Winter in Harderwijk
 
Deze winter wonen we dus op onze boot, de huur van ons huis is opgezegd om geld te sparen voor
de grote reis. Wij liggen  aan de achterkant van het Dolfinarium, bij de werf van Roelofsen.
Maar wie had nou gedacht, dat dit de koudste winter sinds 30 jaar zou worden! Vanaf half december
liggen we dik in sneeuw en ijs.
 
 
De konijnen en vogeltjes huppelen om onze bolders.
 
   
 
Deze maanden werken we nog in onze bioscoop. In het voorjaar willen we starten met de wereldreis.
Eerst gaat het schip nog een keer op de kant bij Roelofsen, om het onder-waterschip te controleren. We
hebben het afgelopen jaar vrijwel geen problemen gehad, maar een inspectie op zijn tijd is noodzakelijk.
Het reddingsvlot is naar de dealer gebracht voor de 3 jaarlijkse controle. Roderick heeft zijn tijd nuttig
besteed om een cursus Radiocommunicatie te volgen op de Zeevaartschool in Enkhuizen. Iedere vrijdag
over een spekgladde, besneeuwde dijk Lelystad- Enkhuizen. Je moet er wat voor over hebben!
 
 
Natuurlijk vereist het wonen in deze koude periode wat aanpassingen. Hier wat tips voor zeilers die ook
hun schip in het water laten overwinteren. Tegen het dichtvriezen heeft Roderick 2 dompelpompen langs
zij het schip onder water gehangen. Hierdoor wordt het relatief warmere water (vamaf 2 meter diepte)
continue omhoog gepompt, waardoor dit gedeelte niet dichtvriest. Op deze manier hebben wij ons eigen
wak gecreeerd. De pompen hebben we maar aan een kant hangen, want het gaat erom dat het schip
niet door het ijs samengedrukt wordt. En nu blijft er voldoende bewegingsruimte. Zelfs met een aantal
dagen van15 graden vorst, voldeed dit prima.
 
 
Voor de verwarming maken wij gebruik van een kleine electrische radiator, die het schip vorstvrij houdt,
als wij aan het werk zijn. Als we zelf aan boord zijn zetten we de heteluchtkachel aan (Webasto, diesel),
hiermee kunnen we het aangenaam houden. Een schip is natuurlijk niet zo goed geisoleerd als een
woning, dus op bepaalde plaatsen verliezen we snel warmte. Dikke truien,thermo-ondergoed en warme
sokken doen wonderen!
 
 
 
Wat wel al snel een probleem geeft, is condensvorming. Dit moet je echt niet onderschatten. Wij slapen
in de voorhut, een van de koudste gedeeltes van het schip. Tijdens onze slaap verliezen wij zoveel vocht
door uitwaseming, dat dit op de koude wanden gaat condenseren. Echt druppels en straaltjes langs de
wanden. Om dit tegen te gaan hebben we een electrische luchtontvochtiger gekocht, die per nacht zo'n
1,5 tot 2 liter vocht uit de lucht haalt. Af en toe doe ik er zelfs een wasje mee...
We hebben goede binnenveringmatrassen op een verstelbare lattenbodem, maar de zijkant van de matras
die direct tegen de zijwand van het schip ligt, wordt door de condens toch te vochtig. Daarom hebben we
een strook "anti-condens deken" langs alle randen gelegd. Ook in de kastjes met kleding hebben we dit
materiaal langs de achterwand bevestigd. Dat helpt. Roderick heeft ons schip gepavoiseerd met een licht-
slang met ledverlichting, vanaf het topje van de mast om het voor- en achterstag naar de boeg en het hek
De verlichte zeilbootvorm ziet er niet alleen heel feestelijk uit, maar als we 's nachts in het pikdonker vanaf ons werk in de bioscoop rond het water naar de werf lopen, geeft dit het ultieme gevoel van
thuiskomen.
 
 
 
Kortom: we redden het prima. En het allerleukste komt nog. Omdat rondom ons schip het enige stukje
open water is in de verre omgeving, hebben we ons eigen natuurreservaatje geschapen. Een hele kolonie
aalscholvers komt hier 's ochtends ontbijten. Ze landen vlak voor ons raam op het ijs, duiken eronder en
komen met een vis in hun bek weer boven. Soms kijk je naar " leeg water", en opeens komen er 10
aalscholvers onder het ijs vandaan schieten. Een schitterend gezicht! Schaatsende meerkoeten, met
hun grote kippenpoten glijden ze uit op het ijs. Het lijkt wel een Walt Disney tekenfilm. Verder ook steeds
meer overwinterende vogels. Veel kuifeendjes uit het Hoge Noorden. Een feest om te zien. Ik kan de hele
dag wel op mijn knieen voor het raam zitten om te kijken.
 
 
Anders wordt het als er ineens een beurtschip door het ijs ragt. Ook dit schip liep vast in het ijs, ging
met enorm motorgeweld weer achteruit, nam een aanloop en dook er weer op volle vaart in. Het ijs gilt
en kraakt. Spectaculair! Alleen drijven er nu allerhande scherpe ijsschotsen, die door de waterverplaatsing
tegen ons schip dreigen te beuken. Roderick probeert ze met de bootshaak en een bezem opzij te duwen.
Dat lukt aardig. 's Nachts vriest de hele handel weer aan elkaar en 's morgensde ziet het er dus zo uit.
 
   
 
Een paar dagen later kwam er weer een schip doorheen en toen kwam er een ijsschots, formaat voetbal-
veld, op ons af, vol scherpe hoeken. Dat is minder leuk, Roderick heeft steeds de scherpe uiteinden er
van afgehakt en de dikke plaat afgehouden. Ook dit is goed afgelopen. Nu dooit het licht en dobberen
we weer in het water. So far, So good.
 
23 januari heb ik (Yvonne) mijn verjaardag aan boord gevierd, gezellig met de familie.
 
 
 
Onderhand is het medio februari, en op een dagje dooi na, liggen we nog steeds ingevroren in het ijs,
met een dik pak sneeuw op de kant. Overdag temperaturen tussen -1 en +1 graden, 's nachts meestal
zo'n 6 graden vorst. Ieder front dat Nederland passeert, komt over Harderwijk. Sinds half december ligt
hier al een dik pak sneeuw. Een on-Hollands fenomeen. Twee dagen geleden is er weer 12 cm sneeuw
gevallen. Alle wegen zijn spekglad, door de lichte dooi overdag en het aanvriezen vanaf de middag.
Files van Ermelo tot voorbij Amersfoort. Roderick kwam met de auto uit Ermelo, 8 km ver, en heeft daar
meer dan anderhalf uur over gedaan. We worden er onderhand wel flauw van.
 
 
Ons natuurgebiedje om ons heen is nog steeds uniek. We beginnen de verschillende vogels al als
individu te herkennen. Het is een komen en gaan van soorten. Fascinerend om te zien. Natuur in optima
forma. Dus wordt er ook af en toe een zwak exemplaar door de grote meeuwen uitgezocht,doodgepikt
en opgegeten. Natuurlijk bel ik dan boos naar Roderick, dat ze mijn schattige kleine eendje opgegeten
hebben....maar tegelijkertijd ervaar je ook heel bewust de Circle of Life.