Maandag 25 mei 2009
 
We gaan toch maar vandaag, ondanks de aangekondigde depressies. De
voorspelling voor de volgende dagen is helemaal naatje! De wind komt
vandaag om te beginnen uit het Noord Oosten, dat is hier op zich al een
zeldzaamheid en aangezien wij naar het Zuid Westen varen, komt dat dan wel
heel goed van pas. 7 uur op om alles voor te bereiden, om 9.15 gaan de
havendeuren open en vertrekken we meteen. De temperatuur is heel
aangenaam en er staat een flinke bries (6 Bf) en dat schiet lekker op.
De weersaankondigingen op de radio zijn echter niet zo florissant. Onweer,
regen en windstoten. De eerste uren hebben we lekker en comfortabel gezeild,
daarna viel de wind helemaal weg en konden we onze eigen golven maken.
 
    
 
Er was onderweg niet zoveel te beleven, het was heiig en de zee was grijs en
leeg. We voeren langs de prachtige krijtrotsen, waar we vorig jaar nog zulke
schitterende foto's van gemaakt hebben. Alleen kon je nu ternauwernood de
kliffen en de lucht van de zee onderscheiden. Toch was het een leuke tocht.
Tussendoor pakken we ook nog ieder een uurje rust. Als het dan echt begint
te betrekken en weerlichten ben je toch altijd een beetje angstig gespannen of
je wel de goede keuze hebt gemaakt om toch te gaan. Anderhalf uur voor
Eastbourne  kreeg het onweer en de regen ons toch nog te pakken. Maar
eigenlijk helemaal geen problemen, alleen nat!
 
 
 
De aanloop naar Eastbourne was echt spectaculair: door het smalste betonde
geultje dat je je maar denken kan. Het leek wel het zwinnetje op Zandvoort.
Het was dat we ons huiswerk goed gedaan hadden, anders hadden we niet
geloofd, dat dit maar enige kans van slagen had.
 
  
 
Daarna kom je in een smalle sluis, in de Reeds Almanak stond al precies hoe je
moest vastleggen en waar je op moest letten. Leek ons nog al overdreven.
Je legt namelijk vast aan een drijvende ponton, die met het water mee
omhoog en omlaag gaat. Makkelijker kun je het niet hebben. Vervolgens gaan
ze schutten en dan valt er toch een immense partij water naar binnen. Je
reinste Krimmler watervallen. Daar heb ik geen foto's van, ik heb me heel
goed vastgehouden met twee handen. Je weet niet wat je overkomt. Op de
terugweg probeer ik nog wel foto's te maken.
 
   
 
Nu liggen we veilig afgemeerd en is het onweer pas echt goed losgebarsten.
We hebben aan boord vers gemaakte sate met aardappelpuree doperwtjes,
bietjes en verse ananas gegeten. Zoals Roderick vanmiddag al aangaf: "met
jou in de buurt geen kans om scheurbuik te krijgen."
Morgen gaan we hier de boel een beetje verkennen.
 
 
dinsdag 26 mei 2009
 
De haven van Eastbourne ziet er echt mooi uit. Er staan ook overal folders
over het nieuwe Waterfront. Nou daar kan Harderwijk nog wat van leren.
 
 
 
 
 
Nieuwbouw in o.a. Victoriaanse stijl, overal terrasjes, restaurants, mooie
winkels en vlak om de hoek een bioscoop met 4 zalen. Roderick en ik wilden
wel naar de film Nightmare in the Museum, maar die was voor alle voor-
stellingen uitverkocht. Verder wat rondgestruind in een warenhuis. Kleding
voor prijzen, waar je bij ons nog niet eens de verpakking voor hebt.
Ongelooflijk. Helaas hebben we niets nodig....Integendeel we moeten zelfs nog
wat ruimte maken. De haven zelf is wel duur, maar we blijven sowieso nog
een dag vanwege de slechte weersverwachtingen. We zagen op internet dat
jullie in Holland daar ook over mee kunnen praten.
In het restaurant heb je een actie dat je voor 18.30 uur voor gereduceerde
prijzen kan eten, voor Eng Pond 2.99 een voorgerecht en voor 4.99 een
hoofdgerecht. Ik had vooraf een bordje met verschillende soorten meloen met
aardbeien, blauwe bessen en frambozen, Roderick had gefrituurde
champignons, dan alletwee een plate met vlees frites en salade, 2 Guiness en
1 verse jus d'orange en de totale rekening bedroeg 21 pond. Kijk, dat is leuk!
 
 
 
Woensdag 27-5
 
Ja ik, Roderick, krijg de kans om ook eens wat te schrijven.
Yvonne heeft haar enkel verzwikt ( de fam. Bruseker kan daar wat van ) maar
toch is zij mee gegaan naar de supermarkt door de storm, 8 Bf., en regen,
kletsnat, dit moeten wij bezuren wan t het is nu avond en d'r voet doet nog
meer pijn.
De vraag is dan ook of wij morgen wel weg kunnen naar Shoreham, ik hoop
van wel maar dat zien we morgen wel weer, wij vertekken pas om ongeveer
12 uur dus we kunnen rustig bekijken of het goed gaat.
De scheepsdokter probeert haar, heel liefdevol, weer op de been te krijgen.
Tja geen fotos en lange verhalen vandaag, misschien morgen.
Dag, Roderick.
 
donderdag 28 mei 2009
 
Ja natuurlijk zijn we vertrokken, het pootje protesteert nog wel. Eerst
ontbijten, schip klaarmaken, tanken en wegwezen.
 
In de sluis raken we in gesprek met een Engelsman, die aanbood een foto van ons beiden te maken. Dat mag natuurlijk en het moet gezegd, meneer heeft een heel charmante foto van ons tweetjes gemaakt.
 
 We hebben een flink stuk kunnen zeilen, maar de wind stond pal op de neus,
dus op een gegeven moment hebben we toch de motor er weer bij gezet. Je
moet echt een bepaalde snelheid aanhouden, anders kun je door het lage
water niet meer verder. Het zonnetje scheen lekker, in de haven en in de sluis
is het dan ook al echt lekker, maar het zeewater is nog maar pas 12 graden.
Dus de wind over zee is echt nog koud.  We hebben dan ook vaak 3 lagen over
elkaar aan. En dan stap je van boord, loopt iedereen in korte broek en hemdje,
en wij smelten zowat in onze kleren. Met m'n zere pootje kun je toch niet zo
gemakkelijk bewegen, als het schip schuin ligt, dus ik heb heel braaf, heel lang
gezeten. Moeilijk hoor! Uiteindelijk zijn we bij Brighton naar binnen gegaan.
Vorig jaar waren we daar niet zo enthousiast over, maar nu was het een mooi
zonnetje. de havenmeester was uiterst vriendelijk en wij kregen een prima
box. Zie hoe relatief al je bevindingen zijn.
 
 
 
 
 
Brighton ligt dus ook boven op de White Cliffs.
Bij nadering van de haven roep je de havenmeester op en vraag je om
instructies. "Brighton Marina, Brighton Marina, this is sailing yacht Happy Bird,
Happy Bird"etc. Nou die had hij: uiterst bakboord houden, tot aan de 2e toren,
dan direct naar het midden. De geul was misschien 6 meter breed. Het is daar
zo ondiep geworden. En 6 meter lijkt heel wat, maar wij zijn bijvoorbeeld al 4
meter breed en bij het invaren van de pieren, krijg je heel rare stromingen, die
je schip opzij trekken. Altijd een spannend moment. We kregen een leuke box.
Na het afmeren moet je je dan melden op het havenkantoor, eerst zoek je uit
waar dat is, dan moet je er nog zien te komen; de steigers hebben natuurlijk
overal doorvaart ruimte. daarna probeer je het hek uit te komen, er zit altijd
ergens een knop verborgen om eruit te komen, van de havenmeester krijg je
dan de code om er weer in te kunnen, dan ga je zoeken waar de douches zijn;
3 kwartier en meestal een fikse wandeling later ben je weer terug. Dan eten
of drinken we nog wat aan boord en dan ben je blij als je je bedje weer inrolt.
 
Vrijdag 29 mei 2009
 
Meteen weer vroeg vertrokken, het is hartstikke lekker weer. Vandaag gaan
we de Solent op. We kunnen stukken zeilen, af en toe de motor bij, al met al
een heel relaxed tochtje. We willen vannacht ankeren op de Chichester River.
De aanloop is lastig, er liggen veel zandbanken, ondieptes en wrakken. En
direct in de riviermonding ligt een "bar" dat is een drempel van heel hard zand.
 
   
 
Bij laag water staat daar maar 1,50 meter water boven, wij moeten dus in de
uren na hoog water arriveren, dan kunnen we nog meteen met de hoogwater
stroom mee naar binnen.  Als het tij kentert, kan de ebstroom behoorlijk
oplopen. Want het water van de rivier stroomt dus naar zee en het zeewater
trekt zich terug, dus dat werkt dan dubbelop.
Wij op zoek naar de plaats waar je kunt ankeren, is het daar toch beredruk!
Overal boten, ook midden in het vaarwater, iedereen kris kras door elkaar.
Er was nog ergens een klein plekje, maar het zat niet mee. Het begon net hard
te waaien, dwars op ons schip, en als je dan midden in een ankermanoeuvre
zit, drijf je meteen weg. We kwamen vlak bij een ander schip uit, dus
overnieuw. Anker op, voorzichtig overal tussendoor varen, stroom in de gaten
houden, wind in de gaten houden, niemand aanvaren....anker houdt niet!
Overnieuw, anker pakt weer niet. Krijg het heen en weer, we gaan weg!
De rivier wordt echter al heel snel ondiep, dus veel mogelijkheden zijn er niet.
Als een haas rechts om keert gemaakt om nog over de drempel er weer uit te
kunnen. Pfoe, wat een hoop inspanning voor niets! We varen de Solent weer
op en gaan eens uitvogelen waar we dan terecht kunnen. Het is hier bizonder
druk met grote scheepvaart naar Portsmouth, Southampton en ferrys naar
het eiland Wight. Verder is het het weekend voor Pinksteren, prachtig weer,
dus iedereen die een bootje heeft is op het water. In de Solent liggen nog
verschillende verdedigingsforten. Horse Sand Fort en nog 3 andere.
 
   
 
Uiteindelijk zijn we 2  rivieren verder gevaren naar Gosport. Dat ligt op de
tegenoverliggende oever van Portsmouth.
 
 
 
Dit is het uitzicht vanuit ons schip op de skyline van Portsmouth, wij liggen
afgemeerd naast het lichtschip van de Haslar Marina. De rivier is hier nog veel
drukker, het haven gedeelte is een combinatie van het IJ in Amsterdamn en
de marinehaven Den Helder. Er gebeurt van alles. Leuk om te zien, als je
zelf net uit die drukte bent. In het voormalig lichtschip hadden ze douches en
toiletten gemaakt en een cafe.
 
   
 
We hebben even de zaken met de haven meester geregeld, zijn meteen aan
de wandel gegaan naar de ferry om  een terras op te zoeken in de zon. Dat is
prima gelukt, een half uur later zaten we in Portsmouth aan een groot glas
witbier en een bord pasta, met uitzicht op de haven. Heerlijk.
 
 
 
Daarna weer met de ferry terug, en dan is het wel weer mooi geweest.
 
Zaterdag 30 mei 2009, Gosport
 
We zijn naar de markt geweest in Gosport en een beetje door het stadje
gebanjerd. Erg leuk opgezet, modern, schoon, goed over nagedacht. Leuke
kunstwerken, een 20 meter hoge zonnewijzerklok, mooie design
lantaarnpalen, leuke bestrating. Rustig dagje dus.
 
Zondag 31 mei 2009, River Hamble
 
Vandaag vertrekken we naar de River Hamble, daar hebben we afgesproken
met Ros en Alan, Engelse zeilers, die we vorig jaar in Guernsey ontmoet
hebben. We hebben via email kontakt gehouden en als we in Zuid Engeland
waren, zouden we proberen langs te komen. Zij hebben alvast een plaats in de
Mercury Marina geboekt voor ons. De tocht wordt niet zolang en gaat over de
Solent. een prachtig zeilgebied.
De zon schijnt al en Roderick gaat vlak voor vertrek water tanken en besluit
meteen even de kuip schoon te spuiten. We willen ons toch een beetje netjes
vertonen. Binnen is alles al klaar. Helaas! Er stonden 2 raampjes open, die we
eigenlijk altijd gesloten houden (hadden we dit keer beter ook kunnen doen).
De straal heeft er vol in gespoten, binnen lagen de plassen op de vloer, alle
tassen, slaapzakken, matrassen, kleding, zeikend nat. Dweilen dus, alles uit de
hut gesleept, buiten opgehangen, uit elkaar gehaald, rechtop gezet. Vul de rest
zelf maar in. Een uur later toch weg, want we hebben afgesproken.
De tocht er naar toe was super. Het was bizonder druk op het water, toen we
vanuit de haven over de rivier naar de Solent vertrokken, moesten we gewoon
file varen. Wat een gekkenhuis.
Bij het invaren van River Hamble, dachten dat het druk was, echter toen we
de rivier zelf opgingen zagen we de grootste concentratie zeilboten, die we
ooit gezien hebben. Goed dat we gereserveerd hebben!
 
 
 
Overal varen en liggen boten. Midden in de rivier aan rijen moorings, tussen
palen, aan drijvende pontons, en dan ook nog een paar duizend in de
jachthavens. Er zijn watertaxi's, roeiboten, visbootjes en de
"Harbourmasters" houden samen met de politie de boel nog goed in de gaten
ook. Toen we aankwamen stonden Ros en Alan al te zwaaien op de steiger.
 
 
 
Eerst eens even bijpraten. Dan komen zij met hun plan. Of we vanavond met
hun meegaan naar huis, zien we wat van de omgeving, gaan we lekker
barbecuen, blijven jullie slapen, kun je meteen je wasgoed meenemen...
Roderick wil eigenlijk altijd liever in zijn eigen bed slapen, dus die heeft nog
wat bedenkingen, maar uiteindelijk gaat hij overstag, op voorwaarde dat zij
dan morgen met ons mee uit eten gaan. Over 2 uur komen ze ons halen.
Snel het schip weer opgeruimd, spullen gepakt, tas wasgoed mee en weg.
 
 
 
Alan en Ros wonen in een schitterend huis, dat zij zelf gebouwd hebben, met
een enorme "wilde" tuin, met prachtige grote bomen en wat ik het
allerbizonderst vond: een eigen riviertje daar door heen. Heel beeldschoon.
 
 
 
We hebben daar heerlijk gebarbecued, samen met Gerry en Kate, vrienden
van hen, vervolgens heeft Ros mijn wasje gedaan, gedroogd en uitgehangen,
we kregen een prachtige slaapkamer met een eigen badkamer, zijn verwend
tot en met. Na het ontbijt heeft Ros ons weer naar het schip gebracht, we
hadden alleen nog een paar batterijtjes voor de verrekijker nodig. Nou, we zijn
half Engeland doorgereden, maar we hebben het opgegeven.
Teun, we missen je!
's Middags zijn we nog even naar Hamble gereden, daar hebben we nog een
terrasje gepakt en toen zijn we weer bij het schip afgezet. Ros moet nog
werken en daarna gaan we uit eten.
 
 
 
Hartstikke leuk dus. Minder leuk toen we terug kwamen. We roken al steeds
een beetje een diesellucht, maar nu was het echt niet meer te harden.
Dus aan de slag, jullie kunnen het bijna wel raden, waar we moesten zijn.
De hele slaapcabine moest weer leeg, alles eruit, matrassen naar buiten,de
vloer losgeschroefd..... We zijn niet altijd blij.... Maar het lek is gevonden, we
hebben een of ander middel dat de geur oplost kunnen kopen. En nu mogen
we weer opruimen.
 
 
Daarna zijn we lekker uit eten geweest.
 
Dinsdag 2 juni 2009, Newtown River, Wight.
 
De laatste spullen liggen weer op z'n plaats, de zon schijnt stralend, in de
middag vertrekken we.  We zijn aan een paar rustdagen toe, we willen voor
anker gaan in Newtown River, op het eiland Wight.
Engeland heeft allemaal getijde havens en die zijn behoorlijk prijzig. We
betalen meestal zo'n 39 eng. pond per nacht. Gelukkig is het Engelse Pond
behoorlijk gezakt, daarom willen wij juist nu Engeland uitgebreid aandoen. We
betalen nu ongeveer 1,10 euro per pond. Dus toch zo'n 45 euro per nacht.
Superzeiltocht, de aanloop van de rivier is zoals gebruikelijk lastig. Er zijn daar
ondieptes en banken, je moet precies een aantal geleide tekens in elkaars
verlengde houden, anders gaat het gegarandeerd fout. Heel goed de andere
bakens volgen. Prima gelukt. Ligt het daar ook alweer mudvol. Heel
voorzichtig slaom tussen de schepen. Voorzichtig in het gaatje manoeuvreren
zodat Roderick het anker kan laten zakken, ietsje achteruit... en ja hoor, zit ik
vast op de zandbank. Dat is balen! Gelukkig is het Roderick gelukt het schip
met veel motor geweld los te krijgen. We liggen recht voor de ondiepte, maar
door de stroom 's nachts draait het schip om, dus Roderick moest er nog een
aantal keren uit om te controleren. Maar nu liggen we op een van de meest
beeldschone plekken die je je maar bedenken kunt.
 
 
 
Heel romantisch genieten.
 
 
 
Woensdag 03 juni 2009, Newtown River
 
Nog zo'n heerlijke dag. 's Ochtends komt er een mooring vrij op een mooie
plaats. Anker op gehaald, wij aan de mooring vastleggen. Half uurtje later
komt de havenmeester langs, even afrekenen 17 Pond. Ankeren kost niets.
Dus we maken weer los, gaan 30 meter verder op, anker weer uit, alles weer
even netjes vastmaken, peilen. Okay, dat hebben we vandaag weer
uitgespaard. 's middags hebben we de rubberboot opgepompt en zijn we een
stuk de rivier opgevaren. Topdagje, het begint op vakantie te lijken.
 
   
 
 
 
donderdag 4 juni 2009, Yarmouth
 
We vertrekken al vroeg naar Yarmouth, een klein stukje varen verderop het
eiland Wight. Bij aankomst ziet het er leuk uit, houten pieren, grofstenen
huizen. De haven is al behoorlijk vol, we krijgen een plaats toegewezen door
de Harbour Master aan de "detached pontoon", dit is een drijvende steiger
zonder mogelijkheid om aan land te komen, geen water, electriciteit enz.
Als je naar de wal wil, kun je de watertaxi bestellen ( 2,50 Pond p.p) of met
de eigen dinghy (rubberboot) gaan. De douches, toiletten en de vuilcontainers
zijn natuurlijk ook aan de wal. Dus als je een paar keer heen en weer wil, loopt
dat aardig op. Dus Roderick roeien en ik als de koningin van Sheba lekker
rondkijken. De rubberboot laat je dan gewoon achter aan een zogenaamde
dinghy steiger. We zijn naar het centrum gewandeld, hebben heerlijk op een
bankje in de zon gezeten, met uitzicht op zee en de haveningang. Een groot
Zwitserlevengevoel gehalte.
 
 
 
Na een lunch met 2 tassen boodschappen weer terug. Mijn enkel is een stuk
beter, maar ik kan nog niet zolang lopen. We wandelen weer langs de
havenkade terug, ik babbelend, Roderick sjouwend, struikel ik en maak me
daar toch een rotsmak, languit op straat. Roderick schrok zich rot, gooide
meteen de tassen neer, 2 mensen kwamen meteen toesnellen. Eerlijk is
eerlijk, het deed ook goed zeer! Enkel weer naar de knoppen, knieen stuk,
handen beschadigd. Alles goed natgespoeld onder een tappunt op de kade,
daarna kwam Roderick op het goede idee een blikje gekoelde cola uit de
automaat te trekken, om te gebruiken als koelkompres. Dan weer in de
rubberboot terugroeien en aan boord kruipen. Onderhand waren alle
beschadigde plekken goed opgezwollen en kon ik zowel mijn handen als mijn
benen niet meer gebruiken. Roderick een bedje op de kuipbank gemaakt en
me lekker toegedekt. Maar het had er toch wel erg ingehakt, als reactie op de
val en de schrik was ik ijskoud en niet warm meer te krijgen. Uiteindelijk heeft
hij zelfs nog een kruik voor me gemaakt.
En nu gaat het wel weer, zij het een beetje moeizaam.
Dus Mona en Mirella, ik sta nu 1 punt voor.
 
Vrijdag 5 juni 2009, Yarmouth
 
Nieuwe ronde, nieuwe winnaars!
Vandaag is onze Ivar jarig, dus die hebben we om te beginnen telefonisch
toegezongen. Daarna zijn we met de rubberboot, dit keer maar met
buitenboordmotor, de rivier de Yar opgevaren, totdat hij eindigt in een
moeras. Op een gegeven moment kwamen we niet meer vooruit, de schroef
zat vol moerasplanten. De omgeving hier is heel groen en heuvelig. De vissen
springen voor je boot weg. Erg grote, geen dolfijnen natuurlijk, ik denk baars.
 
 
 
Dan terug naar het schip onze douche-spullen ophalen, met de rubberboot
weer naar het toiletgebouw, douchen, met de rubberboot de tassen weer aan
boord brengen, dan weer met de rubberboot naar de kant. Langs diezelfde
kade gelopen naar een Ierse Pub, Shenanigans, met een groot dakterras met
uitzicht op zee en op de ferry.
 
 
 
Wat kunnen er verschrikkelijk veel auto's in zo'n
schip en wat goed georganiseerd. Dat kunnen die Engelsen wel! Heerlijke lunch
met koel bier en cider in de zon. Dan diezelfde kade weer terug. Roderick bij
alles roepend:"Pas op, kijk uit" en ieder sprietseltje voor mijn voeten
wegvegend. Dan weer in onze rubberboot terug. Zo komen wij dus de dagen
door.
 
Zaterdag 6 juni 2009, Cowes
 
Vandaag willen alleen naar de overkant oversteken naar Lymington. Het ziet
er leuk uit, het weer wordt niet zo best en ik ben toch nog wel gammel.
we maken geen planning, het is maar zo'n klein stukje. Na een uurtje varen
we Lymington River op. Ook deze ligt weer mudvol boten. Je moet eromheen
slaom varen. Ondanks de forse wind varen er zeker wel 40 of 50 piraatjes
(hele kleine zeilbootjes voor kinderen), ferry's, wedstrijdschepen. Je kunt af
en toe gewoon niet meer zien, welke kant de rivier opgaat. We varen helemaal
tot het einde, daar kun je midden in de stad aanleggen. Nou niet dus! Ze lagen
op dat moment al 3 rijen dik. Daar hebben we geen zin in. We maken dus
rechtsomkeert. Ach, hebben we toch even kunnen kijken.
 
We besluiten 15 mijl terug te varen, naar Cowes. Dat hadden we
overgeslagen, maar willen we toch nog wel graag bezoeken. Zo gezegd, zo
gedaan. Tegen de wind en tegen stroom zijn we daar toch nog 4 uur zoet mee.
Op het moment dat we de rivier de Medina opvaren, vinden we het al
hartstikke leuk. We varen een stuk door en vragen een ligplaats aan in de East
Cowes Marina. En nu liggen we hier heel leuk. Mooie nieuwe haven, mooie
douchegelegenheid, restaurant. Maar daar betaal je ook voor natuurlijk. Naar
de kettingveerpont gelopen om naar West Cowes te gaan. Een heel mooi oud
centrum, langs de rivier, met de grootste sortering watersportzaken,
watersport merkartikelen, watersport artistieke spullen, die ik ooit gezien heb.
Een winkels met alleen maar Musto of met alleen maar Henri LLoyds, gewoon
de PC Hooftstraat op watersportgebied.
Luid getoeter en wie kwam daar weer om de hoek? Juist ja, daar was ze weer,
de Queen Mary 2.
 
  
 
En kijk, daar liggen wij dus in de East Cowes Marina.
We troffen er ook nog de winkel aan van de fotograaf, Beken, degene die zulke
mooie kalenders maakt met fotos van klassieke zeiljachten. Wij hebben er ook
eens van het personeel zo'n prachtige kalender kado gekregen.
Natuurlijkhebben ze hier ook de echte Bobby's.
 
  
 
Veel pubs ook, veel "watersportyuppen " met flitsende brillen en outfits. Blijkt
er een belangrijke race te zijn (we waren niet eens uitgenodigd, dus hoe
belangrijk kan die eigenlijk zijn?)  The Round the Island Race. Roderick is nog
even het racekantoor binnengelopen om te informeren hoe of wat.
 
  
 
Het geeft wel een levendige sfeer. We zijn uit eten gegaan in restaurant China,
een echte design-chinees. Erg lekker. Daarna hebben we de watertaxi terug
genomen.
 
 
  
 
Zondag, 07 juni 2009, Cowes
 
We blijven nog een dagje in Cowes. Vanaf het dek hebben we een levendig
uitzicht op de rivier de Medina, het is daar  een drukte van belang, zeilscholen
voor kleintjes, voor groteren en talloze zeilschepen. die  oefenen met
volwassen leerlingen. Verder dan nog de gewone vrachtvaart, de ferry's, de
plezierjachten, de watertaxi's, de harbourmasters houden het allemaal goed in
de gaten. Er zwemmen hier grote vissen, zo'n 50cm die met hun platte bek
luid smakkend van de waterplanten eten. Zo'n grappig gezicht en gehoor.
Ook kregen we bezoek van een familie zwanen, vader, moeder en 8 kindjes.
 
  
 
Het is natuurlijk niet alleen maar lang leve de lol. We moeten ons natuurlijk
net zo goed bezig houden met het huishouden. De bedden moeten
verschoond, diverse wassen gedaan, opgehangen, Roderick doet onderhand
de rubberboot, die moet eerst met zoetwater schoongemaakt, dan weer
leeggemaakt, drogen, de naam even bijwerken, opvouwen en weer aan boord
sjouwen en vastsjorren. Hieronder een foto van de ownershut, onze
slaapkamer dus, klein maar heel knus. We hadden voor vertrek mooie
matrassen laten maken met pocketvering. Slaapt heerlijk.
 
  
 
  
 
's Middags gaan we een stuk fietsen door Cowes. Eerst weer met de
kabelpont, een floating bridge noemen ze dit hier, dan naar de winkels en tot
slot een stuk door de omgeving. Cowes ligt op de heuvels, we fietsen ons
buitenadem, regelmatig lopen we ook verder. Heuvel af raak ik nog in een slip,
overal is hier groene aanslag, maar ik kon gelukkig nog net op tijd van mijn
fietsje springen. Roderick had al weer visioenen van ambulances en
zo.Nergens voor nodig! Aan boord eten maken, bedden weer opnieuw maken
(lastig rotwerk) puin ruimen, fietsen weer in elkaar en opbergen. Dan gaan we
ons huiswerk doen. De zeekaarten, de pilots, de stroomkaarten, getijdetabel,
en weerkaarten erbij, dan gaan we onze tocht voor morgen berekenen. De
tocht naar Portland is 50 Nmijl, dus 10 uur varen. Dan moeten we eerst langs
de Needles. De uitgang van de Solent naar zee is berucht om zijn gevaarlijke
en grillige stromingen. Dus het is zaak om op het juiste tijdstip te passeren.
Goed rekenen dus en niet vergissen.
Daarna gaan we ons lekker verse bedje in.