierdaagse in Nijmegen gekeken. Wat een feest!


Maandag, 01 augustus 2016


Tja het ging er van komen, onze fantastische Happy Bird komt te koop.


Vanochtend vroeg om 6.15 uur zaten we al op het water om naar Dokkumer Nieuwe

Zijlen te varen, naar jachthaven t Lunegat,daar wordt de Happy Bird op de kant

gehesen om het onderwaterschip te inspecteren en opnieuw een laag anti fouling aan

te brengen. Er is op 19, 20 en 21 augustus 2016 een tweedehands botenbeurs in

Hoorn, daar gaan we naar toe.

Van binnen is ze spic en span gepoetst, ze ziet er weer prachtig uit. Toen ze uit het

water gehesen werd door de kraan, vroegen we ons af, waarom we dit eigenlijk deden.

De onderkant was nauwelijks aangegroeid, Roderick heeft zijn werk de laatste keer

zo goed uitgevoerd. Het ziet er nog prima uit. Maar we hebben alles al klaarliggen

en aangeschaft, dus nu ze op de kant staat, gaan we ook aan de slag.

We hebben dagen en nachten gebruikt om foto's uit te zoeken voor de advertentie in

het blad YachtFocus. En nu de advertentie echt de deur uit gaat, moeten we toch wel

een traantje laten. Maar aan alles komt een einde en zeker ook aan ons banksaldo.

We hopen een goede eigenaar voor haar te vinden. Wordt vervolgd....



Dinsdag, 09 augustus is de Happy Bird weer klaar om het water in te gaan in haar

mooie nieuwe zwarte jasje.



Nog even een likje anti fouling op de plekjes waar de stempels van de steunen

hebben gestaan.


 


En dan varen we op ons gemakje terug naar Anjum. Weer een klus geklaard.

Hoewel geklaard? Ons schip stond vlak naast een boom en in die boom woonden

heel veel vogels.... We moeten er van de week dan toch nog weer tegen aan.


Maandag, 15 augustus 2016, varen we het schip van de haven in Anjum door de

sluis naar de haven van Lauwersoog, we willen morgen al heel vroeg vertrekken

richting Hoorn. We hebben de afgelopen dagen eerst weer een groot aantal spullen

terug aan boord moeten brengen, we hadden haar helemaal leeggehaald voordat

ze op de kant ging. Ach dat houdt ons een beetje van de straat....

Dennis vergezelt ons weer deze dagen, die is speciaal met de trein uit Duitsland

gekomen, hij had zo'n zin in een trip over de Wadden- en de Noordzee.

Dinsdagmorgen heel vroeg varen we weg uit Lauwersoog, er is weinig wind, niet zo

erg, want anders hadden we die alleen maar tegen gehad. Op de motor varen we via

de de geul tussen Ameland en Schiermonnikoog de Noordzee op, daar doen we best

lang over. Eenmaal buiten op zee, krijgen we iets meer wind en kunnen we de zeilen

zetten. We moeten wat meer snelheid maken om goed uit te komen met de stroming

en de getijden, dus wordt de gennaker gezet. Dan gaat het echt lekker.


   



Het is een heel eind varen, we willen een stop maken in Vlieland. In het donker

over de Waddenzee met een schip met een diepgang van 2 meter is niet echt

verstandig. We komen net in de avondschemering bij de haven van Vlieland aan,

maar de haven is helemaal vol, geen plekje meer vrij. Dan wordt het ankeren in

de geul, moet geen probleem geven, de wind is matig en vanuit Noord West, we

liggen dan in de lij van het eiland. Nou dat werd iets anders, de geul ligt mudvol

schepen, in de nacht neemt de wind hand over hand toe en draait ook nog, daarbij

komt dan nog de kentering van het rij, de stroming duwt je de ene kant op en de

wind de andere, in ons geval kwamen de golven met veel kabaal onder de spiegel,

de achterkant dus, en duwden het schip over het anker heen, wat bij de boeg voor

veel kabaal zorgt, doordat we steeds tegen de ankerketting aangeduwd worden.

We hebben geen oog dicht gedaan. Direct bij zonsopgang vertrkken we weer.


 


We moeten flink opschieten het is nu twee uur voor hoogwater en op hoogwater

moeten we precies het punt op de geul Inschot passeren op de Waddenzee. Daar

staat anders voor ons te weinig water. Altijd weer spannend.


 


We varen door tot vlak onder Oudeschild op Texel, vandaar kunnen we dan weer

via de volgende geul , het Malzwin, naar Den Oever varen, daar gaan we dan weer

door de sluis het IJsselmeer op. We varen kriskras over de Waddenzee en kunnen

de hele weg zeilen, zo lekker!



Dan verder netjes via de beboeide vaarwegen over het IJsselmeer naar het

naviduct van Enkhuizen, daar zetten we Dennis weer van boord en gaan wij

daarna vlak bij de sluis voor anker voor de nacht. Topdagje!


Donderdag, 18 augustus 2016, Hoorn


Vandaag moeten we vroeg naar Hoorn, de Tweede Hands Botenbeurs begint

morgen en dan kunnen we een mooi plaatsje innemen.



We arriveren vroeg, het is al beredruk. We moeten naar de binnenstad, door het

sluisje, daar liggen alle schepen met de kont naar de wal , zij aan zij. We moeten

voor een anker uit brengen, daar krijgen we hulp bij van de havendienst met een

rubberboot, het is hier zo smal en zo druk. We hebben een plaats aan de lage kade

geboekt, maar we liggen direct naast de brug van een zijgracht, met het gevolg

dat de wallekant hartstikke hoog is. Daar hebben we nu net niet mee gerekend.

Het eerste wat er nu moet gebeuren is een soort loopplank fabriceren. We liggen

nu niet zo gunstig, als je van bovenaf op de achterkant kant, dus daar moeten we

even wat op verzinnen. We hebben een aantal mooie foto's ingesealed in plastic

meegenomen en die plakken we langs de hele kade. Hiermee trekken we flink de

aandacht.



Vrijdag, 19 augustus 2016, Hoorn en Amstelveen.


Onze dochter Mirella moet vandaag ineens geopereerd worden, haar ontstoken

galblaas moet per direct verwijderd worden. Daarom ga ik al om 7 uur op weg met

de bus naar het ziekenhuis in Amstelveen, dat is al een wereldreis op zich. Gelukkig

ben ik nog net op tijd haar een knuffel te geven voordat ze de operatiekamer in

gaat. Mijn zus Netty heeft haar naar het ziekenhuis gebracht en nu wachten we

samen in het huis van Mirella in Aalsmeer op de goede afloop. 's Avonds reis ik

weer terug naar Hoorn, nu met de bus, de metro en de trein. Roderick ontvangt

een groot aantal mensen op onze Happy Bird. Het schip ziet er spic en span uit

van binnen.



Zaterdag en zondag krijgen we ook nog veel belangstellenden binnen, maar

natuurlijk wordt een schip van deze prijsklasse niet a la minute verkocht. Maar

het is goed voor ons zelfvertrouwen, de prijs die we gesteld hebben is juist, dat

merken we aan de reacties.


 


Verder is er op de kade van alles georganiseerd, een wedstrijd tussen Shanty

koren, er zijn palingrokers, demonstraties, noem maar op.


 


Het weer is heel wisselvallig, soms regent het uren achtereen pijpestelen.

Gelukkig hebben we ook nog wat afspraken met onze familie gemaakt, dus die

tijd komen we ook gezellig door.



Maandag, 22 augustus 2016, van Hoorn naar Amsterdam.


Het gaat niet zo goed met Mirella, we besluiten direct van Hoorn naar Amsterdam

te vertrekken met onze boot, dan kunnen we van daaruit haar in het ziekenhuis

bezoeken, terwijl we dan slapen op ons schip. Het is zo koud, zo nat, zo guur en

zo grijs vandaag, brrrr. De hele dag was het bibberen.



Moe, nat en koud komen we aan in Amsterdam, waar alle havens vol zijn.

Tjee wat nu. Stress. We varen terug naar Aeolus, leggen de situatie uit en daar

mogen we aan de meldsteiger blijven liggen. De verdere week zijn we iedere

dag met openbaar vervoer heen en weer gereisd, eerst met de pont over het IJ,

dan dwars door het Centraal Station, dan naar de Metro, dan weer wandelen naar

het ziekenhuis, iedere keer ruim twee uur onderweg en ook weer terug. We zijn

experts geworden wat betreft het Openbaar Vervoer. Het is een ongelooflijk

stressvolle tijd, Mirella is er slecht aan toe.  Iedere avond komen we bekaf terug

in de haven. Het is een oer Amsterdamse verenigingshaven, dat is ook zeker goed

te horen niet alleen aan de uitspraak, maar zeker ook aan de woordkeus. Wij met

onze Amsterdamse roots zijn heel wat gewend, maar wij staan ook met onze

oren te klapperen. Maar voor ons zijn de mensen hartstikke lief, belangstellend

naar de gezondheid van onze dochter, er mag geen schip langszij afmeren, want

wij hebben rust nodig, we krijgen koffie, biertjes, bordjes bami enz. Hartverwarmend.

We worden continue bezocht door grote reigers. Ze lopen over de steiger.

Is Opa Jan z'n Gerrit er ook misschien bij?


 


Na elf dagen mag Mirells ineens naar huis. We moeten nog uren wachten in het

ziekdenhuis voor het officiele ontslag. Ze kan nog helemaal niets en mag niet

alleen blijven. We brengen haar met haar eigen auto naar huis en blijven daar

tot dat haar man ons af lost, dan gaan we met de auto naar Amsterdam Noord.

Maar natuurlijk niets heerlijker dan in je eigen bedje naast je eigen man.



De volgende ochtend om half 5 gaan we al weer op pad, Pascal is bakker en moet

al om half zes van huis en dan moeten wij er alweer zijn. Dit houden we zo een

aantal dagen vol, dan neemt onze zoon de wacht over voor een paar dagen en

kunnen wij het schip naar huis brengen.


Woensdag, 31 augustus 2016, vertrek Amsterdam.


Om 17.00 uur komen we terug in de haven en gooien direct los. We willen nog voor

de avondspits door de Oranjesluis en onder de  Schellingwouderbrug door, de brug

mag tussen 18.00 uur en 20.00 uur en ook 's ochtends niet open in verband met de

verkeersdrukte. De route over de Noordzee is niet mogelijk door de tegenstaande

wind en de ongunstige tijd van het hoogwater, hierdoor zouden we voortdurend

stroming tegen krijgen, dus gaan we binnendoor over het IJsselmeer. Het plan was

goed, het werkte alleen niet. Snel diesel tanken en dan direct de sluiskolk in, om

17.30 uur liggen we in de sluis, dan gaat het hele complex in storing, de deuren

kunnen niet meer open of dicht, de lichten werken ook niet. We liggen daar uur

na uur. Nog niet eens zo erg voor ons, wij hebben warme kleren bij ons, ik ga eten

koken, er zijn een hoop open bootjes met mensen in korte broek en T-shirt met alleen

een flesje water bij zich. Intussen volgen we een spannend hoorspel over de

marifoon.Talloze vrachtschepen melden zich, die door de sluis moeten. Er liggen er al

meer dan 60 buiten te wachten en waar moeten die allemaal afmeren? We volgen het

gesprek, dat er een nieuwe groep monteurs aangekomen is, de leidinggevenden zijn

gearriveerd, er wordt met man en macht gewerkt, maar voorlopig zonder succes.

Pas om half 3 's nachts kunnen we de sluis verlaten, er is een brugwachter

opgetrommeld om de brug voor ons te openen, het is stikdonker, dus zodra we door

de brug zijn, meren we aan de andere kant af aan de remming. Het hele IJsselmeer

ligt vol boeien, waar van een groot aantal onverlicht zijn. Dus beter nu een paar uurtjes

slapen en dan direct met zonsopgang weer verder.


Donderdag, 01 september 2016, Amsterdam naar Kornwerderzand.


Vroeg weer verder, de wind is niet zover doorgedraaid als voorspeld en we kunnen

grote stukken zeilen, al of niet met de motor bij. Het is fris op het water, dikke

fleece jassen aan, verder gaat het wel lekker. In de namiddag komen we bij het

sluizencomplex van Kornwerderzand aan, waar we voor anker gaan. Morgenochtend

een uur voor hoog water gaan we door de sluis.


Vrijdag, 02 september 2016, Waddenzee en route door Friesland.


Het waait als de pieten! Meer dan 25 knopen wind. We gaan ankerop en meteen naar de voorhaven voor de sluis. De wind staat dwars op de smalle kom, er komen tientallen

jachten aanvaren, een viertal grote platbodems van de bruine vloot. Het is chaos.

Iedereen krioelt door elkaar, er ontstaan door de harde dwarswind gevaarlijke

situaties. Als haringen in een ton liggen we bijna een uur later in de sluis. Wat een

gedoe. Ook het uitvaren gaat niet simpel, aan de Waddenkant moet je ook weer in

een kom wachten totdat de verkeersbrug geopend wordt. Als je ook daar doorheen

bent, moeten we absoluut binnen de geul blijven. Een aantal cruisers vindt het nodig

om hier direct hun zeilen te gaan hijsen, houden met niemand rekening, kruisen vlak

voor je langs enz. en er staat een stroming! We worden van het ene moment op het

ander  overdwars zo buiten de geul gezet, gelukkig loopt het goed af, met de motor vol

bij kunnen we nog terugkomen zonder vast te lopen.



De wind en getij zijn zo ongunstig, dat we direct bij Harlingen weer naar binnen

gaan. via de sluis gaan we weer naar binnen, het Van Harinxmakanaal op, dwars

door Friesland. Dezelfde route als bij onze aankomst in Nederland. Sommige

stukken zijn ondiep, maar we weten uit ervaring dat we er doorheen kunnen, al is

het niet makkelijk. Binnen het kwartier lopen we aan de grond en we zitten goed

vast ook. We hebben er heel wat paardekrachten tegenaan moeten gooien om

weer los te komen. Verder een heel plezierige tocht over de Friese kanalen. Vlak bij

Franeker is de brug gestremd, we moeten een stuk terug en aanleggen aan een

ruwstenen, afgebrokkelde kade, waar we aan lagerwal komen te liggen, alles behalve

prettig. Ze zijn bezig een nieuwe brug aan te leggen en juist nu wordt er een nieuw brugdeel over het water aangevoerd met een buitengewoon lang konvooi aan elkaar

gekoppelde schepen. Als we dan eindelijk door de brug mogen, hebben we de grootste

moeite om met deze wind van lagerwal weg te komen.



De rest van de dag verloopt heel soepel, de bruggen gaan bijna direct bij aankomst

open, het systeem is goed op elkaar ingesteld en de route op zich is beeldschoon.

Weer dwars door het centrum van Leeuwarden, daarna over de smalle en ondiepe

Dokkumer Ee langs pittoreske dorpjes, schilderachtige huisjes, op een paar meter

afstand langs de koeien, eendjes en ganzen om de boot, puur genieten.



De bruggen bij Dokkum halen we niet meer op tijd, daarom meren we af in Burdaard,

vlak bij Chinees Indisch WokRestaurant Kota Radja, waar we lekker gaan eten.


Zaterdag, 3 september 2016, Dokkum, Anjum.


De laatste series bruggen en sluizen, dan hebben we in totaal 5 sluizen en 28 bruggen

gepasseerd, op het Dokkumer Grootdiep raken we nog een aantal keren flink vast. Om

13.00 uur komen we aan bij onze haven, het is voor ons lastig manoeuvreren met ons

grote schip in de smalle vaarruimte. Er staat nog steeds een flinke bak wind. Hee, ligt

daar nu een bootje in onze box? Verdorie ja, een piepklein open zeilbootje, je ziet hem

zo over het hoofd. Dan meren we maar aan de buitenkant van de haven af, morgen

weer een dag, we zijn bekaf. Buurman Jan komt ons even ophalen om ons naar huis

te brengen, waar onze auto staat. We ploffen op de bank en doen verder niets meer.


De rest van de maand september hebben we door gebracht met heel veel heen en weer

rijden naar Amstelveen en Aalsmeer, Mirella is er sleccht aan toe, is tussendoor weer

opgenomen, heeft hele pijnlijke behandelingen moeten ondergaan en we proberen

zoveel mogelijk hulp te bieden. De andere dagen gaan we weer druk in de weer met

de Happy Bird, we hebben er weer ruim een maand op gebivakkeerd en het leegmaken

en schoonmaken kan weer overnieuw beginnen. En nu we toch bezig zijn zetten we ook

de hele kajuit opbouw, het dak en de cockpit in de was. Een klus die heel wat tijd en

energie vergt. Zaterdag 24 september zijn we klaar, onze Happy Bird ligt te stralen

in de september zon. We hebben nu een makelaar ingeschakeld voor de verkoop,

Rossinante in Anjum. Roderick gaat er alleen nog twee maal per week heen om het

schip schoon te houden. Nu verder afwachten.


   


Dinsdag, 13 september 2016, Schiermonnikoog.


Volgens de weersvoorspelling wordt het vandaag een schitterend mooie en warme

dag, we hebben met Rolf en Anita afgesproken, mijn zus en zwager die in Duitsland

wonen, we hebben elkaar nog niet gezien, sinds onze terugkeer. Zij moeten nu

uit Den Helder komen, dat wordt een vroegertje, want vanwege het mooie weer

hebben we besloten met de veerboot naar Schiermonnikoog te varen en die vertrekt

al om 9.00 uur. Kaartjes hebben we al via internet besteld, het kan wel eens

gigantisch druk worden. Zij arriveren mooi op tijd, dus direct naar de boot, waar we

een heerlijk plaatsje op het bovendek te pakken krijgen. Het is nu al warm. Het is

45 minuten varen van Lauwersoog naar Schiermonnikoog. Heerlijk. Daar aangekomen

pakken we direct de bus naar het strand. Het strand hier op het eiland is gigantisch

lang en breed, het grote aantal toeristen verdwijnt in het niets. En dan die

prachtige kleur van het zand. Het water van de Noordzee is nu ook op een

heerlijke temperatuur, zo'n 20 graden en in het zwinnetje nog veel warmer

natuurlijk. We zien honderden garnaaltjes wegzwemmen, krabben, hele kleine

heremietkreeftjes in slakkenhuisjes.



We gaan zelf heel wat keren het water in, tjee, wat heb ik dat gemist!

In de middag wandelen we naar het dorp, best nog een flinke tippel, de zon

brand, we lopen onder de meegebrachte reflekterende paraplu's,  het is nu

30 graden en dat eind september! Om half 5 gaan we weer met de veerboot

terug.


 


Het is bijna laagwater, het stroomt enorm en de veerboot moet ook

midden in de geulen varen, overal is er drooggevallen land.


 


Ook de terugtocht is weer een feestje. Anita staat net als ik ook altijd druk te

fotograferen, dat is duidelijk genetisch bepaald bij de 3 zusters.


 


Na aankomst nog een lekkere gezamenlijke maaltijd, die had ik gisteren al voor

gekookt, dus we kunnen snel aanvallen. Hongerig en rozig van de zeelucht.

Topdag!


Zondag, 25 september 2016, Snakkerburen, Wyns.


Het is supermooi weer, wel 26 graden, onze klus is geklaard, de rommel thuis kan

wel even wachten, we hebben vrij vandaag. We gaan eerst een lekker stuk lopen in

het bos bij Dokkumer Nieuwe Zijlen, daarna besluiten we het leuke restaurantje aan

het water op te zoeken, waar we met de boot langs gevaren zijn. We weten niet hoe

het heet, in welke plaats het was, alleen dat het na Leeuwarden was, dus ergens

tussen Snakkerburen en Tichelwurk. Dus proberen we met de auto zo veel mogelijk

het water te volgen. We rijden nu door piepkleine dorpjes en over smalle landweg-

getjes onze eigen puzzeltocht. En gevonden. Restaurant de Winze in Wyns.

Daar hebben we heerlijk in het zonnetje aan de rand van het water gegeten.




Zaterdag, 01 oktober 2016. Sintrale As, de Langste Handelsroute.


Er is een nieuwe autoweg aangelegd, de Centrale As of op zijn Fries "de

Sintrale As." Volgende week wordt die geopend en vandaag is op deze weg het

evenement georganiseerd: De Langste Handelsroute. Het complete bedrijfsleven

van Friesland presenteert zich, 8 km lang op 1 rijbaan, van grondverzetbedrijven

tot de dierenartspraktijk, meubelfabriekjes, zeilbotenverhuur, de slager, de

fruittelers, echt iedereen doet mee.


 


Bij de dierenarts mag je een (namaak)koe inwendig betasten, via een camera

kun je dan het embryo zien. Bij de slager zitten we met 30 man op de vangrails

huisgemaakte gehaktballen te eten. Daarna doet Roderick mee aan een kunst

project, daarvoor moet hij languit op de weg gaan liggen en met krijtstrepen

wordt zijn omtrek gemaakt en daarna gefotografeerd. Hopelijk komt hij zo

nooit voor het echie te liggen.


 


 


En dan is het tijd om terug te gaan en dat doen we dan ook.


       

Het blijft maar mooi zonnig weer, heerlijk, zo slecht als we het troffen in het begin

van de zomer, zo heerlijk is het nu. We zijn nog steeds druk met het regelen van

allerhande zaken. De bankrekeningen moeten terug naar Anjum, de poatadressen

moeten bij allerhande instanties veranderd, machtigingen gewijzigd, noem maar

op en verder moet er in huis nog van alles en nog wat, maar dat moet maar even

wachten. Intussen zijn we ook al met een cursus Fries begonnen, via internet,

georganiseerd door de Universiteit van Groningen, heel internationaal opgezet, de

cursus wordt dan ook in het Engels gegeven. Via allerlei filmpjes krijg je Friese

gesprekken te zien en vooral ook te horen, het is alleen de basis om een praatje te

kunnen maken, te tellen, te vertellen waar je woont en ook een deel grammatica.

We doen er goed ons best op, zeker meer dan 10 uur per week en het is verbazend

hoeveel we er al van opgestoken hebben. Spreken kunnen we toch nooit als een

Fries, maar verstaan des te meer. We gaan 1 keer per week naar Mirella en verder

zijn we een beetje pensionado aan het spelen. Iedere zonnige dag gaan we uit

wandelen en 's avonds zitten of beter gezegd liggen we op de bank naar de TV te

kijken, we hebben 7 jaar vrijwel geen TV gezien, dus voor ons dubbelleuk. Op dit

moment kijken we de hele serie van House of Cards op Netflix, portje erbij, wat

knabbels, hmmm. Best uit te houden.

Aan de andere kant van de kerk beginnen direct de weilanden. Nog geen 3 minuten

lopen van ons huis. Hallo Dames, lekker weertje he?



De ganzen uit het noorden, die hier overwinteren, zijn al weer gearriveerd. Op

sommige weilanden zitten er duizenden, het ziet letterlijk zwart van de ganzen.



's Ochtends vliegen ze over op weg naar de weilanden om te grazen,



's avonds vliegen ze terug naar het Lauwersmeer en de Waddenzee om buiten

bereik van eventuele belagers te kunnen slapen. Het gaat altijd met veel kabaal

gepaard. Spectaculair om te zien.



Donderdag, 13 oktober 2016, Zoutkamp


We hebben vandaag eerst een stukje buiten gewandeld bij het Lauwersmeer,

daarna doorgereden naar Zoutkamp, provincie Groningen, voor ons vlakbij.

Zoutkamp is een vissersdorpje aan de voormalige Lauwerszee. In de oude kern

is dat ook goed te zien, overal versiering op visserijgebied. Netten, bootjes,

ankers boeien, zelfs op de kerk geen weerhaantje, maar een grote glimmende

gouden vis.


 


Op de andere kerk staat op de spits een anker. Het leuke van hier rondwandelen

is dat het allemaal zo kleinschalig is, de oude dorpskern beslaat maar een paar

straten, dan naar de haven, nog een rondje naar de sluis, waar we onze boter

hammetjes opeten. Topdagje, zonder kosten en zonder doodmoe te worden.


 


Vrijdag, 14 oktober 2016, Burgum.


We hebben weer 20 graden en zon, wat een luxe. We rijden s' middags even naar

Burgum, dat ligt aan het begin van de Sintrale As en daar zijn we nog nooit

geweest. Het is een tamelijk grote stad, niet de charme van de oude dorpjes, maar

daarentegen een grote hoeveelheid winkels en een echte winkelstraat.

We lopen een opticien binnen om eens even te zien wat er op dit moment voor

model brillen te koop is. Eindelijk weer wat grotere monturen. Roderick zijn bril uit

Maleisie zit niet lekker. Hij past 999 brillen, maar een paar vinden we zo zo, de rest

staat gewoon niet, maar de laatste is raak. Dus die hebben we direct besteld.

Als we de hoofdstraat in lopen, komen we langs een Chinees restaurant, het eten

op tafel ziet er zo heerlijk uit, daaraan kunnen we niet voorbij lopen.

Ik heb me wel nog even geexcuseerd bij de mensen die daar zaten te eten, ik keek

het eten bijna van hun bord af. Een heerlijk Kantonees menu opgesmikkeld. Absoluut

een aanrader. We boften, want om 19.oo uur was de opening van het Mearkesfestival.

Het Friese woord voor sprookjes, overal liepen sprookjesfiguren, toverfeeen, levende

lampekappen, Gandalf, heksen, enz. allemaal prachtig uitgedost en met lichtjes versierd.

Op de straat overal vuurpotten en rookmachines, mooie verlichting en alle winkels

doen mee, alle etalages zijn aangepast.





De drumband was in het zwart gekleed als heksen met puntmutsen en verlichte

trommelstokken, daar zijn geen fotos' van te maken natuurlijk zo in het donker.




Hartstikke leuk en na 20 minuten ben je weer thuis, daar houden wij wel van.


Zondag, 16 oktober 2016, Moddergat.


23 graden is het maar liefst, de lage zon brandt op je gezicht. We wandelen over

de schapendijk bij Moddergat, dat hebben we geweten, dat moet je natuurlijk

nooit doen met schoenen met profielzolen. Het diepe profiel zit stikvol stront,

volgende keer laarzen aan.


 


Bij Moddergat is een soort wandelpier, de Waddenzee in. Meer mensen hadden

hetzelfde idee, het is druk met wandelaars. Het loopt tegen laag water en de

zee is bijna leeggelopen. Wat is dat toch een apart fenomeen.




Er lopen mensen met netjes en emmertjes om kokkels, oesters, krabbetjes en

garnaaltjes te verzamelen. Af en toe verkijken ze zich toch op de zuigende

werking van de modder en regelmatig zien we iemand onderuit gaan, languit

in de modder.


 


En de zon die schijnt en schijnt......



We kunnen het hier wel goed uithouden op het Friese land.




We gaan door met het hoofdstuk november december 2016