Het heeft even geduurd, maar we zijn weer on line.
 
We zijn vrijdag 16 mei 2009 weer vertrokken met de boot voor een tocht
langs de Atlantische kust van Spanje en Portugal en verder ????
Noord Afrika misschien of Madeira. We zien wel.
 
 
 
We kunnen 6 maanden wegblijven, komen naar alle waarschijnlijkheid drie
maanden meewerken in onze bioscoop met de Kerstperiode en gaan er dan
weer vandoor.
Maar nu is het echt menens geworden. We hebben ons huis opgedoekt, de
kerk opgebeld om alle meubels, serviesgoed, beddengoed, beeldjes,
apparaten, kortom bijna de hele zooi, op te komen halen, en nu wonen we dus
op de boot. De stripboeken verzameling is grotendeels bij Mirella terecht
gekomen; Pascal heeft de piano gekregen, Rene Dassen was zo lief voorlopig
op onze foto-albums te passen; er staan 4 dozen herinneringen en 1 doos
administratie bij Thallein op zolder en verder nog 2 koffers en dozen met nette
werkkleding bij Han en Dinie. Van de rest hebben we dus afscheid genomen en
hier en daar aan familie en vrienden uitgedeeld.
 
 
 
 
 
Natuurlijk hadden we dit al lang van te voren gepland, maar als je op deze
manier gaat verhuizen, moet je echt ieder papiertje en doosje in hand
hebben genomen, nakijken en besluiten wat er mee te doen. Er komen dus
briefjes voorbij van onze allang geleden overleden ouders,
knipsels, herinneringen.... ons hele leven wordt in korte tijd herbeleefd en
dat is toch wel erg emotioneel uitputtend. Als het huis dan eindelijk leeg en
schoongemaakt is (ik vond mezelf eigenlijk best wel een helder wijf, maar nu
twijfel ik toch wel een beetje), staat het hele schip weer mudvol. Kun je weer
overnieuw beginnen. Dit waren weken, daar hoeven jullie echt niet jaloers op
te zijn.
 
Waar iedereen zeker jaloers op zou mogen zijn is ons afscheidsfeestje!
Daar kom ik zo nog op terug.
 
Als je geen huis meer hebt, kom je voor allerlei andere problemen te staan.
Je hebt een briefadres nodig, dat moet de gemeente eerst goedkeuren, dan
kun je de belastingdienst regelen, de kamer van koophandel enz enz.
Als de gemeente dan niet erg mee wil werken, wordt dat heel lastig.
 
De scheepsverzekeringen moesten worden aangepast, de reisverzekering,
inentingen gehaald bij de GGD en nog te veel om op te noemen.
 
Vanaf vrijdag de 26e leven we nu dus op de boot. Van Reijer Roelofsen
mochten we nog even bij de werf blijven liggen om alles op orde te brengen.
Het is op de werf altijd heel gezellig, iedereen komt even aanwippen of raad
geven, een bakkie koffie of een biertje halen.
Op woensdag voor ons vertrek hadden ze zelfs nog een afscheidsborrel voor
ons georganiseerd. Vonden we eigenlijk heel roerend. Daar waren we dus ook
heel blij mee.
Er liggen alleen grote schepen aan de overkant, die daar hun lading zand en
grind afzetten. Bij wind in onze richting zag het schip er niet uit.
 
   
 
Heel leuk is het ontwaken, om 06.15 uur komen er honderden aalscholvers
aanvliegen om te vissen. Dat kun je dus zo vanuit je bedje bekijken.
 
 
 
Verder ook nog heel veel afscheidsbezoek op de boot. Mirel, Bart, Pascal,
Rene, Tini en Jacob, Mona en Robin.