Vrijdag, 2 maart 2012, Isla Contadora, Las Perlas, Panama.


Het was nog niet zo gemakkelijk om uit La Plajita weg te komen. Direct om 6

uur zijn we gestart, tegen 7 is het licht. Om 8 gingen we dus al anker op om

diesel, benzine en water te gaan tanken bij Flamenco Marina, om de hoek. Het is

om half 11 hoog water en ongeveer 2,5 uur voor en na hoog water is er water

genoeg om bij het fueldock te komen. Gisteren nog ge´nformeerd. Keurig om iets

over 9 voor de ingang van de marina, toestemming om de haven binnen te varen

gevraagd via VHF, Nee, dat kan niet Captain, U moet even wachten, ongeveer 30

minuten. Nu kennen we de tijdsbegrippen hier een beetje, dus na een uur nog

maar weer ge´nformeerd, Nee, nog even wachten Captain.... Na ze nog talloze

keren opgeroepen te hebben, mochten we ruim 2 uur later naar binnen. Er is nog

een motorschip voor ons bij de dieselpomp, dus maar beginnen met water. Nou

vergeet dat maar, de hele marina had geen water. Voor ons lag ook het Franse

schip Balebao, waarmee we door het Panamakanaal gevaren zijn. Zij waren wel

water aan het tanken bij de volgende pomp, dus Roderick gaat daar eens langs.

Tja, het duurde wel erg lang, maar ze hadden nog niet gemerkt dat er geen

water uit de slang kwam.... Vervelend, we hadden ook wat extra jerrycans en

dergelijke willen vullen, voor af en toe wat wasgoed, nu moeten we eerst met de

watermaker proberen in een aantal dagen de tanks op te toppen. Diesel tanken

duurde een eeuwigheid, 6 jongens die maar wat aanklooien, dan een enorme zak

(20 liter) ijsblokjes gekocht, die zetten we in de koelkast, dat scheelt een hoop

energie om de boel bij deze temperaturen te koelen. We zetten de zak in een

vierkante emmer, die we juist voor dit doel aangeschaft hebben. Het ijs gaat

smelten, nieuwe flessen frisdrank die gekoeld moeten worden, zet ik dan in die

emmer ijskoud water, dat scheelt ook weer. Als de emmer vol water staat,

gebruik ik dat dan om de afwas te doen of de sla te wassen. Zuinigheid met

vlijt.... Dik na 13.00 uur kunnen we dan eindelijk vertrekken. Dat is balen,

want nu kunnen we onze bestemming niet meer bij daglicht bereiken, maar

anderszijds hoeven we nu ook niet meer te haasten, want of we nu om 19.00

uur in het pikdonker aankomen of om 01.00's nachts. Isla Contadora hebben we

voorheen ook al bezocht, dus we weten wat we kunnen verwachten. Het eerste

uur gaan we op de motor, het tweede op motor en zeil en dan komt de wind

opzetten en kunnen we de volgende 30 Nmijl op zeil afleggen. 's Nachts om

24.00 uur komen we de ankerplaats op, het ligt stikvol schepen, waarvan er een

aantal geen verlichting voeren. Heel voorzichtig varen we op de kust aan en

besluiten dan een mooring op te pikken, in dit geval een autoband, volgespoten

met Purschuim, zodat hij blijft drijven en vastgemaakt aan een blok beton op de

bodem. In het stikdonker een heel gepiel, je kunt het deklicht wel aanzetten,

maar dan kun je in de omgeving niets meer onderscheiden. Maar we liggen

prima in heel rustig water en gaan lekker slapen.


 


Zaterdag, 03 maart 2012, Isla Contadora, Las Perlas, Panama.

08.37'NB x 079.02'WL.


Zo, dit voelt beter, eindelijk weer echt onderweg. Hier moeten we ook nog

"dingen" doen, maar dat valt onder de normale bezigheden. Vandaag nemen we

het er lekker van. Liggend op de kuipbank, boekje erbij, lekker glaasje drank

met ijsblokjes in de schaduw van Sharon Stone, schitterend uitzicht, grote

vluchten pelikanen en fregatvogels, vlak langs ons heen scherende,

laagvliegende vliegtuigjes, die gaan landen op de baan vlak tegenover ons. Prima

zo. Een minpunt, het stikt momenteel van de kleine kwallen, dus snorkelen ho

maar! Midden op zee passeerden we al hele velden met  10 cm grote kwallen

met lange tentakels, ik denk dat dit de nieuwe aanwas is.


 


 


De Duitse boot Victoria, met Heike, Kay, Niklas en Hannes, komt ook de baai in

varen. We nodigen ze uit voor een drankje op Happy Hour. Dat is meestal tegen

vijfen in het laatste zonlicht, na een lange dag klussen voor de meesten. Voor de

jongetjes hebben we Kino Happy Bird geÝnstalleerd. Tekenfilms, popcorn en een

drankje. Ze vinden het machtig, maar hebben geen enkele associatie met het

woord bioscoop. Geen idee wat dat is, ze leven al 2,5 jaar op een boot en de

jongste is 3.

 

Zondag, 04 maart 2012, Isla Contadora, Las Perlas, Panama.


Vandaag moet er gewerkt worden, Roderick moet naar het topje van de mast

om het ankerlicht te vervangen en ik moet hem naar boven lieren. We hebben

een nieuwe lijn van 70 meter lang gekocht om hem via 2 extra blokken naar

boven te krijgen, want het is toch altijd een hele klus. Het is altijd een hele

voorbereiding, maar alle lijnen zijn aan de juiste vallen bevestigd, Roderick heeft

zijn spullen en zijn zitje omgegord, de veiligheidslijnen zijn bevestigd en daar

gaan we dan. Roderick probeert een stuk mee te klimmen en zich op te

trekken om wat gewicht van de lijnen te houden en ik draai me het schompus

aan de lier. Het gaat eigenlijk prima, maar boven aangekomen mist Roderick net

10 cm armlengte, met geen mogelijkheid kan hij erbij, hij moet namelijk om de

apparatuur heen grijpen, die ook allemaal boven in de top van de mast zit,

antennes, radarreflector, glomex, windvaan, windmeter. Onverrichterzake moet

ik hem weer laten zakken. 


 


's Middags gaan we een nieuwe toer uithalen, voor de mast hebben we nu geen

puf meer, nu gaan we met de rubberboot vanuit zee "beachen" het strand

opvaren dus door de branding, met de computer bij ons. We moeten dringend

weerberichten en email ophalen. We wachten tot de kentering van het tij,

wanneer de stroming het minst is, want het stroomt hier ongelooflijk. Voor de

zekerheid heb ik ook mijn snorkelspullen maar in de dinghy gelegd, want nu het

eb wordt en de stroom aflandig is, drijven de kwallenook naar zee terug. We

gaan een drankje halen in Restaurante Romantico, dan kunnen we meteen van

hun Wifi gebruik maken. Dan ga ik alvast naar beneden om even te zwemmen in

het ondiepe heldere water. Geen kwal te zien, wel een hele school vissen, leuk.

Mijn aandacht is dus bij de vissen en je kunt het wel raden, die ene kwal had mij

dus wel gezien. Wauw, wat doet dat zeer! Maar ik mag niet zeuren, ik wist dat ze

er konden zijn. Verderop zie ik een klein naakt meisje in en uit zee rennen en nog

wat grotere kinderen, die ga ik ook maar even waarschuwen. Onderhand komen

er op over mijn hele dijbeen megagrote blazen. Het ziet er niet uit, dus iedereen

rent de zee uit.


 


Wij peddelen ook weer terug aan boord, alleen hebben we nu wind tegen, dus we

peddelen ons een versuffing. We moeten namelijk de dinghy een eind naar boven

het strand opslepen en het leek ons wel handig om de motor er af te laten.

Beetje conditietraining ook trouwens, maar voor vandaag is het wel genoeg.


Maandag, 05 maart 2012, Isla Contadora, Las Perlas.


Roderick heeft iets nieuws bedacht en om 6 uur start hij al met het klaarmaken

van de lijnen. Wederom de mast in. Dit keer haalt hij het net, maar nu het

lichtarmatuur los zien te draaien, terwijl je daar heen en weer zwengelt.

Aanvankelijk wil het niet lukken, het zit  muurvast,maar ineens hoor ik een brul

en ja hoor los. Nu nog zonder de boel te laten vallen de lampen verwisselen, het

armatuur weer klaarmaken, de windmeter meteen stellen en nog zo wat. En ook

weer veilig naar beneden, heel voldaan kun je dan even uitrusten.


 


's Middags drijven de kwallen weer de andere kant op en ga ik in mijn wetsuit

het water in om het onderwaterschip af te krabben. Tjee wat zit er al weer veel

aangegroeid. Ik doe een kant van het schip, dan houd ik het voor vandaag voor

gezien. Er is zoveel stroming en het water is zo koud. Ik ben echt bekaf. Dan is

het onderhand tijd om weer brood te bakken, dit keer 2 broodjes met

walnoten en rozijnen en een hartig broodje, waar ik allerhande kruiden en

spaanse peper doorheen gemikt heb. Ze zijn niet alleen mooi geworden, maar

ook hartstikke lekker. Ineens komt er een rubberbootje op ons af tuffen, Hee

kijk nou, dat is Etienne. La luna is onopgemerkt bij ons de baai ingevaren, zij

hadden ons hier ook niet verwacht. Gezellig even een borrel wezen drinken. 

's Avonds maak ik een grapje of Roderick bij het vervangen van het driekleuren

licht groen aan de goede kant gezet heeft... Hij springt op, zet het licht aan, gaat

naar buiten en roept iets hartigs. Even denk ik nog dat hij mij nu in de maling

neemt, maar nee, het licht zit niet goedom gemonteerd. Bij het omcirkelen van

de mast is hij duidelijk zijn oriŰntatie kwijtgeraakt. Nou mag hij nog een

keertje. Over conditietraining gesproken! Maar niet vandaag en morgen ook niet.

Onze spieren moeten even bijkomen.


Dinsdag, 06 maart 2012, Isla Contadora, Las Perlas.


Er staat vandaag een lekker windje, eigenlijk kunnen we nu beter een eiland of

wat verder varen, maar hier hebben we nog Internet, dus we willen liever nog

een keer de wal op en ook de rest van het onderwaterschip nog schoonmaken.

De schroefas en het onderste  stuk van het roerblad en bij de aanzet van de kiel,

midden onder het schip. Ik trek mijn wetsuit aan, daaroverheen een T shirt, een

shawl om mijn haren, handschoenen aan. Niet omdat het water zo koud is,

dat is het trouwens wel, maar als je aan het krabben bent, komen er duizenden

kleine wriemelende beestjes los, die op je gaan zitten, omdat ze een houvast

zoeken. Daar wordt je gewoon eng van, ze zitten bij je oren, je mond, naar

binnen gekropen in mijn pak en aan de buitenkant zit een dikke laag wriemel, die

er bijna niet af te krijgen is. We zijn continue onder het schip gedoken en met

plamuurmessen gaan we de dikke laag zeepokken te lijf. Op de moeilijkste

plaatsen zitten ze muurvast. Maar we hebben ons dapper geweerd, het ziet er

weer gaaf uit. 


 


Woensdag, 07 maart willen we vertrekken naar het eiland Espiritu Santo, het

eiland van de Heilige Geest. Alleen op de naam heb ik dit eiland uitgekozen, om

eenmaal in je leven tezamen in de Heilige Geest geweest te zijn. Daar blijven

een paar dagen en zodra de wind gunstig is vertrekken we naar Galapagos.


Let op!  Als we op zee zijn of buiten bereik van Internet gaan we een

blogspot bijhouden via de SSB radio. Dit is een "website" met alleen

tekst. Dan blijven jullie toch een beetje op de hoogte.


www.happybirdopzee.blogspot.com


Als we dan weer eens een echte Internetverbinding kunnen maken,

wordt deze website:  www.happybird.info

weer bijgewerkt inclusief foto's.



Woensdag, 07 maart 2012, van Isla Contadora naar Isla Espiritu Santo,

Las Perlas.


Om half 7 vanochtend met de rubberboot naar de wal, computer mee in een

waterdichte tas om Netty te kunnen feliciteren met haar verjaardag. Het

restaurant waar we een Wifi verbinding hebben is nog gesloten, maar we

proberen gewoon verbinding te krijgen, zittend op de rand van de rubberboot

met de computer op schoot, net aan de waterlijn op het strand gesleept. En

jazeker gelukt, gelukswens verstuurd, weerberichten opgehaald en de website

gepubliceerd. Gauw nog een paar souvenirtjes meegenomen. Opaalkleurige

groene stenen, de rotsen hier hebben een hoog kopergehalte en als de stenen

nat zijn glinsteren ze fel groen in de zon op het witte strand en een stukje van

een schelp, zo dik, het weegt zeker een pond, dat moet nogal een schelp

geweest zijn... en rode kokkels.


 


Het is bijna laagtij, de zon is net op en schijnt dwars door het heldere water

heen, je kunt de vissen zien zwemmen. We brengen de laptop aan boord en we

gaan nog even een rondje met de rubberboot langs de kust. Gaaf hoor, mooi

koraal, duizenden vissen. Dan terug en meteen ankerop. Omdat we aan een

mooring liggen willen we op zeil vertrekken. Genua uitgerold, even mooi bak

gezet, mooringlijn losgegooid en dan goed opletten, dat we geen buurboot

rammen. Er is weinig wind en wel veel stroom. We zijn heel geconcentreerd

bezig, maar komen niet door de wind heen. Okay, dan maar even de motor erbij

aan. Klabamm! Direct uit! De mooringlijn zit in de schroef, we kunnen niet

loskomen, dus Roderick moet het koude water in. Bij inspectie blijkt, dat de

mooringlijn niet alleen op 2 plaatsen om de schroef zit, maar ook om het

roerblad. Geen wonder dat we niet wegkwamen. We zitten muurvast en het kost

Roderick heel wat keren duiken onder de boot en heel wat inspanning om ons los

te krijgen. Anderhalf uur later zijn we echt vertrokken. Eigenlijk voelt Roderick

zich heel voldaan, dat het hem toch gelukt is en dat is ook wat waard. We

hebben een fijne zeiltocht naar Isla Espiritu Santo, het eiland van de Heilige

Geest. We gaan voor anker tussen het eiland en het vasteland. Het waait

onderhand 20 knopen en het stroomt hier als een gek. Toch liggen we als een

huis. Het is heel verontrustend als je het water zo hard voorbij ziet sjeesen,

maar het gaat allemaal prima. Pos.08.25'N x 078.51'W.

 

Donderdag, 08 maart 2012, Isla Espiritu Santo, Las Perlas.


Een prima nacht gehad, af en toe eens gekeken, het was volle maan, dus we

konden het goed zien. Bij hoogwater staan de bomen in het water en zijn er 3

verschillende eilanden. Bij laag water komen er goudgele stranden te voorschijn,

de grootste 2 eilanden blijken door rotsen aan elkaar vast te zitten en haaks op

het eind loopt er een grote rotsachtige landtong, die eindigt in een rotseilandje.


Hoogwater

 


laagwater

   


   


Honderden pelikanen komen over en langs vliegen en vallen als een bom naar

beneden in het water om een vis te verschalken. Ook honderden aalscholvers en

genten. Het water is een beetje groenig, daardoor kun je er niet zo goed

doorheen kijken, maar als ik even ga zwemmen, zie ik duizenden vissen.

Vandaag moet Roderick nogmaals de mast in om het 3 kleurenlicht om te

draaien. Dus maar meteen de hele handel weer tevoorschijn gehaald en de lijnen

geprepareerd. Daar ben je zowat een uur mee bezig. Zodra de wind een beetje

gaat liggen, gaat hij dus de mast in. We hadden hem vrij snel boven, maar de

lamp had hij extra vast gedraaid, de laatste keer, dus hij had de grootste moeite

de bulb los te krijgen. Dat is goed gelukt, dus nu kunnen we weer op weg in het

donker. Helaas heeft hij zijn knie verdraaid, daar heeft hij al steeds last van en

hij heeft behoorlijk pijn als hij weer beneden is. We besluiten morgen op weg te

gaan naar Galapagos. Het is daar naar toe lastig varen met veel windstiltes,

windshifts en onweersbuien, omdat je daar door de Doldrums heen vaart. Vlak

bij de evenaar komen de twee passaatsystemen elkaar tegen ( de ITCZ, de

Inter Tropische Convergentie Zone) en dat geeft onberekenbaar weer.

Galapagos is ongeveer 1000 Nmijl varen, 1800 km. We maken ongeveer 100

Nmijl per dag, dus we zijn ongeveer 10 dagen onderweg. Dus gaan we nu verder

voorbereiden, water maken, brood bakken, rubberboot schoonschrobben en aan

dek takelen, opvouwen en vastsjorren, alles wat verder nog los staat,

vastsjorren. Weer ophalen, kaarten bestuderen, vaarplan maken. Vroeg naar

bed, het giert weer van de wind. Die rotknie wil nog niet erg, Roderick heeft er

flink last van. Ik had hier graag nog wat gebleven, het is een erg mooie

omgeving, maar nu komt er gunstige wind en het is net na volle maan, dus ook

nog wat verlichting gedurende de nacht. In ieder geval zijn we "geestelijk" nu

goed opgeladen.



Vrijdag, 09 maart 2012, vertrek naar Galapagos. Dag 1.


Vanochtend direct na het ontbijt vertrokken, zodra we buiten de eilanden zijn

hijsen we de Gennaker, ons grote licht weer zeil. Daar zijn we trouwens wel een

stief kwartiertje mee bezig. Er is niet veel wind, maar we gaan gestaag de goede

kant op. Voelt eigenlijk als vakantie, zo relaxed varen we. Om 12 uur is de wind

bijna geheel verdwenen en dobberen we alleen op de stroom. We gaan minder

dan 1 knoop per uur, met deze snelheid zijn we over 45 dagen op Galapagos. Nu

het zo rustig is, maak ik lekker warm eten, we weten niet wat we vanavond

tegenkomen. Kalme zee, vrijwel geen schepen, op dit moment geen dier te zien,

op dit stuk zitten veel roggen en walvissen, die hopen we nog tegen te komen.

Het is hier nu 14.20 uur, bij jullie 6 uur later, onze positie is 08.14'N  078.50'W.

We wind begint gelukkig wat aan te trekken.


 \


Op de rechterfoto zie je de 30 meter lange lijn van onze sleepgenerator, een

Aquagen, aan het eind zit een propellor aan een stang van een meter, die roteert

door het water. Op deze manier wekken we stroom op, ieder Amphje is

meegenomen.


Zaterdag, 10 maart 2012, dag 2, onderweg naar Galapagos.


Dit is de 2e dag onderweg naar Galapagos, gistermiddag kwam de wind

behoorlijk doorzetten, zelfs de Gennaker moest weer naar beneden. De hele

nacht is de wind ook gebleven tussen 15 en 20 knopen, dus uiteindelijk zijn we

de eerste 24 uur 109 Nmijl opgeschoten. Het is 2 dagen na volle maan,

waardoor we een groot deel van de nacht flink bijgelicht worden. De golven zijn

behoorlijk hoog en ruig, dat is wel weer wennen, maar tenslotte zitten we nu

weer buiten beschutting van land op de North Pacific Ocean. Niet zoveel beesten

gezien, gelukkig wel bezoek gehad van grote gevlekte dolfijnen. De nacht is koud

en vochtig, voor het eerst zitten we met een lange broek, een bloes en een

fleece jack aan. Vandaag is de oceaan helemaal onstuimig, golven van zeker 3 en

vaak ook 4 meter, stroming en swell tegen elkaar in, dat geeft brekers.

Regelmatig komt er een reuzehoge golf achter het schip opdoemen, krult zich

om en gaat keurig onder ons langs. Tot zover alles okay.

Het is hier nu 12.00 uur en onze positie is 06.33'N x 079.54'W. Ik probeer er

dagelijks een berichtje uit te gooien, niet ongerust worden als het niet lukt.



Zondag, 11 maart 2012, dag 3, onderweg naar Galapagos.


Het is nu 17.00 uur boordtijd en onze positie is 04.29'NB x 080.55'WL. De wind

en de bijbehorende hoge golven zijn de hele dag en een groot deel van de nacht

gebleven, daardoor hebben we een flinke afstand afgelegd dit 2e etmaal.

namelijk 122,6 Nmijl, ongeveer 225 kilometer, een Nautische mijl is 1851

meter. Gisteravond zaten we romantisch samen naar de zonsondergang te

kijken, toen er een eind verderop ineens een dolfijn loodrecht uit het water

sprong, meters hoog, daarna kwamen zijn companen ook mee doen, hoog

opspringend, buitelend, salto's makend. Onze eigen dolfijnenshow. Volgens

Roderick hadden ze achterop het schip Harderwijk zien staan. Even later

iedereen weer weg. Vanochtend begonnen met bijna geen wind, de stroom nam

ons sneller mee dan de wind. Een poosje doorgedobberd met klapperende zeilen

en alvast de afwas en dergelijke gedaan, vanmiddag verwachten we een hoop

wind en dikke golven. Dat klopte dus, de wind is goed te doen, de golven waren

zeker 4 meter hoog. Op een bepaald stuk voeren we op 3000 meter diepte over

een ondiepte van maar 675 meter diep. Dat zijn de toppen van onderwater

bergen. Nou zullen we die echt met de kiel niet raken, maar de getijde golven

van de oceaan worden hierdoor tegen gehouden, waardoor je een hele

rommelige zee krijgt. Verder is het lekker zonnig weer, alleen 's nachts Brrr, 20

graden. Daar zullen jullie wel om lachen, maar wij leven al ruim een jaar in

30/35 graden en 's nachts 26 graden. En daarbij komt dat we om de beurt 3 uur

wacht houden buiten, dus je zit midden in de nacht in het donker buiten in de

harde wind, dus kleden we ons dik aan en duiken bij aflossing direct in het

warme bedje, waar de ander net uitgekomen is, tot het wekkertje 3 uur later

weer afgaat. Maar het gaat allemaal prima, alleen Roderick zijn knie geeft nog

steeds wat problemen. Voorzichtig aan maar daarmee. We zullen geen

scheurbuik krijgen, we eten ons suf aan ons verse fruit. Nu nemen de golven wat

af, dat maakt het varen een stuk comfortabeler, hopenlijk kunnen we op deze

manier de nacht door.



Maandag, 12 maart 2012, dag 4, onderweg naar Galapagos.


En weer 110 Nmijl achter ons. Een comfortabele nacht met een super

sterrenhemel. Voor het eerst het sterrebeeld Haas gezien. Als je 's nachts buiten

zit heb je mooi de tijd om dat allemaal eens uit te vogelen. Wij zien het

duidelijkst boven ons het sterrenbeeld Orion, de Boogschutter met de riem van 3

sterren in het midden. Als je die ziet, denk je maar eens aan ons. Dat doen wij

ook. Vanochtend lekker zeetje, de golven zijn afgenomen tot anderhalve meter,

zacht windje, meteen zodra het licht was de Gennaker opgezet. Dat is toch een

beetje het turbozeil, totdat de wind echt doorzet, dan halen we deze 95m2 zeil

weer naar beneden en zetten de normale genua en grootzeil. De wind en de

stroming waren gunstig dus we hebben met een melkmeisje gevaren, het

grootzeil naar de ene kant en de genua naar de andere.

Verder een zonnige en lege zee, al 2 dagen geen schip meer gezien, we varen

hier helemaal alleen.



Via het radionetje horen wij dat diverse bekende zeilschepen ook onderweg naar

Galapagos zijn, maar in de verste verte niets te zien. De oceaan is ook zo

immens. Vanmiddag een topbelevenis, ik lag te slapen, roept Roderick:

ZWAARDWALVIS! Dus ik spring direct mijn bed uit, passeert er op 100 meter

een vin boven water zo groot als Roderick, hij zwom heel rustig voorbij, we

konden hem heel lang zien. En daarachter nog een tweede. Direct in het

walvissenboek van Netty opgezocht, de eerste moet een volwassen man

geweest zijn, die hebben een loodrechte vin zo groot als een mens. Spectaculair.



Verder lekker macaroni met een supersausje met heel veel knoflook en pepers

gegeten in het laatste zonnetje, nog een uurtje dan gaat hier de lange nacht

weer beginnen, 12 uur lang pikdonker, daar wen ik denk ik nooit aan.

Het is nu 16.00 uur lokale tijd en onze positie is 03.14'N, 081.53'W. Dus nog

maar 3 graden boven de evenaar, Galapagos ligt ongeveer op de evenaar. Een

graad is 60 Nmijl. Maar we moeten niet alleen naar het zuiden maar ook naar

het westen. En hoe verder we komen, hoe meer kans op windstiltes. Maar tot nu

toe zijn we lekker opgeschoten. Wordt vervolgd.


Dinsdag, 13 maart 2012, onderweg naar Galapagos, dag 5


Zo nu is het grote dobberen begonnen. Vanaf gisteravond 18.00 uur is het echt

helemaal windstil, we hebben van alles met de zeilen geprobeerd, maar doordat

we geen voortgang hebben, maar wel continue door de golven geraakt worden,

klapperen en slaan de zeilen tegen de verstaging en de mast. Buiten dat het

binnen een ongelooflijk kabaal geeft, zijn we ook bang dat de boel stuk slaat, we

besluiten dan ook de zeilen binnen te halen en de motor te starten. Die is dan

ook de hele nacht niet meer uit geweest. Het is trouwens een stomvervelende

nacht, het is dichtbewolkt, dus geen maan, geen sterren, er gebeurt helemaal

niets en het is buiten drijfnat van het vocht. Maar met de motor aan worden ook

de accu's extra geladen, dat betekent, dat degene die wacht heeft, bijvoorbeeld

de computer kan gebruiken, de watermaker aan kan zetten, alle

navigatiesystemen aan kan laten staan enzovoort. Ook wel eens lekker. Om

8.00 uur vanochtend is het eind van het 4e etmaal onderweg, deze keer hebben

we er 110 Nmijl op de teller staan. Niet zo'n kunst met de hele nacht de motor

aan. We zijn nu dan qua afstand op de helft. In tijd wordt het afwachten.

Vanochtend vroeg hebben we direct weer de gennaker gehesen, tot 15.00 uur

hadden we een superlekkere zeildag, heel relaxed. We gebruiken de kleine

reserve stuurautomaat, die Roderick in Panama ingebouwd heeft, nu het zulke

lichte omstandigheden zijn. Deze gebruikt maar weinig stroom, alle andere

apparatuur hebben we uitstaan, af en toe zetten we de plotter aan om de

gegevens te noteren en om te zien of het nog goed gaat. We zijn nog steeds

helemaal alleen op zee. Daarna verdween dus wederom de wind en vanaf die tijd

dobberen we met de grote gennaker op, de voortgang is tussen 0,1 Nmijl en 1

Nmijl per uur. Maar lekker in het zonnetje op de kuipbank met een boekje is het

nog goed vol te houden. De zon is nu net ondergegaan, ik stond op dat moment

foto's te maken en zodra de zon achter de horizon is, voel je het verschil in

temperatuur. Ik liep nog in mijn nakie en nu een half uur later hebben we lange

kleding aan. De stralingswarmte is hier zo groot. Onze positie is om 19.00 uur

locale tijd  01.45 N  083.24 W  (volgens Dennis kun je deze nu zo in Google Maps

zetten). De watermaker heeft weer kuren, daar balen wij van, voor de rest zijn

we zeer goed gehumeurd, ik heb wederom fantastische broodjes gebakken, daar

ben ik toch wel zo groos op. Hier stop ik, Roderick zijn wacht gaat in en ik moet

naar bed.


 



Woensdag 14 maart 2012, onderweg naar Galapagos, dag 6.


We hebben de hele nacht de truc met de gennaker volgehouden. Er was maar 1

of 2 knopen wind, wel stroming. Doordat we het grote lichtweerzeil op hadden,

vulde deze zich bij het eerste zuchtje met wind en bij de eerste de beste golf, als

we dan heen en weer rollen, slaat de hele wind er in een klap uit. Niet prettig,

maar door dat kleine beetje bleef het schip met de boeg de goede richting op

staan. Anders kom je dwars op de golven te liggen en dan wordt je een speelbal

van de zee. Door het water hadden we geen voortgang, de logsnelheid was 0.00

tot 0.03, maar door de stroming gingen we per uur toch nog steeds 1,75 Nm.

richting zuid en 2.25 Nm west en dat is precies de goede kant op.


 


Met al dat gedobber hebben we het 5e etmaal toch nog 98,5 Nmijl afgelegd, dat

valt hartstikke mee. Vanaf vanochtend 6 uur kregen we wat meer wind,

waardoor de boot stabieler doorgaat en een paar uur later nog een beetje extra.

Tot nu toe een heel comfortabel zeildagje, de wind blijft vrijwel uit de zelfde

richting komen en we hoeven nauwelijks iets aan het zeil te doen. Luxe hoor.

Wie weet wat ons komende nacht te wachten staat. De afgelopen uren

grapefruits uit zitten persen. Van de grote baal werden er een aantal slecht. Bij

controle blijken er knalgele larfjes van het een of andere insect in te zetten, die

me vrolijk kronkelend gedag zeggen. Je kunt ook aan de buitenkant een

piepklein boorgaatje zien. De hele zak direct nagekeken, en alles wat bewoog

direct overboord. Het lijkt wel een spoor van Klein Duimpje achter ons, grote

gele grapefruits in het blauwe water. Maar ze moeten weg, voordat we bij

Galapagos aankomen, daar krijgen we controle van een fumification officer. Het

is nu 17.00 uur en onze positie is: 00.58 N  084.31 W

Aan het eind van de middag worden de wind en de golven omstuimiger, dus de

gennaker wordt weer opgedoekt en we gaan met de normale zeilen de nacht in.


Donderdag, 13 maart 2012, onderweg naar Galapagos, dag 7.



Zonsopgang, het is weer licht, het eerste wat we doen is direct de Gennaker

weer zetten. Dan een bezem over het schip. Wat wasgoed afhandelen,

pannekoeken bakken voor ontbijt, het radionetje, we zijn er druk mee.


 


De hele dag is er verder niets gebeurd, geen wind, geen spektakel, weinig te

vertellen dus. Ons afgelegde etmaal van dag 6 was 116 Nmijl alleen op zeil. Dat

vinden we heel knap van onszelf. Wel af en toe een grote rug gezien, geen idee

wat het was. We eten nog voor donker buiten een aardappeltortilla met

pitabroodjes en dobberen verder richting evenaar. Dan gaan we ons klaar maken

voor de nacht.


 


En Yes, nu zijn we dus over de evenaar gevaren, nu net om 19.45 uur in het

pikdonker. Nu zitten we dus op het zuidelijk halfrond. Onze positie is nu

00.00 S  086.15 W  Weer een mijlpaal! Goed gedaan!


 


En toen ik vanavond de computer opstartte vond ik dit certificaat op mijn

scherm. Dank U Wel Neptunus.



We hebben net de nieuwe weerberichten opgehaald en vanaf zaterdag krijgen

we de meest rare zuchtjes wind en dan voornamelijk uit een heel verkeerde

richting. Dus nu hebben we toch maar de motor bijgezet en gaan door een

pikdonkere nacht in een rechte lijn op ons doel af. Zaterdag in de namiddag

hopen we dan in Puerto Ayora, Santa Cruz aan te komen.


Vrijdag, 16 maart 2012, onderweg naar Galapagos, dag 8

Nog steeds onderweg. Gisteren euforisch bij het overschrijden van de evenaar.

Een paar uurtjes later in zorg, de computer is gecrashed. We kunnen bij geen

enkel bestand meer komen en hij deed het net zo lekker. Na het ophalen van het

weer bleek dat er bijna geen wind meer komt deze dagen en vanaf zaterdag

wind en golven tegen. Dus nu toch maar besloten om verder de motor bij te

houden, dan komen we zaterdagavond aan in Santa Cruz. De motor aan

betekent ook stroom/ energie genoeg, dus toen ik sliep, ging Roderick als

verrassing de nieuwe versie van het planetarium erop zetten. We zitten hier

meestal in de stikdonkere nacht zonder strooilicht onder een stralende

sterrenhemel, maar van het zuidelijk halfrond weet ik niet zoveel.

Dus Roderick zwoegen tijdens zijn wacht om voor mij het programma erop te

hebben, voordat mijn wacht begon. Maar ellende ten top geen van onze eigen

programma's doet het nu meer. Al onze gegevens van de laatste tijd,

verzamelde informatie, adressen, de website, de bankzaken noem maar op.

Roderick was echt ten einde raad. We hopen nog een oplossing te vinden. We

hebben een email naar Panama gezonden in de hoop dat van daar uit advies

gegeven kan worden, door een computerguy die we daar kennen.

We zijn nu op zo'n 120 Nmijl afstand van Santa Cruz. Dus nog 1 nacht door en

dan zijn we er morgen. Iedere ochtend is het zo windstil, dat het water wel olie

lijkt. Alleen de constante oceaandeining. Ik weet  niet of dit stukje op de

blogspot terecht komt, want ook de codes daarvan staan op de andere

computer, die weet ik niet uit mijn hoofd. We hebben het nog steeds

verschrikkelijk naar onze zin, maar dit soort dingen is dikke pech, dus dat brengt

nogal wat stress met zich mee. Ben benieuwd wat we morgen te zien krijgen,

vanmiddag weer een dolfijnenshow, hoog in de lucht buitelend, Roderick begon al

meteen te roepen, Hier solliciteren voor Harderwijk. Straks tussen de

zeehonden, daar kan ik me op verheugen. Van de week ook nog zo iets grappigs,

we hebben al dagen geen schip of zo gezien, komt er ineens midden op de

oceaan een boomstammetje langsdrijven met op een rijtje 4 grote zwart witte

vogels erop, ik denk genten of zo. Heel sullig naar ons kijkend, van wat doen zij

hier? Gewoon een scene uit de tekenfilm Madagaskar. En ook nog toen wij bij La

Luna op visite waren, zag ik ineens een rare bruine vlek in het water. Het waren

een stuk of 20 (jonge?) bruine roggen, die heel vierkant zijn. Als een Romeins

cohort zwommen ze zij aan zij, recht tegen elkaar aan, waardoor zij een grote

ruit vormden, wat er indrukwekkend uitziet. Asterix zei het ook al, Rare jongens

die Romeinen. Maar soms waren ze toch best wel slim.

Ondertussen is Roderick ook nog met de watermaker aan het stoeien geweest.

Allerhande verbindingen gemaakt en truc-en toegepast, tot nu toe zonder

resultaat. We beginnen nu wel de hoop op te geven, dat we hem werkbaar

kunnen houden tot New Zealand. Jammer, want juist voor dit gedeelte was hij

aangeschaft. Het afgelopen etmaal 114 Nmijl afgelegd.


 


Zaterdag, 17 maart 2012, sankomst Santa Cruz Galapagos dag 9.


Yes de computer werkt weer, dank zij David uit Panama. We zijn weer helemaal

bij en blij. Dit is onze laatste dag op zee onderweg naar Galapagos. Meerendeels

van de dag hebben we de motor bij staan, we moeten nu een bepaalde snelheid

houden willen we voor donker in Santa Cruz aankomen.

Vrijdagnacht begint het zodanig te waaien, dat we de hele nacht alleen op zeil

kunnen doorvaren. Nu moet het ook weer niet te hard gaan, anders arriveren we

in het donker tussen de eilanden aan het begin van de Archipel. Zaterdag om

7.00 uur boordtijd zijn we ter hoogte van de NoordWest punt van Isla San

Cristobal. Het is dan ook net licht geworden. Om 8.00 uur zetten we de

boordklok weer 1 uur terug, het verschil met Nederland bedraagt nu 7 uur. Het is

bij ons 7 uur vroeger. Vanochtend om 8 uur stond er weer 131 Nmijl op de teller

van het afgelopen 8e etmaal. We kunnen niet zo dicht langs de kant varen,

vanwege de rotsen en ondieptes. We zitten de hele tijd om ons heen te speuren.

Nog 18 Nmijl te gaan. En YES daar zwemt iets groots, een Zeeleeuw. Gaaf! We

passeren Isla Santa Fe en dan gaan we recht op Santa Cruz af, maar waar ligt

dat eiland nou? Het eiland ligt helemaal verscholen in de wolken. Om 16.00 uur

laten we ons anker vallen in Puerto Ayora, positie 00.45 S  090.18 W.

De totale afstand die we afgelegd hebben is 957,6 Nmijl, 1771,56 kilometer in 9

dagen. Hierin hebben we in totaal 56 uur de motor gebruikt, waaronder ook een

paar uur om energie bij te laden. Niet gek gedaan.


 


GALAPAGOS HERE WE ARE!


 



We gaan door met het hoofdstuk Galapagos