Hier het tweede gedeelte van de oversteek van Azie naar Zuid Afrika over de

Indische Oceaan. We vertrekken vanaf Reunion en gaan ongeveer 150 Nm zuidelijk

onder Madagaskar door rechtstreeks naar Richards Bay, 200 km NO van Durban.

De afstand bedraagt ongeveer 1400 Nm, ongeveer 2600 kilometer.

Hier volgt ons Oceaandagboek gecombineerd met wat extra informatie.


Dinsdag, 13 oktober 2015, dag 1 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


Helemaal klaar voor vertrek. De douane is 3 man sterk langsgeweest, bleven op de

steiger staan, keken onze papieren in, stempeltje op onze papieren en klaar. We

mogen vertrekken. Het is helder en zonnig, maar er staat een enorme swell naar

binnen in de marina. Deze nieuwe marina is prima aangelegd met rondlopende pieren

en een nauwe ingang, maar gisteren en vandaag staat er zo'n enorme stroming naar

binnen. De boten liggen als een gek te zigzaggen in hun boxen, een beetje

dolgeworden kermisattractie. Onze achtermooringline is zelfs gebroken. Nu moeten

we er veilig uit zien te varen, zonder tegen de andere boten gedrukt te worden. We

moeten drie keer tereugsteken om de bocht te kunnen nemen. Pfff, dat was even

zweten, nu nog door de gierende stroom het slurfje door, vlak langs de ondieptes,

het bevaarbare gedeelte is misschien 5 meter breed en je moet bijna driekwartcirkel

varen. Gelukt! nu naar de oude haven verderop, het stroomprobleem geldt hier

natuurlijk ook, alleen is er ook nog een gierende wind bijgekomen. We moeten een

klein stukje  zee oversteken, daar is een zeilschool bezig, allemaal kleine bootjes, die

ze geen van alle onder controle hebben met deze wind, Ze gieren alle kanten op en

de een na de ander slaat om. Dat gaat lekker. Niemand geraakt, we meren netjes af

bij het tankstation, so far so good.

Om taxfree te mogen tanken hebben ze ons clearancepapier nodig, Roderick

overreikt het aan de man, die 3 meter hoger op de wal staat. Maar die wil ook de

complete scheepspapieren daarbij, dus die ga ik pakken en reiken we ook over. Shit

als hij nu maar niet onze clearance laat waaien, die heb je echt nodig,dat is de

officiele douane verklaring daarop staat waar je vandaan komt, wanneer je vertrekt

en waar de eerste haven van aankomst is. We tanken de dieseltanks vol en alle

jerrycans aan dek, meer kunnen we niet kwijt. Het lijkt heel veel, maar we hebben

dus voor 6,5 dag diesel bij ons, de rest moet van de wind komen. Is die er niet, dan

sukkelen we dus zover mogelijk door met een slakkegang, diesel is voor nood en om

van de eilanden weg te komen en vervolgens aan de andere kant vanuit zee veilig

tussen de riffen en eilanden door de haven te bereiken. Afijn we zijn volgetankt,

Roderick vraagt zijn papieren terug, zit de clearance er niet bij. De tankbediende

spreekt geen woord engels, maar weet ons duidelijk te maken, dat hij het niet meer

heeft, dus dat hij het teruggegeven heeft aan ons, het moet aan boord zijn. Hoezo

teruggegeven? Aan wie dan wel? Nee wij hebben het niet, nou dat is jammer dan, hij

ook niet. Roderick raakt over de rooie, want dit zou ons echt in de problemen

brengen en of we even af kunnen rekenen, want er ligt een andere boot te wachten.

Nou daar hebben we mooi lak aan, mijn talenwonder zegt op zijn Frans: No Papier,

No Payer. Zondere papier betaal ik niet, vrij vertaald. De jongeman zoekt nog eens

voor de show, het kantoortje is 3 bij 3, nee ik heb het niet. Intussen lopen wij buiten

te kijken tussen de gasflessen en in het water, misschien is het toch weggewaaid.

Maar nee, blijft hij volhouden, hij heeft het teruggegeven. Uiteindelijk begrijpt de

jongeman dat het ernst is, Roderick is echt geenszins van plan om te betalen en

wordt de collega opgebeld. Spreekt ook niet een woord Engels. Zoeken, vertellen,

handen en voeten, stukje Frans, ja vervelend voor ons maar jammer dan, Intussen

blijft de andere boot heen en weer varen, die wil ook graag tanken. Het heeft bij

elkaar meer dan een uur geduurd en ineens tilt hij zijn kasschriftje op en wat ligt

daaronder? Gelukkig de clearance. Afrekenen en weg. De adrenaline giert door ons

lijf. Als je dit papier kwijt raakt, moet je eerst weer inklaren bij het havenkantoor,

een afspraak maken voor de douane, wij krijgen een berg problemen en dan

wederom uitklaren. We kijken door de uitgang op zee, dat ziet er heftig uit waar we

doorheen moeten, dus maken we eerst 3 extra rondjes in de haven om de lijnen en

fenders te bergen, reddingsvesten om, veiligheidslijnen overal bevestigen, laatste

check, ja, we kunnen. We varen nog even toeterend een ere rondje langs onze

Poolse vrienden, zij staan sinds een paar dagen op de kant met hun schip en nou

hebben ze vannacht hun vouwfietsen gestolen. En zij deden echt alles per fiets. Zo

sneu. Bartek komt naar de kade, gaat stram in de houding staan en geeft ons een

eresaluut met de hand aan de pet. We gaan ervoor.

Het is niet prettig om de zee op te varen, het gaat enorm te keer, maar als je

eenmaal uit de branding bent, lukt het wel. We hebben grootste deel kunnen zeilen

met sterk gereefde zeilen, de golven komen dwars in. In de middag was de wind

helemaal weg, dus toen werd het tijd voor een stukje motor en vanaf een uur of

16.00 uur hebben we kunnen zeilen.


Woensdag, 16 oktober 2015, dag 2 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


Het eerste ochtendgloren.


De nacht ging prima, daar hadden we tegenop gezien, omdat het nieuwe maan is,

dus geen extra lampje, het was pikdonker, gelukkig trok later de bewoliking wat

weg, waardoor we in ieder geval wat sterren konden zien. We hebben ongeveer

1400 Nm te gaan en de kop is eraf. Onze positie op woensdag 12,00 uur = 08.00

utc 22 17.946S 053 56.989E we hebben 122 Nm afgelegd.


   


Donderdag, 15 oktober 2015, dag 3 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


De dagen lopen een beetje in elkaar over, omdat we standaard om 12.00 boordtijd

de afgelegde afstand vastleggen en de dagen en nachten in elkaar overlopen, omdat

we dag en nacht door varen.


Donderdag, 12.00 boordtijd is onze positie: 23 44.706S 052 34.936E  de

vaarcondities waren vrijwel hetzelfde, nu 125 Nm afgelegd, dat maakt een totaal

van 247 Nm. De oceaan is tamelijk rustig, lekker windje, zittend in de kuip, in de zon

is het loeiheet, in de schaduw moet je echt een lange broek en een trui aan, zitten

speuren naar "Baleines" zoals de Fransen hier zeggen. Overal folders hoe ze te

benaderen, goed uitkijk houden, niet dichtbij, niet van opzij, maar tot nu toe zijn de

enige baleinen die we gezien hebben in mijn BH.

Helaas kunnen we geen contact maken via de radio met een walstation in Afrika.

Roderick heeft het al 20 maal geprobeerd, we hopen dat jullie niet al te ongerust

zijn.



Vrijdag, 16 oktober 2015, dag 4 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


Vrijdag 16 oktober 2015, we gaan nog steeds prima, alleen is de zee een stuk ruwer

geworden, echt handen en voeten vast om niet te vallen.

Nog steeds geen walvissen, alleen 2 keer een spuit in de verte. We willen ze graag

zien, maar liefst overdag en niet s nachts. Het is natuurlijk heel gaaf, maar ook een

beetje eng. Wij zijn maar zo een klein scheepje en de nachten zijn pikdonker,

walvissen slapen aan de oppervlakte, je moet er niet aan denken dat je er tegen een

op vaart. We hebben sowieso onze zeilen klein staan voor de nacht, dat houdt het

schip wat rustiger en de snelheid beperkt. We houden om de beurt de wacht, altijd

buiten, maar nu wederom via het 2 uurs systeem, dat bevalt ons prima. Net als je er

zat van wordt of slaperig, zit het er alweer op, we hebben een heerlijk bedje

gemaakt met een matras op de grond in de kajuit, daar heb je de minst grote

beweging. Een kleine matras rechtop ernaast waar je tegen aan kunt liggen en een

grote berg kussens. We houden onze joggingbroek en T shirt aan, en gaan zo direct

opvolgend liggen. Lekker even het reddingvest uit, het dikke fleece jack uit, even de

spieren ontspannen, tijdens het zeilen moet je continue tegenwicht geven om balans

te houden. Ook even je ogen dicht, niet alleen om te slapen, maar gewoon even

ontspannen, je zit toch in het donker in de wind de hele tijd te turen. Bevalt ons

uitstekend zo.



Vannacht nog een bijzonder verschijnsel waar kunnen nemen, 3 planeten op rij,

Jupiter, Venus en Mars. ( dankzij Mona's sterrenboekje, daarin werd het als

bijzondere gebeurtenis aangekondigd). Net voor de ochtendschemering kun je die

zien. Gisteren ze al opgezocht en gevonden, Vandaag waren ze helemaal super te

zien, ga ik mijn fototoestel van binnen halen, via het omklikken van 3 safetylijnen,

het schip bokt als een gek en overboord vallen willen we niet, dan over het

stormschot in de kajuitopening klimmen, voorzichtig de trap af, niet op Roderick

stappen, fototoestel gepakt, retour naar boven, doorschuiven over de bank,

safetylijnentruc, fototoestel instellen: wolk er voor, nog maar 2 planeten over.

Wachten fotocamera in de tas bergen tegen opspattend zout water, nog meer

wachten, Ja, toestel tevoorschijn, wolk voor nr 3. Shit, even wachten tot de wolk

voorbij is en daar komt het daglicht, geen planeet meer te zien. Maar ik was erbij,

oktober 2015, Yes! Hier zie je Venus en daaronder Mars en Saturnus heeft zich

achter de wolk verstopt.



Zaterdag, 17 oktober 2015, dag 5 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


Positie zaterdag, 12.00 boordtijd, 08.00 UTC 25 53.619S 049 14.221E. Alles okay,

alleen nog steeds geen radiocontact. Jammer.Weer 117 Nm dat brengt het totaal op

487 Nm. Het gaat heerlijk, prachtig mooie oceaan, lekker windje, helder en zonnig.

We nemen het er echt van, want morgen gaan we het een stuk zwaarder krijgen, zo

te zien. Echt een luxe dagje.


Zondag, 18 oktober 2015, dag 6 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


Vannacht eerst weer in de clinch gelegen met een grote vissersboot,  komt recht

op ons af, ik wijk uit, hij ook, nog een stukje verder, hij ook. Altijd problemen met

een visser. Weer om te beginnen zo'n heerlijke dag, is dit nou oceaanzeilen? Daar

komen we later nog wel achter. Onze positie om 12.00 boordtijd: 26 22.327S 047

24.625E 103 Nm verder gekomen.

We naderen nu het tijdstip, dat we in een dik vet golvengebied aankomen. 3,5 tot 4

meter hoog en uitgestrekt van waar we nu zijn tot aan Richards Bay. Maar de wind

zit voor ons in de goede hoek, we hebben stroom mee, de golven zijn wel hoog, maar

nog goed te nemen, het zonnetje schijnt, we hebben alle kussens in de kuip en we

gaan als een speer, zo wil het wel lukken.... De wind neemt toe, de bewoliking neemt

toe, een warmtefront trekt over, goed de barometer in de gaten houden. hee, die

staat nog steeds op 1013 Hp.die is dus overleden. Lastig.


 


Het wordt donker, de wind neemt hand over hand toe, de golven worden hoger en

hoger en komen van alle kanten, we worden gebeukt en geschud, het wordt een

gekkenhuis. Zeilen kleiner, maar we vliegen door de nacht met meer dan 8 knopen. 

Vervelend genoeg is Roderick een beetje grieperig, die heeft overdag nog wat extra

geslapen en ik had gehoopt vanavond het leeuwendeel voor mijn rekening te nemen,

maar dit is niet te doen. We hebben inmiddels 30 knopen wind, kruiszeeen, bergen

van golven met brekers. Ik zit buiten, dubbel aangelijnd, R, probeert even te rusten

op ons lekkere grondbedje. Je zit voortdurend naar de golven te turen in het donker,

ineens zie ik er een hoog boven me oprijzen, direct achter de boot. Ja die is raak, ik

krijg hem vol over me heen, hij zwiept alles wat in de kuip ligt met zich mee en

springt dan ook nog over ons stormschot naar binnen. Roderick krijgt de laag, maar

het bedje blijft droog, op tafel met opstaande rand is een volledig zwembad en

verder is het grootste deel in de keuken terecht gekomen. Nog Mazzel, maar wat

een natte zooi weer. Snel redderen wat er maar te redderen valt op een bokkend

schip. Balen. Dan wordt het hoogwater, het golvencircus weet niet meer van

ophouden, het begint te weerlichten, gadverdamme! We zijn bekaf, dit is niet leuk.

Waarom doen we dit eigenlijk?


Maandag, 19 oktober 2015, dag 7 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika


Maandag, eindelijk daglicht, nog steeds puingolven, we moeten proberen over de

andere boeg te gaan varen, dat is geen sinecure met deze golven, je stuurt 10

graden in en de golf maakt er direct 50 graden van. We gaan nog steeds erg hard.

Om 12.00 Boordtijd hebben we dit etmaal 147 Nm afgelegd.Positie 2737.893S 045

13.854E. Later in de middag nemen de golven wat af, zonnetje schijnt, een berg

kleren is weer gedroogd, we hebben wat geslapen, alles dus weer okay. We schieten

lekker op.


Dinsdag, 20 oktober 2015, dag 8 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika


De hele verdere maandag liep lekker, de nacht was somber, maar de golven weer op

normaal niveau, lekker windje, heel comfortabel. Roderick is nog steeds grieperig,

dat is wel jammer. Onze positie op dinsdag 12.00 boordtijd 28 14.730S 042

59.010E Dit 7e etmaal zijn er weer 127 mijltjes bijgekomen. Gelukkig kunnen we

weer email versturen, we zijn nu dichter bij Maputo en kunnen af en toe contact

maken via de SSB. Heerlijk ook jullie mailtjes weer te ontvangen. We maakten ons

aanvankelijk zorgen over de radio, maar na een paar dagen kregen we wel contact

met het Madagaskar net, dat is een groep die via de noordkant van Madagascar via

het Mozambiquekanaal naar Richards Bay varen. Daar hebben we eenmaal daags

contact mee en geven we de positie door enz. Van hen hoorden we dezelfde

klachten, dat ze geen contact konden maken met het walstation in Afrika. Dat is heel

rottig, want dan kun je ook geen gribfiles voor het weer ophalen of de

samenvattingen van Dennis ophalen. Maar met wat pijn en moeite gaat het nu

meestal wel lukken.Vanochtend zo sneu: Roderick lag net uitgeteld op zijn bedje, na

2 radionetjes en nog zo wat, dus heb ik Hot Coldrex voor hem gemaakt,

Codeinetabletje erover heen, ga maar lekker slapen, voorlopig kun je blijven liggen.

Nou dat is natuurlijk de goden verzoeken. Zit ik in de kuip om me heen te gluren en

denk wat krijgt die genua toch een valse plooi! Kijk nog eens beter, er klopt toch iets

niet. De sluiting losgebroken. Roderick kom! Die moet dan naar voren met zijn moeie

lijf op een hobbelend schip, want de golven zijn wel afgenomen, maar toch nog wel 2

meter, dus je krijgt ook regelmatig nog een zwieper. Dan mag hij op het puntje

balanceren met zijn hoofd omlaag om een nieuwe sluiting te bevestigen. Ik pas extra

goed op en sta op scherp, stel dat hij overboord gaat, dat is onze grootste angst, je

vind iemand niet meer terug tussen de golven. Voor de zekerheid zet ik alvast de

plotter aan, zodat ik exact weet waar ik ben en start de motor, zodat ik in nood

direct terug kan op de motor, Verrek komt er nu geen koelwater uit de motor? Nee

toch? Motor uit! Toch eerst het zeil weer goed bevestigen, dat lukt snel gelukkig. Dan

de waterpomp demonteren, impeller eruit, niks aan de hand, komt er water binnen,

ook goed, alles weer gevet en teruggezet en dan doet alles het gewoon.

Waarschijnlijk hebben we te lang op een oor gelegen en was het water vlak daarna

wel gekomen, maar in je eentje op een bootje midden op de oceaan durf je de gok

niet te nemen, dat de boel oververhit raakt, straks bij Richards Bay hebben we de

motor weer hard nodig. 3 kwartier later is alles weer okay, het water met

dieseltroep weer uit de bilge gehaald met een sponsje en gaan we weer lustig

verder. Eigenlijk hebben we het wel erg naar onze zin, die lange tochten kunnen we

best wel heel goed aan. De zee is prachtig, de temperatuur is heerlijk, geen walvis te

zien, mannetje slaapt weer lekker. Het komt allemaal wel goed. Sinds vanochtend

hebben we ook nog een radionetje met de Minnie B en Vulcan Spirit, die 2 dagen na

ons vertrokken zijn. Alles zal reg kom. We varen vandaag een prima koers recht op

ons doel af. Zuid Afrika, we komen er aan. Dagse!

We hebben weer eens een nieuwe zeilvoering toegepast. De wind komt bijna recht

van achter en dat is met deze golven bijna niet te zeilen, we hebben nu onze

stormfok als tegenwicht staan op het kotterstag, dat gaat beter.


 


Woensdag 21 oktober 2015, dag 9 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika

woensdag 21 okt 2015 Weer zo'n lekker dagje op een zilveren zee, golfjes van 1,5

meter, lekker briesje en als toetje 2,5 knopen stroom mee al sinds gistermiddag,

met weinig wind ga je dan toch nog lekker.. Helaas is Roderick nog hondsberoerd,

's nachts draait hij zijn wachtjes, overdag doe ik het alleen. Hij slaapt veel, ligt in de

kajuit, ongeveer 29 graden, gebed in de kussens en dan ook nog een dikke slaapzak

erover. Zielig. Vannacht een wonderschone maanverlichte nacht met miljoenen

sterren. Het is wassende maan, dus iedere nacht schijnt zij een uurtje langer, dat

maakt het zoveel aangenamer. Ons etmaal op woe 12.00 boordtijd 144 Nm, dat

schiet weer lekker op. Onze positie 28 43.854S 040 20.479E Tja en die

walvissen......er moeten er honderden onderweg zijn, volgens mij liggen ze allemaal

verscholen bij Anita'sappartementje in Hermanus. Zo ik stop er mee, we hebben net

een lekker bakje bami achter de kiezen en nu begint het Madagaskar radionetje. Tot

de volgende keer.


 


Donderdag, 22 oktober 2015, dag 10 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika


Roderick slaapt, slaapt, slaapt, de zee is vlak, de wind is weg en als er een zuchtje

per ongeluk langs komt, komt het de ene keer pal uit het Oosten en 3 tellen later pal

uit het Zuiden. We varen op de motor, ik zit buiten om me heen te kijken voor

walvissen. Je kunt nu zover kijken, een cirkel met een straal van minimaal 12 nm.

Geen kat te zien, zoals dat heet. Maar ook geen walvis, geen dolfijnen, zelfs de

vliegende vissen laten het afweten, geen schepen, gewoon niks. Een volkomen lege

oceaan.

 


Uren gaan we zo door. Positie om 12.00 boordtijd: 28 35.179S 038 32.465E.

Er staan weer 114 Nm op de teller, nog ongeveer 265 Nm te gaan. ETA (de te

verwachten aankomsttijd bij 4,6 kn per uur) zondagochtend. We rusten beide lekker

uit. Om 16.00 uur komt Roderick naar buiten: Ga jij maar even slapen, het is nu zo

rustig. Ja, goed idee. 17.30 uur: Gierende zuidenwind, 25-30 knopen, golven dwars

op het schip, kruiszeeen, brekers. Roderick wordt vol door een golf geraakt. We

kunnen de koers niet meer houden, we zetten koers naar het NoordWesten, meer in

de richting van de golven. Het is wederom een heksenketel buiten. Daar hadden we

even niet op gerekend. Het wordt zwoegen om er veilig door heen te komen. In de

loop van de nacht, worden de golven wat stabieler en gaan we om en om een uurtje

liggen. Roderick krijgt radioverbinding en het eerste wat hij leest is een mail van

Dennis, die voor ons het weer in een grotere kring in de gaten houdt. In de kop

schrijft hij altijd de belangrijkste kernwoorden. In deze staat juist " Ziet er goed uit,

niks extreems". Het is de verwachting voor over een paar dagen, maar hier moesten

we wel om lachen op dit moment. We hebben het juist nu zo moeilijk. In totaal

hebben we 40 Nm omgevaren om hier weg te komen.


 


Vrijdag, 23 oktober 2015, dag 11 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika.


Radioberichtje: Hallo allemaal, even een kortertje. Roderick knapt op van de griep

en ik knap nu af, keelpijn hoesten. Niks aan te doen.

Volgende keer beter. Onze positie om 18.00 uur boordtijd op vrijdag: 28 30.993S

035 07.455E. Waarschijnlijk komen we zondag aan in Richards Bay.

groetjes R&Y


Het geweld is weer afgenomen, gedurende de nacht zakt de wind wat weg, maar

dan blijven nog wel altijd die rommelige hoge rotgolven. Tegen 12.00 uur is de wind

helemaal op en dan ziet het er zo weer uit. Lekker eitje bij het ontbijt.

Maar liefst weer 139 Nm erbij.                

                                                                              

 


We gaan de gennaker zetten, anders hebben we veel te weinig voortgang. Altijd een

hele klus, omdat hij van onderdeks naar het voordek gesjouwd moet worden,

allerhande extra lijnen moeten er ingeschoren worden, we zijn nu beide gammel, dus

een hoop moeite. Maar door de weinige wind van achter en de hoge golven van opzij,

klapt de gennaker telkens dicht en met een rotklap weer open. Dat is het ook niet,

dat kost ons straks een verstaging. Dus de handel weer binnengehaald, motor

gestart, het is mooi geweest. We hebben grotendeels gezeild, dus nog

dieselvoorraad genoeg tot het eind. We krijgen stroom mee en gaan als een speer

door het water op ons doel af. Als we dit kunnen volhouden komen we nog net voor

donker aan op zaterdag, dat zou fijn zijn, want dat scheelt dan weer een hele

nachtwacht. Kijken of het lukt.

En kijk zo zien jullie de foto's netjes op de website, maar zo zien wij het in het echt.

 


We houden de hele tijd verder de motor erbij aan, soms komt er een zuchtje wind,

dat geeft dan nog een duwtje mee, maar meestal gaan wij sneller dan de wind, dus

blijft het ijzeren zeil erbij aan.


 


Zaterdag 24 oktober 2015, dag 12 van de oversteek van Reunion naar Zuid Afrika


Het weerbeeld blijft zo een beetje hetzelfde, we gaan dus op dezelfde manier verder.

om 12.00 uur is de positie 28 45.490S 032 41.025E.

Om 13.00 uur krijgen we land in zicht. Toch altijd weer een bijzonder moment.


 


De wind gaat zich nu ook nog even lopen uitsloven, maar we vinden het wel best zo,

de motor houden we erbij aan, de zee bouwt zich al weer meer en meer op, wij gaan

linea recta op ons doel af en zo te zien gaan we dat nog mooi op tijd halen voor

donker.


 


De ingang naar de haven van Richards Bay is behoorlijk woelig, het loopt ook tegen

hoog water. We gaan heel hard, maar kunnen nauwelijks afremmen en van

verschillende kanten komen er grote zeeschepen op ons af. Echt grote jongens, twee

zijn meer dan 300 meter lang. Spannend altijd weer.



Dan zijn we bij het punt aangekomen, waar we de PortControl moeten oproepen

om toestemming te vragen binnen te varen. We moeten even wachten, want er

komt een schip naar buiten en dan mogen wij. Hopenlijk schiet dat schip een beetje

op, want we komen al vanzelf dicht in de buurt en naast de vaargeul is het ondiep en

natuurlijk ligt er een wrak in de weg en de golven breken hier met groot geweld op

de ondiepte. Maar daar is t'ie al, dat gaat mooi.


 


Om 18.00 uur lopen we de Tuzi Gazi Marina binnen in Richards Bay. Er zijn

procedures te volgen, waar je exact je moet melden en afmeren in afwachting van

de douane, maar dat kan helemaal niet, want dat gedeelte ligt vol schepen. Dan

maar direct door naar Tuzi Gazi Marina, daar staan al mensen op de pontoons naar

ons te zwaaien van hierheen. Er komen van alle kanten helpers aanrennen, ja nu zien

we ook waarom, Marina is niet het juiste woord hier, de meest gammele oude troep

steigers die je je maar denken kan, half onder water, schots en scheef. Bij het

afmeren brengt de wind ons nog net flink in de problemen, maar dankzij een paar

stoere helpers, die op het puntje van de wankele vingerling balanceren, liggen we

even later afgemeerd. Afrika, we zijn er! Trots, blij, doodmoe, ziek en opgewonden.

Dat hebben we toch maar weer mooi gedaan. Jammer dat we ziek waren, want

uiteindelijk is de passage overwegend heel goed gegaan. Je moet niet zeuren over

hoge golven, want dan moet je gewoon niet gaan oceaan zeilen, soms zit het mee,

soms zit het tegen. In 12 dagen 1466 Nm en veilig aangekomen, dat hebben we dus

goed gedaan en in wezen maar 2 echte rotdagen, maar die telden wel dubbel bijna...


We mogen het terrein niet af, we zijn nu nog illegaal, maar we lenen een sleutel bij

een buurboot, gaan op zoek naar een geldautomaat en dan lekker uit eten. Overal

restaurantjes rondom, een rotherrie, ze zijn afgeladen met mensen, maar er blijkt

een kwartfinale van een rugby op tv te zijn en de Springboks doen mee. Dus we

kunnen van verre het verloop volgen. Bij het restaurant vragen we eerst of ze wifi

hebben, we hebben de computer bij ons om een aankomst berichtje te kunnen

versturen. Ja dat hebben ze, we bestellen eten, geen idee van de kosten, hoeveel is

de Afrikaanse Rand? Kan ons het schelen! Maar geen internet verbinding, maar de

aanhouder wint, we kregen er net een berichtje naar Mirel doorheen en die zorgt dan

weer dat het verder komt.


Berichtje aan de familie:

We zijn er al in Richards Bay, Kwazulu Natal, Zuid Afrika. Eerst Rands pinnen, dan

eten en veel slapen. Liefs van ons. R&Y.


En dat hebben we dus gedaan. Heerlijk gegeten en direct gaan slapen.


 


Dit is het laatste blogbericht om ons oceaandagboek af te sluiten.

Hoi allemaal, zaterdagavond om 18.00 zijn we afgemeerd in Tuzi Gazi Marina in

Kwazulu Natal, Zuid Afrika. De laatste loodjes vielen niet mee, Roderick was heel

langzaam herstellend van de griep en ik kreeg vervolgens ook de volle laag. Maar we

zijn er, helaas konden we vanuit de marina geen radiocontact meer maken, dus

direct zondag een nieuwe Simkaart gekocht voor de telefoon, maar helaas werkte

die niet. Roderick is er twee dagen mee bezig geweest, van en naar de shop en weer

terug. Nu werkt de simkaart, maar wil de telefoon niet meer opladen, dus nog even

wat problemen te slechten. Momenteel ben ik nog erg gammel, ik hoest me suf, dat

geeft te denken, dus even rustig aan. Binnenkort wordt de website bijgewerkt en de

laatste oceaandagen ook meteen beetgepakt.

Onze positie is  28 47.659S 032 04.761E Eerste kennismaking met het Afrikaanse

land: De mensen zijn overwegend erg vriendelijk, de Blanken zijn echt heel wit en

ook veelal heel vet en vadsig, nog nooit zoveel echt dikke mensen gezien, Het eten is

heerlijk! De Rand is maar 0,07 cent, dus is hier alles tamelijk goedkoop. Vers fruit, prachtige groenten, aapjes, krokodillen en nijlpaarden om de hoek. We gaan het

allemaal meemaken, maar eerst even bijtanken. Rodericks nieuwe nummer is

062 38 96 847 , daar moet het landnummer van Zuid Afrika nog voor, moeten we

nog even opzoeken (0027). Hier wil ik het even bij laten, ik moet nodig even rusten.

Groetjes en tot gauw op de officiele Happy Bird website. R&Y


We gaan door met Richards Bay.