November 2016, Anjum, Friesland


Tja wat doen we nu zoal. We brengen onze tijd voornamelijk in Fryslân

door. Na alle hektiek moesten we echt even bijkomen. Gelukkig gaat

het nu weer beter met Mirella. Tijd om wat aan het huis te doen. Even

tijdelijk wonen is toch wat anders dan nu voorgoed hier wonen.

Onze Happy Bird staat nu weer op de wal en staat te koop, daarom

moesten ook echt al de laatste prive zaken mee naar huis, zodat we

nu meer spullen hebben staan dan ons huis aan kan. Eerst hadden we

alleen alles gewassen en nagekeken, vervolgens provisorisch gestapeld,

maar nu moeten er echte maatregelen genomen worden. Dus op alle

strategische plaatsen worden planken en opbergruimte gecreëerd.




In de keuken heeft Roderick twee mooie en vooral praktische planken

gemaakt, waarop we alle pannen kwijt kunnen. Dat werkt heel prettig

en ziet er goed uit.


 


Omdat de Happy Bird op de kant ging, hebben we ook het voorzeil eraf

gehaald, dat moest uiteraard drogen, voordat het opgevouwen kon

worden in de zeilzak. Waar moet je dat ding laten? Nou gewoon in de

keuken beginnen met uitrolllen en dan verder door de kamer naar voren.

Zo hebben we twee dagen gezeten.Hee, Roderick, was jij er ook?


 


Het leven in een klein huis, verschilt in dat opzicht niet van het leven

op een boot. Je haalt het één voor het ander overhoop. Maar het gaat

allemaal wel lukken.

Ook de grote rubberboot met een harde aluminium bodem is mee naar

huis gegaan, goed schoongemaakt, de tropencover eraf, maar O wat is

die groot, als hij achter op het plaatsje staat. Gelukkig mag hij bij

buurman Jan in de garage voor de winter. Ook weer opgelost.

Intussen is er een probleem gerezen, onze nieuwe CV ketel, raakte steeds

de druk kwijt. Water bijvullen, ontluchten, paar uur later, weer de hele

druk eraf. Monteur erbij, die heeft wat gerommeld, waarschijnlijk heeft hij

te lang stilgestaan, dus goed ontluchten enz. Nou niet dus.

Opnieuw een monteur laten komen, toen we 3x per dag water bij moesten

vullen. Nu worden we toch wel ongerust, want waar blijft al dat water?

Deze monteur kennen we al, die blijft net zolang zoeken, totdat hij het

gevonden heeft. Alles gecontroleerd, de CV ketel is prima in orde. Hulp

gevraagd bij hoofdmonteurs enz, maar ook hier komt niks uit.

Ten einde raad een installatiebedrijf besteld, ook deze man kan niets

vinden. Het wordt steeds gekker. Vervolgens een detectiefirma ingehuurd,

die gaat met infrarood en een kleine camera aan de slag. Onder de vloer

in de woonkamer achter de lambrizering treft hij een lekkende CV buis aan.

Het moet al heel erg lang aan de gang zijn. De balken eronder zijn

helemaal verrot, de lambrizering schimmelt van de muur. Shit.

Geluk bij een ongeluk zijn we hiervoor verzekerd, dus nu maar afwachten.


 


Een paar dagen later komt de expert van de verzekering langs. Het is

nog erger dan we dachten, hij zaagt een gat in de vloer van 1 meter

bij 60 cm om verder te kijken. Over twee weken komen ze de boel

repareren.


 


Intussen hebben we een plaat hout over het gat gelegd, de bank weer

op zijn plaats, de gordijnen een stuk opzij geschoven en nu wonen we

tot die tijd alsof er niets aan de hand is.



We gaan de tussentijd nuttig besteden. Boven in de badkamer hebben

een klein rond wasbekken, ziet er leuk uit, maar onpraktisch tot en met.

En dan ook nog met alleen koud water, als Roderick zich wil scheren,

moet hij eerst een bakje heet water uit de badkraan halen. Best te doen,

maar hij heeft daar zo'n hekel aan. Dus gaan we maar eens kijken, wat

daar aan te doen is. We slaan steil achterover als we de prijzen zien, die

de sanitair winkels vragen. Dat gaat het dus niet worden. Een badkamer-

kastje met wastafel is al gauw 500-600 euro en dan komen de 

aansluitingen en alle knietjes, mofjes en buizen er nog bij. Dat gaat hem

dus niet worden voor deze pensionados, die hun geld al verbrast hebben

aan de andere kant van de wereld. Roderick gaat het internet afzoeken en

warempel, we boffen. Op Marktplaats staat een badkamermeubel met

dubbele wastafel voor een leuke prijs. Meteen bellen. Het is in Stiens,

in de buurt van Leeuwarden, dus nog goed te doen ook. Roderick doet

een bod en zegt dat hij hem meteen komt ophalen. Maar dat is wat lastig,

want hij hangt nog aan de muur bij die mensen. Nou dan komen we

morgen. Zo gezegd, zo gedaan.


 


Dan wordt het nog een hele klus, want we willen zo min mogelijk breken,

maar om warmwaterleidingen aan te leggen, moeten er toch een aantal

tegels uitgehakt worden en moet Roderick achter de muur pielen om de

verbinding te maken. Wat een rot werk, dag in dag uit is hij er mee bezig.

Dan staat alles, water aangesloten, shit de afvoer zit veel lager, overnieuw.

Maar nu staat de hele handel en het ziet er prima uit.


 


Vervolgens heeft hij de bruin/creme kleurige kasten, die er nog hingen,

glanzend wit geverfd met twee componenten verf. Wauw wat stinkt dat

toch. Op de boot merk je dat niet zo erg, maar in een afgesloten huis, stik

je de moord, want natuurlijk waren het net regenachtige dagen met veel

wind. Maar het is hartstikke mooi geworden.


In Moddergat is op de nacht van de nacht een wandeltocht georganiseerd

alle lichten zijn uit en het parcours is aangegeven door middel van

jampotjes met waxinelichtjes. Verder is het stikdonker. Er lopen ook

kinderen met brandende fakkels mee.


 


De start is bij het Museum het Fiskerhûske, overal zijn plaatsen, waar

iemand verhalen en legendes vertelt, in het Fries natuurlijk. Het is

verbazend hoe goed we dit al kunnen volgen. Leuk hoor, na afloop

krijgen we warme chocolademelk en een Friese lekkernij.


De reparatie van de vloer is een week uitgesteld, nou dan gaan we

meteen nog maar even door. Mirella had voor ons als kado een

behangpaneel gekocht met allerhande wereldreis symbolen erop.

Dat kan mooi op de slaapkamerwand en daarnaast dan ook nog wat

boekenkastjes. Je zegt het zo vlug, maar het wordt ook nog een hele

klus. Ook dit is gaaf gelukt.



Het is sowieso goed toeven in ons warme bedje, het dorp is 's avonds

doodstil, lekker de TV er bij aan. Hmmm.

Nu we dan toch bezig zijn, op zolder staan nog 10 dozen met foto-albums,

die moeten uitgegraven en naar beneden gesjouwd. Ik heb daar een mooie

plek voor gevonden. Eerst denk je toch weer, waar ben ik aan begonnen,

maar nu ze er eenmaal staan, ben ik zo blij. Wauw wat een leuke en mooie

foto's allemaal. Je leven gaat aan je voorbij. Hup in de kast, een andere

keer mag ik die van mezelf allemaal doorkijken.


Zaterdag, 19 november 2016, Anjum


Hee ik hoor muziek, op de hoek staan allemaal mensen, daar komt

Sinterklaas aan ons huisje voorbij met echte Zwarte Pieten (Goed zo).

Vooraf gegaan door de Christelijke fanfare Hallelujah, die een puik stukje

Sinterklaasnummers spelen.


 


 


Overal kindjes met zwarte gezichtjes en Pietenpetten op, er gaat een

Zwarte Pieten gaan op een elektrische step, een op rolschaatsen, ze

huppelen en maken lol. Sinterklaas is waardig en spreekt een goed

mondje Fries. De kindjes zijn gespannen en opgewonden. Wat is dit

toch een leuke traditie. Ik zag ze op de hoek staan en riep direct:

Roderick: Sinterklaas, kom gauw. Je wordt daar gewoon blij van.

Als Sint binnen met de kinderen bezig is, brengt Zwarte Piet alvast

het paard terug naar zijn stalletje.


 


Als laatste voor deze week heeft Roderick een bureau voor mij gemaakt,

boven in het kleine kamertje. Alleen daar moet ook een tweepersoons

luchtbed op de grond kunnen liggen voor de logees. Nou die man is niet

voor een gat te vangen.

Onder het schuine dak heeft hij een prachtige bureauplaat gemaakt, met

scharnieren bevestigd. Als we logees krijgen, kan deze zo omhoog geklapt

worden tegen het schuine dak, ook de poten hebben scharnieren, grendel

erop, hele vloer weer vrij. Super toch. Ben er hartstikke blij mee.


Dinsdag, 22 november 2016, de vloer gaat open.


Gisteren de hele kamer leeggehaald, alles naar boven gesleept, alles

van de muren afgehaald, de werklui kunnen beginnen. s' Ochtends-

vroeg komen ze al voorrijden. Geen halve maatregelen. Een derde van

de vloer moet tot op het fundament worden weggebroken en ook de

lambrizering moet eraf. Het wordt een enorme puinhoop. Niet alleen

breken en zagen deze heren alles weg, ze ruimen het ook meteen op.

De grote tandemasser aanhanger ligt helemaal vol. Wat een zooi!


 


Morgen komen ze terug om de vloer te herstellen. In de tussentijd

leven wij op 3 vierkante meter in de keuken. Aan het eind van de dag

zijn we gek van het lawaai, het zaagsel en de troep, maar de vloer is

keurig gerestaureerd. Dit deel wordt helemaal door de verzekering

vergoed. De rest gaan we zelf doen, we hebben heel mooi laminaat

gekocht, voor zowel de woonkamer als de eetkamer/keuken. We

wonen in een klein huis, dus het is belangrijk dat de vloeren van het

zelfde materiaal zijn, anders wordt het zo een rommeltje.


 


Zondag, 27 november 2016.


Nu is het de beurt aan Roderick, gisteren is hij de hele dag bezig

geweest met het leggen van de ondervloer. Het huis is aan alle kanten

schots en scheef, vandaag gaat hij beginnen met het laminaat, dat oogt

meteen goed.


 


Het is een reuze klus, na een dag ligt de vloer wel, maar die moet ook

nog helemaal afgewerkt worden. Het resultaat is geweldig, zoals je

ziet.


 


Roderick krijgt de smaak te pakken en besluit de gang ook maar

meteen aan te pakken. Wat een verschil meteen.


Donderdag, 01 december 2016.


Tja als we dan toch bezig zijn, start ik met schilderen. Zo komen we

onze tijd wel zoet.


 


De enige uitjes die we maken, zijn bezoeken aan de bouwmarkt.

We hebben in Dokkum een paar weken geleden een mooi bankstel

gezien. We zijn nog een paar keer terug geweest om te kijken of we

het nog steeds zo mooi vinden en lekker vinden zitten. En ja, dat is zo.

Het heeft een wat hogere rugleuning en een stevige zit. We besluiten het

toch nu maar te bestellen. We laten het impregneren tegen vlekken en

vrijdag kan het al geleverd worden. We zwoegen de dagen gestaag

door.


04 december 2016, Lazy Sunday.



Zondagmiddag gaan we eerst even bij ons schip kijken, dat op de kant

staat vlak voor het restaurant, Raadsel van de Wadden.



Toch wel blitz als je aan een kop koffie zit in het restaurant en dan

langs je neus weg kan zeggen, dat dit ons schip is. Ze staat er prachtig

bij, klaar voor een eventuele koper, maar die moet zich nog wel

aandienen. Vandaag even lekker niks, stuk wandelen, beetje hangen.

En dan is het Vrijdag, de 9e december. Ons nieuwe bankstel zal van

middag afgeleverd worden. Om 11.00 uur komt er een vrachtwagen

voorrijden. Huh, nu al? Daar zijn we nog helemaal niet klaar voor.

Dan dient zich het volgende probleem aan: Het nieuwe bankstel past

niet door de deur. Er wordt gemeten en overlegd. Eerst moet het oude

bankstel uit huis, intussen haalt Roderick de buitendeur uit de

scharnieren, de kapstok eraf en dan wordt de bank verticaal op een

paar dekens naar binnen gesleept. Dat lukt net, pffoeee! dat scheelde

maar een haartje, hadden ze ons bankstel weer mee terug moeten

nemen.


 


 


Complimenten voor de bezorgers, die er alles aan gedaan hebben om

de truc te laten slagen en dat zonder een onvertogen woord. En omdat

het bijna Kerstmis is, nemen ze ook ons oude bankstel mee terug naar

Dokkum om het daar bij de Kringloopwinkel af te leveren. Chapeau!

En nu zitten we dus op chique! Het ziet er prachtig uit zo.



Eigenlijk wilden we het hier even bij laten, maar na twee dagen ergeren

we ons suf aan de eetkamervloer, tenslotte hebben we een kamer en

suite en hoe mooi zou het niet zijn als de vloer door loopt. Het laminaat

hebben we al liggen. Laten we meteen maar beginnen. Alleen is het niet

alleen maar laminaat leggen, ook hier willen we de vloer direct goed

aanpakken en de balken zonodig vernieuwen. Aan de slag dus maar.

Met dat verschil dat we deze klus in het geheel met zijn tweetjes moeten

doen. Eerst moet de hele vloer eruit, dat is al een enorme klus, nu dus deze

ruimte helemaal leegmaken, al het serviesgoed en de glazen naar de slaap-

kamer boven, de buffetkast en de piano in de kamer, de koelkast naar

de bijkeuken. We zijn al afgeknoedeld voordat het echte werk begint.

De helft van de keuken is twee jaar geleden van een nieuwe dubbele laag

underlaymentplaten voorzien, in verband met de waterput, die er onder

te voorschijn was gekomen. Nu moet die eerst weer weggehaald worden,

omdat we willen checken hoe het erbij staat. Wat een werk!


 


De berg wordt hoe langer hoe hoger....



En de vloer wordt hoe langer hoe leger...



We kunnen nu van bovenaf in onze kelder kijken, die is mooi droog.

Wel moeten er een aantal balken vernieuwd worden. Dus we gaan

in regie verder, Roderick meet en zaagt, ik zet het spul in de verf.

Dan gaan we gezamenlijk naar de bouwmarkt in Dokkum of Kollum,

om nieuwe balken en platen aan te voeren. Dan zijn we meteen even

uit de verflucht en de troep. Met een volgeladen auto komen we dan

weer terug. En dan gaan we gewoon weer verder. Dag na dag.


 


Roderick is even uitgerangeerd, hij heeft een versleten knie, die hem nu

zo'n pijn doet, verder protesteert zijn pols na al het gerag met een

breekijzer, ze zijn zo overbelast, dat hij even pas op de plaats moet

maken. Tijd voor de "meesterschilder".

 

 


's Morgensvroeg beginnen, dan door totdat je er bij neer valt. Morgen

weer. Ik krijg er lol in, grote emmer muurverf aangeschaft, zodat ook

het stucwerk een frisse laag krijgt. Flink doorgewerkt, klaar, dat ziet

er lekker uit. Ineens hoor ik raar gekraak. Valt toch in een keer het

hele stucwerk van de muur. De vorige eigenaar had ergens over een

plaat kunststof heen gestuct zonder primer laag. Nu het stucwerk zich

volgezogen heeft met de muurverf, laat het in een klap los. Daar word

je niet echt blij van.



En zo zwoegen we door. Tussendoor bezoeken we nog het Kerst

concert van de muziekvereniging Hallelujah in de Michaelkerk, waar

we direct achter wonen. En voor het eerst horen we een zangeres in

het Engels zingen met een vet Fries accent. Grappig.



En dan net voor Kerstmis is de vloer dicht. Het is mooi geweest, we

laten het even zo.


 


Het huis is van binnen en van buiten versierd met lichtjes.


 


Het ziet er heel feestelijk uit.



Eerste Kerstdag rijden we naar Aalsmeer, voor een kerstbarbecue

in de tuin bij Mirella, Pascal en Bart. Leuk, gezellig en lekker.



De tweede Kerstdag gaan we gourmetten bij Cor en Netty, heel lekker

en heel errug veel. Dennis zou ook nog met zijn gezin komen, 5 pers.

maar vanwege de griep vielen die af. Dus met vier man gegeten van

heerlijkheden, berekend op negen personen. We konden geen pap

meer zeggen. 's Avonds nog terug naar Anjum gereden.

Volgende dag toch maar weer aan de slag gegaan en zodoende met een

mooi huis het nieuwe jaar in gegaan.






Oudjaar ging ik overdag nog even een "dorpje om" om bij het

Carbidschieten te kijken, wat hier nog gebruikelijk is. Carbid in een

melkbus, beetje water erbij, afsluiten met een bal of deksel, verhitten

en met een reuzeknal als een kanonsschot ontploft dat. Terwijl ik daar

sta te kijken, komt de vader van die mannen langs met een aanhanger

vol oud hout. Ik maak een praatje met hem en vertel hem dat ik ook

nog zoveel oud hout heb liggen. Kortom, hij kwam even langs bij het

Hûske van Juffrouw Eelkje, en nam de hele lading oude vloerbalken mee.

Hij blij, wij blij. 's Nachts hebben we alle over datum vuurpijlen en

handstakellichten en rookpotten van de Happy Bird opgebruikt.


 


Dat was het weer voor dit jaar. Graag besluiten we met onze beste

wensen voor het Nieuwe Jaar en dit keer in het Fries natuurlijk.