zondag 19 oktober
Vlissingen naar Yerseke
 
We vertrekken vanuit Vlissingen naar het Kanaal door Zuid-Beveland.
Eerst moeten we weer de sluis door van het Kanaal door Walcheren
naar de Westerschelde. In de sluis zakken we met een rotvaart 5 meter
naar beneden en dan gaan we weer de Westerschelde op. Roderick heeft
zijn berekeningen goed gemaakt, want na 20 minuten kentert het tij en
krijgen we al een lichte stroom mee. Op de Westerschelde varen is best
inspannend. Er is heel erg veel grote, zware zeevaart, bestemd voor
zowel Vlissingen, als Terneuzen en Antwerpen. De geulen zijn diep met
heel veel stroming, maar er zijn ook heel veel ondieptes en droogvallende
platen. Wij proberen zoveel mogelijk net buiten de betonning de
hoofdvaargeul te volgen. Door de harde stroming zit er ook heel veel zand
in het water, waardoor het heel grijs wordt. Het is bewolkt en er staat een
stevig windje. We gaan met wind van schuinachter met alleen  het voorzeil
op (de genua) vlak langs de kust, ten zuiden van Walcheren en
Zuid-Beveland. Het is een superzeiltocht.
 
  
 
Van dit gedeelte van Zeeland weet ik niet veel en ik heb best moeite met
de afstanden en orientatie, omdat ik de (weinige) plaatsnamen, niet
werkelijk kan plaatsen. Na drie en een half uur gaan we bij Hansweert
de sluis door het Kanaal door Zuid Beveland in. We moeten direct achter
de Volvox Scandia aansluiten, een groot baggerschip. Dat is toch altijd
even zweten, het grote schip voor ons, slaat achteruit, waardoor er heel
veel waterbeweging is; de bolders is de sluis zitten in de muur, die kun je
niet met een lijn aangooien; deze zitten op afstanden en een hoogte,
berekend op grote schepen; Roderick moet dus heel goed vlak langs de
muur varen, wil ik kunnen vastleggen; je hebt veel lagen kleding aan
omdat je uren buiten zit, en ook nog je zeiljack en het reddingvest; voor
het invaren van de sluis moet je alle lijnen klaarmaken en de stootwillen
tevoorschijn halen en ophangen. Tijdens het schutten moet je alleen
zorgen dat de lijnen goed gevierd en ingehaald worden. Daarna gaat het
hele verhaal weer in omgekeerde volgorde. Het grote schip geeft bij het
wegvaren heel veel waterbeweging in de sluiskolk, dus zorgen dat ons
schip niet tegen de muur geragd wordt, maar we moeten er wel vlak
achteraan blijven, dus gooien wij los en gaan ook de sluis uit en dan
moeten alle lijnen weer netjes opgebonden worden, de stootwillen weer
naar binnen enz. Daarna moet ik echt even weer afkoelen, want ik zweet
me rot, dat zal mijn oude dag wel zijn. We moeten hier ook nog 3 bruggen
passeren, die voor ons open moeten.
 
   
 
Het Kanaal zelf is betrekkelijk nauw, er is ook veel scheepvaart, als dan
ineens die grote Volvox, die wij direct volgen, ineens om zijn as draait en
zijn grote "zuigers" gaat spoelen, schrik je je dus een rolberoerte, we
kunnen er maar net omheen. Maar eind goed al goed, onze bestemming is
dus aan de noordkant van het kanaal, daar ligt Wemeldinge. We varen nu
op de Oosterschelde. Terwijl we de kaart nogeens bekijken, zien we dat
Yerseke hier 4 Nmijn naar stuurboord ligt, en daar besluiten we naar toe
te gaan. Om half zes meren we af in Yerseke.
 
   
 
   
 
Dit is het uitzicht vanuit ons raam op de Oosterschelde.
 
Maandag 20 oktober, Yerseke
 
We blijven een dagje extra, ik ben echt moe. We worden vanochtend
getracteerd op een prachtige zonsopgang, de zon rijst hier uit het water
van de Oosterschelde op. Daar kan ik toch wel zo van genieten.
 
  
 
In de middag wandelen we even naar het dorp, kopen een krantje en wat
lekkers en houden het dan verder voor gezien.
 
dinsdag 21 oktober,Yerseke
 
We plakken er nog een dagje aan, gewoon even echt rustig aan. Even op
het fietsje naar het dorp, waar trouwens niet veel aan is, naar Albert
Heijn, want de koffie is bijna op. En dat gaat natuurlijk problemen geven.
Verder aan de website, hartstikke leuk om te doen, maar natuurlijk
verschrikkelijk veel werk. Om te beginnen hebben we tot nu toe zo'n
1500 foto's gemaakt. Iedere dag fotografeer ik me suf, maar dat doe ik
normaal ook al. 's Avonds laden we de foto's in de computer, zetten dat
gedeelte voor de zekerheid op disc, maken het toestel weer leeg, laden de
handel weer op en dan is dat gedeelte weer klaar voor de volgende dag.
Dan begint het grote uitzoeken, er zijn zoveel mooie foto's bij, die kunnen
toch echt niet allemaal op de site, dan moeten de setjes foto's ook nog
een beetje goed bij elkaar passen. Van sommige foto's blijft niets over,
als je ze verkleint. En het verhaaltje erbij...dat lukt altijd wel, praten met
m'n mond of met m'n vingers, geen probleem!
 
   
Druk bezig met ons gezamelijk project. De website.
 
Ook in de Oosterschelde vallen er grote platen droog bij laagwater.
's avonds de buren voor een koffie en een wijntje uitgenodigd.
Morgen weer door.
  
 
 
 
woensdag 22 oktober
van Yerseke naar Willemstad
 
De bestemming voor vandaag is Willemstad, Noord Brabant aan het
Hollands Diep. De afstanden zijn allemaal nog wel te doen, per dag  zo'n
30 of 40 Nmijl, maar er zijn bruggen gestremd door onderhoud, vanaf
oktober draaien bepaalde bruggen helemaal niet meer, of niet van vrijdag-
middag tot maandagmiddag. Je moet van te voren aankondigen, dat je er
over 2 uur doorwilt, het is echt puzzelen. De brug bij Elburg zou 30 okt. in
onderhoud zijn en dat is plotseling veranderd naar 27 oktober tot en met
1 november. Als deze brug niet open kan, kunnen we hoe dan ook niet in
Harderwijk komen. Maar we zien wel hoe het verder reilt en zeilt.
Vanochtend dus al weer vroeg op pad, vanuit Yerseke de Oosterschelde
weer op, het is op het water behoorlijk fris, we dragen dan ook weer vele
lagen thermo en fleece, en mutsjes natuurlijk.
 
Voor de site wilde ik ook nog graag een foto van deze boei, maar ik kreeg
hem net niet goed meer op de foto, dus Roderick braaf schip stilgelegd,
achteruit tegen de stroom in en kijk daar is ie, de Beveland 24. Dan zien
jullie ook eens wat we er allemaal voor over hebben....
 
  
 
Dan vervolgen we de tocht tussen Schouwen Duiveland en Thoolen door
(de Keeten),
 
  
 
langs St Annaland, tussen de Anna Jacobapolder en Bruinisse door naar
de Krammerjachtsluis. Ook hier wordt de brug niet meer bediend, de
doorvaarthoogte is 18,30 meter, dus we moeten weer even goed
rekenen, natuurlijk kennen we de hoogte van de mast, maar er zijn ook
weer nieuwe antennes opgekomen. Toch wel weer even spannend.
Op het eerste zicht denk je dat de mast de banden van de auto's bovenop
lek prikt. Maar alles is nog heel.
 
    
 
Nu zijn we in het Volkerak aanbeland. Daar varen we bijna 3 uur lang
doorheen, het is loeidruk met grote scheepvaart. Als we bij de sluis
aangekomen zijn worden we in de wacht gezet, want Henny moet weer
eerst (een dik beurtschip). We hebben een uur moeten wachten voor wij
er een keer door mochten. Een paar mijl verderop ligt Willemstad, daar
willen we overnachten. Grote borden: eerst melden bij de havenmeester,
dus schip afmeren, vastleggen, geen havenmeester te zien, zoek het
maar uit.
De politie had een feestje, dus er lag een immens partyschip en diverse
afgeladen politieboten in de smalle haveningang. Losgooien, moeizaam
keren, plekje zoeken, afmeren, vastleggen; hee, daar staat een bordje op
die paal, volgens mij is dit een plek voor charters. Schip losmaken,
moeizaam keren, heel langzaam (want ondiep) de gemeentehaven
ingevaren en nu liggen we super, midden in het centrum afgemeerd.
Willemstad is een echt vestingstadje, een beetje een kruising tussen
Naarden en Elburg. Even een stukje rondgekeken, hartstikke leuk, mooie
monumenten, kroegjes, restaurants, stadswallen, lanen met lindebomen,
feestverlichting. Jammer dat we morgen door moeten, anders had ik er
graag nog een extra dagje gebleven.
In het Wapen van Willemstad op een verwarmd terras koffie gedronken,
krantje erbij, rozig van de hele dag op het water, daarna nog een bord
heerlijke goulashsoep en dan terug aan boord, want vandaag heeft
Roderick het batterijtje leeg. In verband met de te verwachten
stremmingen moeten we morgen in ieder geval Gouda gehaald hebben. 
 
  
 
   
 
Willemstad
 
Donderdag 23 oktober
Van Willemstad richting Gouda.
 
Hup, daar gaan we weer. 6.30 uur de wekker, nog stikkedonker en koud.
Ontbijten, aankleden, 3 lagen van onder en van boven en daar dan nog
het zeiljack overheen en het reddingsvest. Koffiezetten voor de
thermoskannen, schip klaarmaken, havenmeester betalen en weer op
weg. Het Hollands Diep op en dan voor de Moerdijkbrug naar het noorden,
de Dordtse Kil op.  Een waanzinnig drukke scheepvaartroute, van en naar
Rotterdam, Amsterdam, Duitsland en richting Antwerpen.
 
   
 
              
 
    
 
De spoorbrug bij Dordrecht is spectaculair. Zo zie je nog de trein rijden,
dan klapt eerst de verkeersbrug open en de spoorbrug gaat via een
hefsysteem horizontaal omhoog. We hebben eerst anderhalf uur voor de
opening liggen wachten, het water op de rivier stroomt hard, er is een
harde wind en bizonder veel scheepvaart, dus golven. We liggen hier als
een dolgeworden draaimolenpaard. 11.16 uur mogen we door de brug.
Op naar de volgende, over de rivier de Noord bij Alblasserdam, net zo druk
en roerig als de Dordtse Kil. Om 12.25 uur liggen we voor de volgende
brug, we mogen er pas om 16.00 uur door. He? Hoe kan dat nou? Hier
hebben we gisteren nog over gebeld met Rijkswaterstaat. MENEER, de
schutting is om zestienhonderd uur! Nu is het vervelende dat je hier
nergens kan aanleggen, het is verboden te ankeren, het is loeidruk en
door de stroming drijf je vanzelf naar de brug. We varen een stuk terug en
leggen het schip tegen een afgemeerde binnenvaarder aan. Ook dit grote
schip ligt te dansen op de golven. Het ( zonder schade ) aanleggen kost
dan ook heel veel moeite. Je moet de stroom en de wind doodvaren, maar
dat is allemaal makkelijker gezegd dan gedaan, als er net weer 2 enorme
duwbakken met een duwboot, een containerschip van Hanjin, diverse
supersnelle watertaxi's en dergelijke met veel waterbeweging passeren.
Roderick gaat een paar uurtjes maffen en ik zit wat in de zon.
15.45 uur liggen we weer voor de brug te hannessen tegen de stroom. die
ons perse tegen die gesloten spoorbrug wil duwen. 16.00 uur geen
opening, nog even gewacht, dan de brugwachter per marifoon
opgeroepen. MENEER, de schutting is om 16.28 uur!  Hier wordt je
echt  doodziek van, want nu halen we de volgend brugopening van de
Algerasluis/ brug in Capelle aan de IJssel niet meer. Daar moeten we
anderhalf uur wachten tot na het spitsuur. Deze brug/sluis heeft ook
stormvloed schotten, die ze in nood kunnen laten zakken.We kunnen
afmeren aan een wachtsteiger en dan ga ik maar even wat warms koken.
Om 18.30 uur mogen we daar doorheen, we moeten in ieder geval nog
naar Gouda.
 
  
 
In het halfdonker door de mooie wijken van Capelle en Krimpen aan de
IJssel, dan in het stikdonker verder over de Hollands IJssel, kronkelig,
dammetjes, blinde tonnen, onverlichte eilandjes, turen, turen, turen....
Een bijna aanvaring met een groot beurtschip. Nog een paar bruggen te
gaan, een hele joviale sluiswachter doet dan weer wonderen. Afgemeerd
voor de spoorbrug in Gouda, waar we morgenvroeg meteen mee moeten
starten. We kijken er niet echt naar uit. Bekaf naar bed.
 
vrijdag 24 oktober
van Gouda naar de Nieuwe Meer
 
Jaa, deze keer gaat het wekkertje 4.45 uur. En dat heet vakantie!
We hebben de eerste brug aangevraagd en dat is om 6.00 uur precies.
 
  
Spoorbrug Gouda               Boskoop
 
We spreken een gezellige brugwachter en om 6.01 zijn we onder de brug
door. 6.03 door de volgende, 6.27 de Coenecoopsbrug, 6.57 de hefbrug in
Waddinxveen, 8.01 Hefbrug Boskoop, dan Spoordraaibrug Gouwesluis en
een hele rits bruggen in Alphen aan de Rijn. We werden electronisch
gevolgd en zodra we voor de brug kwamen, kregen we al rood/groen, dat
betekent opletten en klaarmaken, de brug gaat zo draaien en op deze
manier konden we zo door. Echt gaaf! We voelden ons net het Koninklijk
Paar. Van de weeromstuit hebben we een enorm stuk in het donker
afgelegd, we schoten zo op. Via Woubrugge naar het Braassemermeer,
 
  
 
dan de Ringvaart om de Haarlemmermeerpolder op richting Aalsmeer. We
zijn supervroeg. Onze Tante Cor van 90 opgebeld, dat we bij het
bejaardenhuis langs zouden varen en hoe laat we ongeveer zouden
passeren. Zij zou op het balkon komen zwaaien met een rode sjaal en op
een fluitje blazen. Nou daar stond ze dan te wapperen en haar longen uit
haar lijf te blazen. Ontroerend!
  
 
Om 10.00 uur door de Aalsmeerbrug, voor ons allemaal bekend terrein,
langs Schiphol en het Amsterdamse Bos.
Bij de grote Schipholbrug moeten we weer 2 uur wachten. Dit is een brug
midden in de 6 baanssnelweg ( ik geloof de A9 ), die natuurlijk maar heel
kort open mag. We voelen ons steeds belangrijker! Als jullie vandaag in de
file hebben gestaan, weten jullie nu waarom.
 
  
 
  
 
Het regent de hele tijd, we zijn goed nat!!! Terwijl we daar liggen te
wachten, passeren vele grote beurtschepen, die alleen door de bascule
brug hoeven en onder de snelweg door kunnen varen. En dan zijn we op
het Nieuwe Meer, waar de meesten van ons weleens een roeibootje
gehuurd hebben in vroeger tijden. Nooit gedacht dat wij daar met ons
grote schip zouden kunnen varen, tot onze verbazing is het op vele
plaatsen meer dan 20 meter diep. Het Amsterdamse Bos ( of zoals
Amsterdammers zeggen Bosplan) is van oorsprong een project om de
werklozen aan werk te helpen in de crisistijd. Een heel stadsbos ,dat is
aangelegd. Het Nieuwe Meer maakt daar ook deel van uit. Het zand van
de Nieuwe Meer is gebruikt voor de Ringdijk en de diverse wegen. Om
13.15 meren we af bij de Nieuwe Meersluis en besluiten om meteen
dezelfde nacht nog door Amsterdam te varen. Dat gaat in konvooi. Bij de
sluis moet je je aanmelden en betalen. Voor ons is dat 10,80 euro
bruggeld, dus dat valt hartstikke mee. We gaan direct slapen. Om 18.00
uur krijgen we toch wel weer wat trek, we hebben al een lange dag achter
de rug. We wandelen naar het Olympisch Stadion, en op het hoekje bij
New San Kong hebben we een verrukkelijk Cantonees Menu gegeten.
Weer een half uur terugwandelen en nog een paar uurtjes slaap pakken.
Om 0.30 uur moeten we vaarklaar liggen voor de spoorbrug (in de A9?).
 
Zaterdag 25 oktober
Door nachtelijk Amsterdam?
 
    
voor de sluis overdag                    voor de sluis 's nachts
 
Schip klaar, thermoskannen klaar, dikke kleren aan, losgooien en wachten.
Zes brugdelen op rij in de breedte moeten open, waaronder de spoorbrug.
In 5 minuten moeten zowel de uitvarende als de invarende schepen
erdoor zijn. Er staat een digitale teller op de brug. We worden opgeroepen
om klaar te zijn, 5 bruggen gaan er open, 1 wil niet.
Alles weer dicht, snelweg weer in bedrijf. Wat nu, nou even geduld aub.
We gaan het proberen op te lossen. Om het kort te houden: om 3 uur
lagen we nog voor de brug te dobberen, toen hebben we weer aangelegd
en zijn maar weer naar bed gegaan.
Zo doen we dus nog een dagje Nieuwe Meer. Netty door de telefoon
verteld, hoe en wat, die belde een uurtje later dat ze gezellig langs zou
komen. Waar liggen jullie precies? Oh bij het Jaagpad, die homo
ontmoetingsplaats, waar ze altijd bramen gingen plukken? Een uurtje
later was ze er al. Roderick startte maar meteen de motor om een rondje
over het Nieuwe Meer te maken. Die weet ook wel waar hij zijn schoonzus
een plezier mee doet. Harstikke leuk natuurlijk.
 
   
 
   
 
We gaan weer vroeg een paar uur slapen, want vannacht gaan we weer?
Er loopt een vreemdsoortige man, iets onduidelijks te doen, op 1 meter
afstand van ons schip. Hoofdband met een lampje op z'n kop,
radiografisch bestuurbaar bootje, bliepjes, heen en weer gedoe, meteen
bij ons slaapgedeelte. Het is stikdonker en we liggen als enige hier
afgemeerd. Ik krijg er de zenuwen van. Rare vent!!! Roderick kom maar
je bed uit, ik vind dit helemaal niets. Roderick de sluis gebeld, of die iets er
vanaf weten. Tja Meneer, bel de politie maar. Maar dat is ook weer zo
drastisch en wie weet, straks is het een of ander schizofreen. NIet leuk.
We hebben hem continue in de gaten gehouden, weten nog steeds niet
wat hij aan het doen was, maar verder helemaal niets aan de hand.
Alleen hebben we nu veel te weinig geslapen.
 
Zondag 26 oktober
Door nachtelijk Amsterdam?
 
Harde wind. Regen. Shit! De marifoon staat stand-by. Vanmiddag zaten de
sluisdeuren vast. Vroeg in de avond deed de Singelbrug het niet en een
uurtje daarna was de Overtoombrug in storing. Dat belooft wat...
De hele dag zijn er monteurs in de weer. Om 23.55 uur een oproep van de
sluiswachter:"de brug gaat open, voor proef, u mag er niet doorheen,
maar geniet van het schouwspel." Oh, wat mooi!
We gaan om 0.30 uur weer het water op. 01.00 gaat de brug weer
aftellen, 3 bruggen gaan er open en je raadt het nooit, de 4e blijft dicht.
De omroepinstallatie: "ja ik ben alleen maar de brugwachter, ik mag op de
knop drukken en dan hopen dat hij het doet. Houd moed, er komen
monteurs." Weer aangelegd, wachten, wachten, wachten. En ja hoor, om
03.00 uur, direct klaarmaken, u kunt erdoor.
 
  
 
Uiteindelijk waren er nog maar 3 schepen over en daar zijn we mee door
Amsterdam gevaren. Het was "de nacht van de nacht", alle extra
verlichting was dus uitgeschakeld. Het 3e bootje in konvooi was een heel
klein zeilscheepje, die met vrouw en kind op onze kennis en achterlicht
meevoer, ze konden het bootje niet manoeuvreren, hadden een
fietslampje in de mast gehangen, waren daardoor vrijwel onzichtbaar, en
droegen geen zwemvesten. Door de grachten heen is heel leuk, maar het
waaide erg, en als je dan in moet houden voordat de brug opengaat, waai
je overdwars, erg inspannend. De brugwachter opent de brug, wacht tot
we er door zijn, sluit de brug, stapt op z'n brommertje, komt ons voorbij,
en opent dan weer de volgende brug. Dat is wel heel grappig.
Bij de laatste brug kom je op het IJ. Midden in de nacht, harde wind,
stikdonker en niet te geloven het kleine bootje voer door. Ze hadden ook
geen kaarten, dus die dachten dit hoort erbij, we volgen die grote boot,
want die weet het. Doodgevaarlijk. We zijn heel zacht gaan varen om ze
dwars over het IJ naar de Sixhaven voor te gaan. Ik heb er echt een
slapeloze nacht door gehad.
 
Om 6.00 uur afgemeerd in de Sixhaven. Gewoon middenin aan een ander
vastgeknoopt en ons bed ingedoken. Om 9.00 weer op, want er kon geen
schip meer door. Naar de havenmeester, kwamen we de mensen van de
kleine boot weer tegen, die zouden met windkracht 8 nog door naar
Naarden. In dit geval verklaarde de havenmeester hem voor gek, en ik
heb hem ook nog op zijn donder gegeven, hoe ze het durfden om zonder
verlichting en reddingvesten zulke toeren uit te halen. Echt levens-
gevaarlijk. We hebben ons schip verhaald, de gordijnen dichtgedaan, en
zijn lekker ons bedje weer ingekropen. De brug bij Elburg is de hele week
gestremd, dus we hoeven ons niet meer te haasten. We kunnen toch niet
meer per schip thuiskomen, deze week. Eerst maar eens uitrusten.
In het totaal zijn wij, bij het volgen van deze staande mast route tussen
Vlissingen en Amsterdam, 47 bruggen en sluizen gepasseerd.
 
maandag 27 oktober, Amsterdam, Sixhaven
 
Nog lekker rustig aan gedaan. De website is al dagen klaar, maar kan op
een of andere manier niet gepubliceerd worden op het internet. Roderick
is er uren mee bezig geweest, maar tot nu toe zonder succes. Jammer.
Eind van de middag zijn we met de pont naar de stad gegaan, dat is ons
dagelijkse vervoermiddel geworden, dan via het Damrak en de
Kalverstraat naar de Munt. Wat een ongelooflijke hoeveelheid mensen
lopen hier toch altijd. 
  
In Pathe de Munt een filmpje gepakt (Tropic Thunder, niet gaan kijken, als
je van onze leeftijd bent), daarna weer een uur teruggewandeld. Het is
nog steeds druk op straat!
 
 
Op de pont is het dringen geblazen. Vlakbij de pont is er een Albert Heijn
to go, daar kun je 's avonds om 23.00 uur nog vers afgebakken brood
kopen, dat hebben we dus gedaan, plus vers sinasappelsap en beleg, dus
we starten dinsdag met een luxe ontbijt.
 
dinsdag 28 oktober
Amsterdam, Sixhaven
 
Na het ontbijt zouden we vertrekken, nou niet dus. Het giet van de regen.
We rommelen lekker verder en gaan vanavond een Indonesische
Rijsttafel eten in de Warmoestraat. Als we naar de stad gaan giet het
pijpestelen, met ook nog donder en hagel. Goed voor de conditie, maar je
wordt er wel erg koud en hongerig van. De rijsttafel is dus wel tot de
laatste kruimel opgegeten.                   Restaurant Aneka Rasa
  
 
 
de Zeedijk in kerstsfeer                   St Nicolaaskerk
 
We wandelen weer terug, bekijken de renovatieplannen van de stad, weer
door het Centraal Station heen, met de pont en dan zijn we weer "thuis"
 
 
 
Tegenwoordig hebben alle havens toegangscodes, soms ook nog
verschillende, voor de toegang en voor de toiletten. Het is dus een goede
zaak de oude codes direct bij vertrek weg te gooien, anders sta je bij de
volgende voor de deur van het toilet te trappelen.
 
Woensdag 28 oktober, van de Sixhaven naar Elburg
 
Nu gaan we toch echt. Er is redelijk weer voorspeld, wel koud, tussen 8 en
10 graden. Maar weinig wind en af en toe zon. Het is bijna november, dus
we pakken deze kans. Dik aangekleed, tenslotte zitten we de hele dag
buiten, vertrekken we om 8 uur uit de Sixhaven. Eerst naar de
Oranjesluizen en de Schellingwouderbrug. Als we in de sluiskolk liggen te
wachten, krijgen we plotseling gezelschap van 3 grote, supersnelle
rubberboten met "supercops", in zwarte pakken, zwarte helmen en
zonnebrillen. Federale politie van Nederland en Belgie. Stoer hoor! Waren
onderweg naar een oefening op het IJsselmeer.
 
   
 
Binnen het half uur zijn we door de sluis heen en onder de brug door. Op
het Markermeer is er vrijwel geen wind, zijn er vrijwel geen golven, dus
dat wordt de hele dag op de motor. Durgerdam ligt mooi in het zonnetje.
 
 
Je komt ook heel verrassende schepen tegen.
Als ik net lekker onderuit zit met m'n ogen dicht, zegt Roderick:
"ik ga de misthoorn aanzetten" Ik dacht nog even: "Ja hoor, geintje".
Doe mijn ogen open, kijk recht in de zon, draai mijn hoofd en zie
niets dan potdichte mist.
 
  
 
Tegelijkertijd geeft Meldpost IJsselmeer het weerbericht over de
marifoon: "actueel zicht in Lelystad, (zo'n 18 km verderop) meer dan 10
kilometer; zicht bij de Pampusgeul en op het Markermeer minder dan 100
meter" Nou daar zijn we dan helemaal niet blij mee. Radar aan, met z'n
tweetjes turen, in m'n eentje goed luisteren, hartstikke inspannend, 1
radarvlek zigzagde heen en weer, je weet dan niet hoe je moet uitwijken.
Waarschijnlijk een visser.
En KOUD, KOUD... Dan is het meteen rond het vriespunt. Heeft zo'n twee
uur geduurd, toen zagen we ineens weer meeuwen zwemmen, maar de
schepen vlakbij, konden we nog steeds niet zien. De mist trok dus heel
langzaam omhoog. Vlak daarna weer een zonnetje en helder. Dat is toch
wel een stuk fijner. Over de marifoon konden we de binnenschippers
horen, die op dat moment bij Amsterdam in de problemen kwamen door
de mist. Vlak voor Lelystad kwamen we weer in zo'n mistveld terecht,
maar daar waren we gelukkig na een uur vanaf. Bij Lelystad door de
Houtribsluizen en dan zijn we op het IJsselmeer. Ontspannen tochtje
verder. We moeten voor 4 uur door de Ketelbrug, anders moeten we weer
wachten tot half zeven. Prima gelukt, om half 4 varen we op het
Ketelmeer, waar ze aan alle kanten aan het werk zijn met baggerschuiten,
gravers, scheppers, spuiters.
 
   
 
Na 2 uur ga je dan het Vossemeer op, met een laagstaande zon,
goudkleurig riet, doodstil water en honderden vogels heerlijk om doorheen
te varen. Omdat de Elburgerbrug niet draait, varen er geen
vrachtschepen, geen zeilboten en voor spelevaren is het veel te koud.
Dat hele mooie meer voor ons alleen. Prachtig, echt genieten!
 
 
Om 5 uur passeren we de Roggebotsluis, waar de sluiswachter
belangstellend  vraagt, welke bestemming we hebben, want de brug bij
Elburg draait niet. Tja, dat is bekend! We vertellen hoe en wat. Via de
omroepinstallatie roept hij dat wij aan stuurboord moeten afmeren, dan
brengt hij een briefje met telefoonnummers, waar we naar de
werkzaamheden kunnen informeren. Hij gelooft niet, dat zij maandag al
weer klaar zijn. Als we afmeren in de sluis komt hij in hemdsmouwen naar
beneden gehold met een briefje. Zo attent! Bij het uitvaren, roept hij nog
om : Goede reis, Happy Bird, wenst ons nog succes met de brug en nog
veel meer. Vanaf hier is het nog een goed uur naar Elburg. De zon gaat
bijna onder, die kleurt de nevel op het water roze. Doodstil, de vogels
trekken strepen in het gladde water. We glijden door een betoverend
landschap.
  
 
   
            
  
 
In Elburg vinden we nog een superdeluxe plaatsje bij de botterwerf om
het schip af te meren. We hebben met Mirella afgesproken ons met mijn
auto op te halen, zij zit al met Bart in het restaurant. Gezellig gegeten,
dan de spullen ophalen uit het schip, papieren, zakken wasgoed...
 
  
 
We gaan naar huis in Harderwijk en laten het schip hier liggen tot de brug
weer werkt. Donderdag gaan we even in de bioscoop gedag zeggen,
vrijdag geeft Mirella een afscheidsfeest in Wezep, omdat de Taveerne
verkocht is en zij Pascal en Bart naar Amstelveen verhuizen. Er komen
ook familie en bekenden naar het feest; leuk, dan hebben we meteen
iedereen weer eens gezien. Daarna gaan we weer aan het werk. We
moeten druk aan de slag met de planning voor het Kerstprogramma van
de bioscoop.
 
Heel toepasselijk voor ons, de filmtitel: Een brug te ver.
 
Tot slot: We hebben het fantastisch naar onze zin gehad. We hebben een
super leuke, leerzame, reis gemaakt. We hebben een hoop beleefd.
We hebben veel aardige mensen leren kennen. We hebben ons
uitstekend weten te redden in heel diverse situatie's. We hebben samen
een hoop kennis, en weten deze ook toe te passen. We vinden elkaar nog
steeds erg aardig. De Happy Bird  bevalt prima, het is echt een fijn schip.
In de bioscoop hebben ze zich prima weten te handhaven.
Kortom we hebben genoten en we gaan heel graag weer!
Iedereen die ons gevolgd heeft, hartelijk dank voor jullie interesse en
leuke mails, hopelijk volgend jaar weer.
 
                                  Yvonne en Roderick
 
 
Nieuwsgierig naar het vervolg 2009? Klik dan
 
Wil je terug naar het begin van de site? Klik dan