Het vertrek nadert. We zwoegen en ploeteren nog even door, hut uitruimen,
hut inruimen, en zo nog een paar keer. We zijn nog op zoek naar een paar
belangrijke spullen, weer alles overhoop. We krijgen er een punthoofd van,
maar  zo langzamerhand komt er weer een beetje logica in.
Tussendoor zijn we ook nog naar workshop in een Roofvogelfarm geweest in
Berkel Rodenrijs bij Delft. Dit hadden we kado gekregen van ons personeel bij
het Focus feest. Een fantastische leuke ervaring. Grote roofvogels die je op je
hand mag houden en later op je af komen vliegen. Heel gaaf!
 
 
 
 
 
Een avond hebben we met Anne van Veen en Rina afgesproken om "hechtles"
te krijgen. Anne is jarenlang onze huisarts geweest, met hem hebben we een
lijst "noodmedicatie" opgesteld voor calamiteiten onderweg; Rina heeft ons
leren hechten op een fietsbinnenband. We hebben erg ons best gedaan, maar
hij kon toch niet meer opgepompt worden. Een prachtige professionele
hechtset hebben we van hen kado gekregen, natuurlijk hopen we hem nooit
echt nodig te hebben. Verder hebben we daar een heel gezellige avond gehad
en heerlijk gegeten. Opgediend in onze eigen ovenschalen, op tafel het clown-
speeldoosje van Oma Poenjauw, en natuurlijk ook een peper en zoutstelletje
van Oma P, de gebaksschaaltjes van Opa Jan zijn daar ook al in gebruik.
Erg leuk dat er bij diverse vrienden zoveel herinneringen staan.
Met onze eigen huisarts, dr Cohen, overleggen over de reguliere medicatie,
brief voor de apotheek, het is een immense lijst geworden.
Woensdagavond zijn we nog lekker naar de film geweest in Atlantic.
De film Angels and Demons met in de hoofdrol Tom Hanks ging in premiere.
Donderdag boodschappen, medicijnen ophalen, herhalingsinentingen bij de
GGD, water tanken. Pfoe..we kunnen weg.
 
Vrijdag 15 mei 2009
He, He! Eindelijk! Trossen los, we gaan!
 
 
 
 
Na een half uurtje zaten we al in de regen, we willen niet voor niets naar het
zonnige zuiden.
 
 
 
 
Het plan was om door te varen naar Lelystad, maar er werden steeds meer
stormwaarschuwingen afgegeven, de laatste berichten werden echt menens,
dus hebben we rechtsomkeert gemaakt en zijn lekker comfortabel in
Ketelhaven gaan overnachten.
 
Zaterdag 16 mei 2009
 
Heerlijk rustig zonnig weer, direct vertrokken om 7.00 uur. Dat was een goed
plan, Roderick heeft meteen de zeilen opgezet en zo zijn we heel relaxed naar
de Ketelbrug gezeild. Daar kwamen we alleen een uur te vroeg aan, dan wordt
de brug nog niet geopend, pas vanaf half 10. Mooi tijd om even ons anker te
laten zakken, dan hebben we dat ook meteen gecontroleerd.
 
 
 
Door de Ketelbrug en dan verder via Lelystad naar het Markermeer.
Dieselvoorraad gecheckt, hee, de tank is bijna leeg. Naar de Flevo Marina
gevaren om te tanken. Even in de havenshop rondneuzen, even babbelen met
onze oude havenmeester, dan weer verder, richting Houtribsluizen. Bij
Lelystadhaven varen we toch even naar binnen om het dieselpompje te
controleren. Deze pompt de diesel vanuit de tweede tank naar de eerste tank,
waar de motor gebruik van maakt. Vorig jaar hebben we een extra dieseltank
laten installeren. Nu hebben we twee tanks van ieder zo'n 135 liter. Shit het
werkt niet, hoe kan dat nou. Staat de afsluiter soms dicht? Waar zit die ook
alweer? Nou je raad het al, in hut 2, helemaal achterin, onder de matras.
Okay, daar gaan we weer, hele hut weer leeg, alle spullen eruit, matras weg,
onderdek eraf, bodem losschroeven, Roderick op zijn buik de tank en
aansluitingen controleren....alles goed! Is de zekering wel goed? En waar zit
die dan ook alweer? Buiten in de bakskist natuurlijk!
Zekering ingeschakeld, alles doet het weer prima natuurlijk! Alle spullen weer
opnieuw de hut inslepen, vloer er weer in, matrassen er weer op, zooi er weer
in. Klaar voor de volgende ronde.
's Avonds om 20.00 uur gearriveerd in de Sixhaven, die ligt normaal altijd al
mudvol, laat staan op zaterdagavond.  Verrassing, de hele club is met 18
schepen naar Volendam, dus we liggen prinsheerlijk in een box.
Eten en naar bed.
 
Zondag 17 mei 2009
We hebben vroeg met Mirel en Pas afgesproken om naar hun nieuwe
bakkerswinkel te komen kijken. Om half negen staan we in de stortregen op
de pont over het IJ. Een uur later zijn we op de hoek van de Maasstraat en de
Churchilllaan. Als jullie dus over een paar weken zin hebben in een lekker
broodje, weten jullie waar je moet zijn. Na de koffie weer terug, een paar
dikke zoenen en een fles Champagne rijker. Netty wilde meevaren naar
IJmuiden, maar die belt ook af, het regent nog steeds pijpestelen.
Terug in de haven klaart het op, om 12 uur gooien we los en hebben een
hartstikke leuke tocht over het IJ en het Noordzeekanaal, zonder een druppel
regen. Netty spijt natuurlijk. Voor ' s avonds hebben we afgesproken met
(tante) Sonja, Sylvia en Cristo uit den Helder. Die willen ook nog even afscheid
nemen. Wij hebben heerlijk Chinees gegeten met z'n allen. Cristo is echt een
leuk jongetje. Roderick heeft hem geleerd zijn bami met stokjes te eten.  Met
een fles juttersbitter, bijdrage in het havengeld, vele dikke kussen en een
dikke buik van het heerlijke Schezuan eten gaan we weer aan boord.
We blijven 1 dagje extra om een beetje uit te rusten.
 
 
 
 
 
Maandag 18 mei 2009
 
Roderick maakt het schip verder zeeklaar en gaat alvast een paar routes
plannen. De wind is zuidwest, voor ons niet handig dus, vanaf morgen wordt
er een hogedruk gebied verwacht, dat is aan de ene kant heel plezierig, lekker
rustig weer, aan de andere kant lastig: weinig wind en vaak variabele richting.
We plannen voor Harwich met een nachtje doorzeilen. Londen is het doel.
Yvonne gaat onderhand de was doen, boodschappen, papieren opzoeken.
De avond gaan we nog eenmaal samen koffie drinken met Netty en Cor, in de
admiraalsbar van de haven. Dikke omhelzingen, kussen en een lekkere fles
port rijker gaan we slapen. Hopenlijk krijgen we geen douane controle, we
hebben zoveel sterke drank bij elkaar gesprokkeld.
 
 
 
 
Dinsdag 19 mei 2009
 
Start met een heerlijk ontbijtje met warme broodjes en jus d'Orange in de
ochtendzon, jullie zien het is toch echt afzien: leven op een boot.
De wind is ongeveer 4 tot 5 Beaufort, en zal later afnemen. Prima voor zo'n
eerste dag weer op zee. We krijgen heel vroeg een sms-je van Ivar, dat het
zo'n heerlijke dag is. Konden we meteen antwoorden dat we naar Harwich
vertrekken. Eenmaal op zee, bedenk ik dat ik nog een  paar dingen binnen
moet regelen en klaarleggen. Dat moet je natuurlijk nooit doen, als je nog in
de branding zit en nog niet "ingeslingerd" bent. Ik begon dus behoorlijk ziek te
worden. Eigen schuld. Meteen naar buiten en verder ging het wel.
De wind zit voor ons echt in de verkeerde hoek. We moeten een veel
noordelijker koers sturen. Nou dan gaan we gewoon naar Lowestoft, aan de
Oostkust. De wind draait nog meer, als we nu deze koers doorzeilen komen
we in Schotland, dat is niet helemaal de bedoeling. Overstag dus, de wind zakt
in, draait, draait, uiteindelijk zijn we aan het eind van deze slag ter hoogte van
Scheveningen. We maken het ons verder gemakkelijk, motor aan en afmeren
in Scheveningen.
 
 
 
 
Woensdag 20 mei 2009
 
Nieuwe ronde, nieuwe winnaars.
Het is helder en zonnig. De wind is natuurlijk wel nog waterkoud. Het blijft op
zee dikke truien weer. We gaan de eerste 2 uur op de motor om de Maasmond
over te steken. Het is daar altijd beredruk met schepen van en naar de
Europoort, Rotterdam. heel goed opletten dus. Op de 4e foto zie je ongeveer
hoe dat gaat, dit is een collega zeilboot natuurlijk.
 
 
 
 
 
 
Daarna gaan we onder zeil verder. Stroom tegen en weinig wind, we maken
dus bijna geen voortgang. Na uren moeten we door het ankergebied, waar
zeeschepen buitengaats blijven liggen. Er liggen er 13, waar we omheen en
tussendoor moeten. We hebben geen zin om dat al dobberend op ons zeil te
doen. Dus de motor weer aan. We hebben er dik anderhalf uur voor nodig.
Daarna is de wind bijna helemaal weg. Omdat we geen zin om de hele tocht
verder op de motor te moeten maken, gaan we van zee af, naar Zeeland, (dit
kost ook nog dik 2 uur) en meren af in de Roompot marina. Achter de sluis bij
de Oosterschelde dam.
 
 
Donderdag 21 mei 2009
 
We gaan het nog een keer proberen. Om 8 uur vertrekken we om met laag
water door de sluis te kunnen. Er boven zit namelijk een vaste brug van 20
meter hoog, en naarmate het water stijgt, wordt de doorvaart lager.
De sluis gaat mudvol (wat grotere) jachten. Wij zijn de laatste en zien er niet
naar uit om overdwars in te moeten schuiven. Maar iedereen schuift nog een
centimetertje op en dan past het precies. We gaan langszij een vissersboot,
waar we een heel gezellig praatje mee houden onderwijl.
 
 
 
Eenmaal weer op zee moeten we heel goed opletten, het is hier een soort
waddengebied, met droogvallende platen, die nu net weer onder water staan.
Goed de boeien volgen dus, die kris kras liggen.
Het is nu 13.00 uur, de wind is al van alle kanten gekomen, Roderick heeft al 4
keer de zeilen gehesen en weer laten zakken. Het plan Londen hebben we
laten varen, dat is niet te bezeilen. Waar we uiteindelijk terecht gaan komen,
merken jullie wel. Nou dat werd dus Nieuwpoort in Belgie.
 
 
 
 
Vrijdag 22 mei 2009
 
We hadden als tweede bestemming Ramsgate in gedachten, maar in alle
havens horen we van konvooien (nederlandse) zeilboten, die voor het
Hemelvaartsdag met z'n allen naar Londen of Ramsgate oversteken. Daar
hebben we eigenlijk niet zo'n zin in; daarbij  zijn deze bestemmingen ook
haast niet te bezeilen met deze wind. Er zijn trouwens ook heel wat
nederlandse boten in de problemen geraakt. Dat kun je horen over kanaal 16,
het noodkanaal. Voor 1 schip moest er een complete reddingsactie op touw
gezet worden; het jacht had een Mayday uitgezonden, het was op een bank
vastgelopen en maakte water. Dikke paniek natuurlijk. Iedereen moest van
boord gehaald worden. Een ander schip had een aanvaring gehad met een
vrachtschip. en verder hoor je ook over de marifoon oproepen zoals: "Dutch
Yacht, sailing on position......what are your intentions? (dus wat ben je in
hemelsnaam van plan) of de grote treilvisser die oproept dat het hollandse
jacht van koers moet veranderen, omdat hij anders door zijn netten vaart.
Nederlanders houden zich over het algemeen slecht aan de regels en in zo'n
ongelooflijk druk vaargebied als het Kanaal kan dat nare gevolgen hebben.
 
 
 
Dover wordt het eerstvolgende reisdoel. 's Ochtends vertrekken we al om
6.30 uur. Tegen de wind in kun je niet zeilen, dus moeten we eerst een paar
uur op de motor langs de Belgische kust, zuidwaarts. Je gaat via een betonde
route vlak voor de kust tussen de zandbanken door. Na Duinkerken
(Frankrijk) kunnen we dan in principe met een paar grote slagen opkruisen.
We zijn heel ver de zee opgegaan om met een slag terug een stuk
zuidwestelijker te komen. Dat leek goed te gaan lukken, maar toen we dus de
slag naar het zuiden gingen maken, was de wind zodanig gedraaid, dat hij
weer net op de kop stond. Pal tegen dus. En het eind van het liedje was dat
wij na uren zeilen, misschien een paar mijl zouden vorderen. Dan toch maar
weer de motor aan. De wind is onderhand danig in kracht toegenomen en de
stroom komt intussen vanuit de tegenovergestelde kant. Hierdoor krijg je hele
hoge steile golven, en een roerige zee. We zijn dus weer behoorlijk door elkaar
geklutst. Na uren tegen de golven inboksen, hebben we besloten om koers te
zetten naar Calais. Hier hebben we in de haven aan een mooring afgemeerd.
 
 
 
Een mooring is dus eigenlijk gewoon een drijvende ankerboei met een oog
waar je de lijnen doorheen moet halen. Dat lijkt zo simpel, maar in de praktijk
is het altijd lastig. Het oog van de mooring zit op ongeveer 50 cm hoogte en is
in doorsnee zo'n 10/15 cm. Je komt dus aanvaren, Roderick stuurt er vlakbij,
maar er is heel veel stroom, heel veel wind en ik sta op een schip dat heftig
beweegt en met z'n gangboord sowieso al 150 cm boven het water uitsteekt.
Verder ben je dik aangekleed, is het dek glad, zit de zeereling (60 cm hoog) in
je buik en moet je ook de lijnen in je handen houden. Met de pikhaak probeer
je hem dan letterlijk op te pikken, nou dat lukte meteen, alleen duwde een
windvlaag het schip naar achter, dus ik met m'n hele gewicht aan de haak
hangen om hem te houden, vliegt het handvat eraf, pikhaak in het water...,
pikhaak onder water. Daaaggg nieuwe pikhaak! Maar we hebben veel dingen
in reserve, zo ook een 2e pikhaak. Even later lagen we prinsheerlijk, we
hebben eten gemaakt en zijn maar weer eens opnieuw gaan plannen, hoe
naar de overkant te komen. Het gunstigste tijdstip viel natuurlijk net na
middernacht, slack water bij Calais, stukje stroom mee, later niet zoveel
tegen, weinig wind. Okay, dat gaan we doen!  Roderick is lekker gaan slapen
en ik zat in het boekje van Kluun te lezen. Toen het weer hoogwater werd,
lagen we als een gek heen en weer te rollen, samen met alle zeilboten om ons
heen. De vloed komt met zo'n ontzettende kracht binnenzetten. Wat mij
betreft kwam er helemaal niets van slapen, terwijl Roderick dan altijd
prinsheerlijk kan liggen maffen.
 
Zaterdag 23 mei 2009
 
Om 02.00 's nachts starten we met een kop koffie en een broodje, dan het
schip vaarklaar maken en om 03.15 varen we tussen de pieren uit van Calais.
We hebben onze warme Noorse pakken aan en onze superlaarzen, het is deze
nacht niet echt heel koud.
 
 
 
Er is weinig stroom, weinig wind, met het grootzeil op en de motor erbij steken
we de shippinglane over. Op de volgende foto kun je zien hoe druk zo'n
shippinglane is. Ieder blauw driehoekje is een groot vrachtschip of een ferry,
het scheepje met de gele pijl, dat dwars oversteekt, zijn wij. De andere
schepen gaan ongeveer 4 keer zo snel als wij, en zijn heel erg groot. Heel het
Kanaal is een grote snelweg, en dit plaatje is maar 1 baan; de andere hebben
we al gedaan.
 
  
 
Het gaat voorspoedig. Om 04.00 uur begint letterlijk het ochtendgloren en om
05.15 komt de zon op, het is stralend helder, we kunnen zowel Calais als
Dover zien liggen en nu kan de Engelse gastlandvlag weer gehesen worden.
 
 
 
Kortom het was een supertocht. Om 07.00 vragen we aan de Port Control
permissie om de haven binnen te varen en om 07.15 meten we af in de
getijdehaven van Dover. Dit keer ga ik een uurtje slapen en Roderick gaat
vast naar de havenmeester. De haven waarin we echt komen te  liggen,
daarvan gaat de sluisdeur pas over 2 uur open.
 
 
 
We varen het schip om, ik ga een heerlijke warme douche nemen en als ik
terugkom heeft Roderick de ontbijttafel gedekt (voor ons voelt het al als laat
in de middag) dus wij eten warme knoflook tomaten focaccia met sardines als
ontbijt. Een uurtje in de zon zitten, even door Dover wandelen, boodschappen
doen, eten, dat is het wel zo'n beetje voor vandaag. En nu zitten we
gezamelijk ieder op zijn eigen computer. Roderick is met de filmbooking en de
cijfers bezig en ik met de website. Ik vermoed dat het vanavond een
vroegertje gaat worden. Ons bedje lonkt.
 
zondag 24 mei 2009
 
We raakten gister in de stad nog tussen een groep bruiloftsgangers verzeild.
Duidelijk van betere huize, mooi opgedirkt, met hoge zijden schoenen,
corsages in het haar, van die lelijke zwarte brillen op en rare haren. De bruid
stond voor de kerk nog even een peuk te roken. Het is echt een ander soort
mensen. Het leek wel een aflevering van Midsummer murders.
Verder vind ik ook nu weer dat hier de meest lelijke mensen van Europa
wonen, uitgezakte lijven, onverzorgd, wit en vet. En zo raar aangekleed.
Hoe ze aan zoveel hooligans komen, snap ik nu ook. Ritsen kleine jongetjes,
van 3 en 4 jaar met kaalgeschoren koppies, een kuifje, oorring, combat
broeken aan. Misschien worden ze zo wel geboren, en anders wel vanaf het
begin zo opgevoed. Er zijn hier trouwens ook opvallend veel tienermoeders.
We hebben vandaag rustig aan gedaan, pas nu merken we hoe vermoeid we
eigenlijk nog zijn. De laatste weken hebben er toch wel behoorlijk ingehakt.
Vanavond heerlijk gegeten in een Italiaans restaurant. Of we morgen
vertrekken weten we nog niet. Er komt hier een onweersfront over met veel
wind. Eerst nog maar eens goed berekenenn, naar Eastbourne is ongeveer 50
Nm, 90km, maar er zijn totaal geen uitwijkmogelijkheden voor ons bij slecht
weer. Dus waarschijnlijk wachten we even af.